Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • Het Surinaamse kind sterker dan ooit

Het Surinaamse kind sterker dan ooit

26/11/2021 18:00

Het Surinaamse kind sterker dan ooit

 

75 EN 25 JAAR UNICEF - Unicef Suriname herdacht op 20 november Wereld Kinderdag en stond daarbij stil bij zijn eigen 25 jaar dienstbaarheid in Suriname en 75 jaar rond de hele wereld. Het thema was: 'Een betere toekomst voor ieder kind'. Verlegen en een gebrek aan durf om te spreken? Dit beeld van kindere­n en jongeren in Suriname is veranderd de afgelopen twee decennia. Het Surinaamse kind durft nu steeds meer te praten en op te komen voor zichzelf én is bewust van zijn rechten. Er is daar weloverwoge­n in geïnvesteerd. Het zijn simpele eigenschappen die hoop bieden, in een tijd waarin kinderen en jongeren met heel veel uitdagingen hebben te kampen.

Tekst  Eliézer Pross Beeld Unicef Suriname

HET INTERNATIONALE NOODFONDS voor kinderen van de Verenigde Naties (Unicef) blikt tevreden terug op de ruim 25 jaar van werken in het belang van de kinderen van Suriname. Haast alle ministeries, diverse overheidsinstanties en talrijke niet-gouvernementele organisaties hebben bij de VN-organisatie door de jaren heen kunnen aankloppen voor assistentie. In de vorm van een parterschap tussen Unicef en de overheid krijgen ministeries ondersteuning voor programma's die zijn gericht op het beschermen van kinderen, hen de nodige overlevingsvaardigheden bijbrengen en ervoor zorgen dat vooral kwetsbare jongeren kwalitatief onderwijs kunnen genieten. Immers, dat zijn de drie belangrijkste pijlers van Unicef die in 190 landen wereldwijd actief is.

Voorgrond

De wereldorganisatie viert dit jaar haar 75-jarig bestaan. Unicef tekende voor het eerst een samenwerkingsovereenkomst met de Surinaamse overheid in 1995 en heeft de afgelopen 25 jaar een wezenlijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van het Surinaamse kind.

Schoolkinderen _unicef

Een goede graadmeter van de participatie die het Surinaamse kind heeft doorgemaakt, is te merken aan zijn steeds toenemende partcipatie in debatten, zoals het praatprogramma 'Krutu', maar ook de jaarlijkse dialoogsessies die het Unicef op 20 november organisserde met betrokkenheid van tal van kinderen van verschillende achtergronden en gebieden. Zo hebben kinderen sessies mogen hebben in het parlement, met de first lady en ook de huidige president van Suriname. "De uitdagingen, waarmee de jongeren worden geconfronteerd, maar ook de oplossingen die ze zelf aandragen ... op basis daarvan formuleren we onze programma's mee", zegt Mahogany Neede, Communication Officer van de Unicef voor Guyana en Suriname.

Veel meer jongeren zijn door activiteiten van de organisatie geraakt. Chantel en Charissa bijvoorbeeld, die de afgelopen twee jaar als vrijwilligers hebben gewerkt voor Unicef, getuigen vooral van de persoonlijke groei die ze hebben doorgemaakt. Beiden waren voorheen "timide en onzeker". Door het vrijwilligerswerk zeggen zij "veel meer durf en moed" te hebben gekregen om vooral met hun leeftijdgenoten van gedachten te wisselen en ze aan te moedigen. Het duo heeft daarbij ook leiderschapskwaliteiten geleerd. Chantel is intussen een ambitieuze onderneemster, Charissa heeft de titel van meester in de rechten behaald.

De jonge vrouwen hebben samen met anderen ook een bijzondere bijdrage geleverd aan het bedenken van het programma 'K'ow Taki', waarbij jongeren de gelegenheid krijgen om zich te uiten over problemen waarmee ze kampen als het gaat om mentale gezondheid. De bedoeling daarbij is dat ze, door te praten over de problemen waar ze mee zitten, waarbij ze elkaar kunnen bemoedigen, de juiste hulp kunnen vinden. In het kader van jongerenparticipatie heeft Unicef nu al ekele jaren een groep van ongeveeer twintig vrijwilligers die meedenken en op de voorgrond worden geplaatst bij de uitvoering van tal van programma's.

Kow Taki Unicef SurinameKow Taki Unicef Suriname.

Na de Binnenlandse Oorlog

MAAR UNICEF EN zijn partners doen veel meer achter de schermen, vooral als het gaat om kwetsbare en achtergestelde kinderen, ver weg van de schijnwerpers. Een haast vergeten wapenfeit is de rol die Unicef speelde om kinderen van het binnenland terug te krijgen in de schoolbanken, na de Binnenlandse Oorlog. "Ouders van kinderen in het binnenland waren huiverig om hun kinderen naar school te sturen na de Binnenlandse Oorlog. Ze wantrouwden de Surinaamse overheid vanwege de pijnlijke ervaringen tijdens het gevecht", weet Ramnares Oedairadjsingh, de langst dienende Unicef Suriname-medewerker, over de eerste uren van de VN-organisatie in het land.

Hij was chauffeur en nam als contractarbeider deel aan één van de eerste projecten van de overheid die Unicef in Suriname ondersteunde, namelijk het normaliseren van het onderwijsproces voor kinderen van het binnenland. Het was geen eenvoudige opdracht. Traditionele leiders van dorpen vanaf Brokopondo tot Sipaliwini en Marowijne, moesten eerst worden overtuigd tijdens krutu. Ook ouders werden erbij gehaald om te worden overtuigd van de goede intenties van de overheid. Ram, zoals hij bekend staat, speelde een cruciale rol tijdens deze praatsessies, doordat hij dorpsleiders en ouders van en naar de krutu moest vervoeren.

Hij heeft talrijke projecten meegemaakt ten behoeve van de kwetsbare kinderen van het binnenland, vanaf het plaatsen van toiletgroepen in dorpen, tot het opzetten van speeltuinen in diverse dorpen. Dat deed Unicef lang voordat de organisatie een eigen permanent kantoor in Suriname kreeg aan de Gongrijpstraat.

Ondenkbaar

Herman Jintie, directeur van de stichting Medische Zending Primary Health Care Suriname, zegt dat hij als marron zelf ook kan getuigen van de vruchten die de programma's en projecten hebben afgeworpen. Hij is vooral trots op het feit dat marrondeskundigen als artsen, nu een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van de gemeenschap. "Dat kon ik mij 25 jaar geleden niet voorstellen, dat marronjongeren, geboren in het binnenland, opgeleid op de Anton de Kom Universiteit van Suriname, nu terugkeren naar hun dorpsgemeenschappen om een bijdrage te leveren. Dat is voor mij zeer opmerkelijk en ik blik zeer tevreden terug naar die ontwikkeling", aldus de directeur van de Medische Zending Primary Health Care Suriname.

Unicef Suriname In De Nationale AssembleeUnicef Suriname in De Nationale Assemblee.

Zijn organisatie werkt volgens hem prettig samen met Unicef. "Zij ondersteunen de programma's, maar laten het aan ons over om het op een manier over te brengen die aanvaardbaar is voor de gemeenschappen in het binnenland." Een moment dat hem altijd bij zal blijven is, toen hij een kind langs het water zag dat haar moeder leerde hoe zij op de juiste manier haar handen moest wassen. Dat was nadat hij een hygiëne project had gedraaid in een dorp. "Ik dacht bij mezelf: 'Wow. Het kind heeft tijdens het 'Wash'-programma (Water, Sanitatie en Hygiëne) op school geleerd hoe het moet en houdt het niet voor zichzelf, maar deelt het ook met de omgeving. Dat is wat we willen bereiken met de kinderen. Dat hun gedrag zodanig wordt beïnvloed en dat het vruchten afwerpt."

Maureen Wijngaarde-van Dijk, onderdirecteur Medische Zaken, zegt dat de positie van moeders en kinderen in het achterland aanzienlijk is verbeterd, vergeleken met jaren geleden. Vooral op het gebied van de maternale zorg, verbeterde bewustwording over borstvoeding en de algehele begeleiding vóór en na de geboorte van het kind, zijn gebieden waar er successen volgens haar zijn geboekt samen met het Unicef. "De kinderen staan er over het algemeen beter voor. Er zijn nog altijd bedreigingen, maar we moeten vooral kijken naar hoe we deze behaalde successen kunnen bewaken en behouden", legt zij uit.

Jintie is dankbaar voor de resultaten die al zijn behaald. Hij denkt aan projecten die in het binnenland zijn verzorgd met behulp van de VN-organisatie om het bewustzijn te verhogen over simpele zaken die, bijvoorbeeld in de stad, vanzelfsprekend lijken. Het gaat om zaken zoals goede hygiëne op school tot opletten dat er geen ziektes zoals diarree uitbreken tijdens de regentijd. Een ander project waar hij trots op is, is de voorlichting en het gebruik van muskietennetten, de zogeheten klamboes, om malaria besmettingen te voorkomen.

Wijngaarde-van Dijk en Jintie onderstrepen dat er nog werk aan de winkel is. Het 'Wash'-programma heeft een achttal dorpen voorzien van watertanks en de gemeenschap werd aangeleerd hoe water te zuiveren, maar veel dorpen hebben lang geen toegang tot gezond drinkwater. In vele gebieden is men nog altijd afhankelijk van oppervlakte rivierwater, dat tegenwoordig wordt bedreigd door onder meer illegale mijnbouwactiviteiten.

Een ander aandachtsgebied is veilig transport voor kinderen van en naar school, dat veelal plaatsvindt op de rivieren. Jintie kijkt uit naar de verdere samenwerking met organisaties als Unicef om ook voor deze vraagstukken oplossingen te vinden.

Groepsfoto Unicef SurinameGroepsfoto Unicef Suriname.

'Hiervoor doe ik het'

HET WERK OM het Surinaamse kind te beschermen en weerbaar te maken tegen allerhande gevaren gaat onverkort door. "Vroeger stuurde jouw vader je toch gewoon naar de winkel? Waarom mag ik dan niet vlak aan de overkant naar de winkel?" werd eens gevraagd aan Unicef Suriname-medewerker Sandhya Soekhoe, die zich met het programma Child Protection bezighoudt. De vraag kwam van haar dochtertje. "Mijn antwoord was: 'vroeger keken de buren naar mij uit, om te zien als iemand iets kwaads met mij zou uithalen'. Tegenwoordig kijken mensen om te zien als ik niet op jou aan het letten bent, zodat ze iets kwaads met jou kunnen uithalen."

Deze mate van extra voorzichtigheid bij Soekhoe komt niet uit de lucht vallen. Ze heeft twintig jaar op het ministerie van Justitie en Politie gewerkt, waar ze al vroeg bij het Bureau Rechten van het Kind aan de frontlinie zat in de strijd om Surinaamse kinderen te beschermen tegen huiveringwekkende kwaadheden. Maar haar ogen zijn gericht op hoop en een tweede kans voor kinderen en jongeren. "Een geval dat mij altijd zal bijblijven is dat van een vrouw die haar kinderen aan een tehuis moest afstaan, nadat ze uit huis was gevlucht wegens huiselijk geweld. Toen ze eindelijk op haar eigen twee benen begon te staan en haar zaken op een rij had gekregen, weigerde het tehuis om de kinderen aan haar afstaan. Ze liep van instantie naar instantie en vond maar geen hulp. Ik heb een brief gericht naar de toenmalige procureur-generaal, die ervoor zorgde dat ze binnen een week weer herenigd kon worden met haar kinderen. Tot de dag van vandaag is die mevrouw ons zeer dankbaar voor de hulp die wij haar hebben kunnen bieden." Het doet Soekhoe elke keer goed wanneer ze eraan denkt dat die wanhopige moeder haar kinderen weer bij zich heeft. "Hiervoor doe ik het."

Bij de overheid heeft ze aan de wieg gestaan van een kinderbeschermingsnetwerk dat versneld actie kon ondernemen als een kind of jeugdige in nood was. Ze is intussen al vier jaar bij Unicef en werkt vanuit die capaciteit aan een soortgelijk 'Doorverwijssysteem' samen met de overheid om te identificeren welke schakels allemaal moeten inkomen om versneld en effectief hulp te bieden aan een kind of jeugdige in nood. "Het versterken van gezinnen blijft de beste oplossing in het belang van het kind", weet ze na een kwart eeuw betrokken te zijn in deze strijd.

Middels het Positive Parenting Program wordt samengewerkt met overheidsinstanties en ngo's om de huiselijke omstandigheden van kinderen te verbeteren. Immers, onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen het meest thuis worden getroffen door zaken als geweld en molest. Kinderen en jongeren zelf weerbaar maken om de dreigementen in hun dagelijks leven te kunnen doorstaan, wordt ook nagestreefd met het Youth Empowerment Program van Unicef Suriname, in samenwerking met de overheid. Er worden landelijk bewustwordingssessies gedraaid in kinderrijke wijken, buurten en gemeenschappen.

En ook wanneer kinderen en jongeren verkeerde keuzes hebben gemaakt en in het Doorgangscentrum Opa Doeli belanden, benadrukt haar collega, Maureen Entingh, dat er "nog steeds hoop is". "Kinderen hebben veerkracht. Met de juiste aansturing, zullen ze de juiste richting opgaan. Al is er gebrokenheid bij een kind, voedt die veerkracht!" zegt Entingh, die mede op de centjes let wanneer haar organisatie financiële ondersteuning geeft aan de overheid en ngo's om het Surinaamse kind van dienst te zijn.

Over 'herstel' bij het gebroken kind gesproken, gelooft niemand meer daarin dan Milton Bishop, onderinspecteur van het Korps Politie Suriname (KPS). Hij heeft kinderen en jongeren zien terugveren van afschuwelijke ervaringen, zoals seksueel misbruik en fysiek geweld. Overigens, dat is bij zowel slachtoffers als daders mogelijk. Unicef Suriname heeft mede geïnvesteerd in de afdeling Jeugdvoorlichting en Preventie bij het KPS om jongeren en ouders zoveel mogelijk bewust te maken van de gevaren die er zijn en hoe calamiteiten te voorkomen.

Modern onderwijs

Unicef Suriname -medewerker Met Kinderen Lagere SchoolUnicef Suriname-medewerker met kinderen van de lagere school.

ONDERWIJS BLIJT EEN belangrijk instrument om het individu en geheel Suriname verder te ontwikkelen. Unicef Suriname blijft een enorme bijdrage leveren in dat proces. Waar er 25 jaar terug werd gepleit bij ouders in het binnenland om hun kinderen terug naar school te sturen, is de organisatie nu bezig kwalitatief goed onderwijs, via de moderne technologie, aan de kinderen in stad en district te brengen. Er wordt namelijk al jaren gesproken over gebruikmaken van de technologie in Suriname om het niveau van het onderwijs in het land te verbeteren.

Door de Covid-19-pandemie worden die plannen versneld uitgevoerd. Het gezegde 'Wan ogri tyari wan bun' is hierbij van toepassing. Faisel Tjon-A-Loi, trekker van het Life Long Learning Programma bij Unicef Suriname, geeft aan dat er dit jaar maar liefst vierhonderd videolessen worden ontwikkeld voor het primair onderwijs, in samenwerking met de Federatie van Bijzonder Onderwijs Suriname (Fibos) en het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Daarbij zullen belangrijke vakken zoals rekenen en taal worden meegenomen. Volgens Tjon-A-Loi zullen Surinaamse kinderen goed hiervan kunnen profiteren landelijk. In gebieden waar er geen internet beschikbaar is, wordt de mogelijkheid bekeken om het lesmateriaal op memory sticks beschikbaar te stellen.

Cool, 'Click voor Onderwijs Online en Leer', zoals het programma voor afstandsonderwijs heet, is nu al een succes vanwege de grote vraag naar lesmateriaal dat wordt gedigitaliseerd en verfilmd en beschikbaar wordt gesteld via internetplatforms. "Zelfs ATV heeft het belang hiervan ingezien en heeft aangeboden om het lesmateriaal gratis uit te zenden", vertelt Tjon-A-Loi met een brede glimlach. Leerkrachten staan in de rij en zijn enthousiast om bij te dragen aan de productie van het lesmateriaal.

Unicef Suriname herdacht zaterdag, 20 november, Wereld Kinderdag, en stond daarbij stil bij zijn 25 jaar dienstbaarheid in Suriname en 75 jaar rond de hele wereld. Het thema was: 'Een betere toekomst voor ieder kind'.

Er wordt door de wereldorganisatie erop gewezen dat de Covid-19-pandemie heeft laten zien hoe kinderen worden getroffen door het gebrek aan gelijke kansen. Maar deze generatie heeft een stem en laat van zich horen als het gaat om issues zoals klimaatverandering, onderwijs, geestelijke gezondheid en het beëindigen van racisme en discriminatie. Ze vraagt daarbij dat ouderen naar haar luisteren. Ook in Suriname, waar het Surinaamse kind wijzer en moediger is dan ooit, zal er ongetwijfeld naar de boodschap moeten worden geluisterd.

Wash -programma UnicefWash-programma Unicef.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina