Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • THEO PARA: Wat is onder Bouterse gebeurd met soevereiniteit?

THEO PARA: Wat is onder Bouterse gebeurd met soevereiniteit?

18/10/2018 16:00

De Chinese minister Wang Yi van Buitenlandse Zaken gaf onlangs
aan dat China een nog betere band wil met Suriname

De Chinese minister Wang Yi van Buitenlandse Zaken gaf onlangs aan dat China een nog betere band wil met Suriname Foto: Irvin Ngariman  

CONTRAPUNT - Onafhankelijkheid is, anders dan autarkie, geen concept van separatie, maar een van optimale zelfbeschikking in een interdependente wereld. Zonder een internationale rechtsorde, die het recht op zelfbeschikking en soevereiniteitkent en vaak waarborgt, zouden veel kleinere naties in veel gevallen onder de voet zijn gelopen en geen erkenning als gelijkwaardige soevereine staat genieten.

Tekst: Theo Para

DEZE INTERNATIONALE RECHTSORDE stoelt anders dan in een nationale Staat niet op constitutie en geweldsmonopolie van die Staat, maar op een delicaat machtsevenwicht van vooral de machtigste staten. Naast het volkenrecht met zijn fraaie formuleringen over gelijkberechtiging, mensenrechten en rechtsbescherming, bestaat de rauwe internationale realiteit van militaire, economische en geopolitieke invloedssferen. Bij fundamentele veranderingen in die machsverhoudingen dreigt conflict, in de vorm van bijvoorbeeld handelsoorlogen en militaire confrontaties. Oude machten trachten hun invloedssferen te behouden of te heroveren, terwijl de nieuwe, sterker geworden machten een groter deel van de koek opeisen. Onder zulke omstandigheden worden ook zeer kleine landen plots extra belangrijk. Niet omdat ze economisch of militair veel voorstellen, maar omdat in het gevecht tussen de wereldmachten om wereldhegemonie en invloedssferen om elk stukje aarde, en nu zelfs elk stukje van de ruimte, wordt gevochten. Elke partij tracht zoveel mogelijk strategische en tactische reserve te behouden of te verwerven. De huidige internationale situatie vertoont alle kenmerken van een historische periode van herschikking van machtsverhoudingen, met alle risico's op groter dan regionaal conflict. Het meest bepalend lijkt de Amerikaans-Chinese rivaliteit.

Lippendienst aan VS

HET WAS EEN merkwaardige paarse lippendienst aan de Verenigde Staten bij het vertrek van de Amerikaanse ambassadeur. Suriname en de VS zouden zulke dikke vrienden zijn. Naar de bevolking toe werd de indruk gewekt alsof alles koek en ei is. De indruk werd gewekt alsof de vertrekkende ambassadeur de dubieuze, niet toetsbaar verantwoorde ontmensing van de Counter Terror Intelligence Unit (CTIU), 'begreep'. Terwijl de VS zeer kritisch staat tegenover verzwakking van die eenheid die kort daarvoor een grote drugsoperatie, waarbij een (inmiddels voortvluchtige)topfinancierder van de NDP hoofdverdachte is, had ontmanteld. Voormalige politiecommissarissen, die nu DNA- leden zijn, hebben bij herhaling een causaal verband gelegd tussen de stelselmatige ondermijning vanuit de hoogste macht van de rechtshandhaving en de frequente vangst in verschillende landen van grote partijen cocaïne die via Suriname zijn vervoerd.

Het imago van een narcostaat ondergraaft de internationale reputatie. Het impliceert een fundamenteel verlies van soft power, die juist voor een economisch en militair zwak land een extra belangrijke strategische reserve is voor het realiseren van soevereiniteit in ontwikkelingsbeleid en internationale samenwerking. Dat de president, die als baas van de militaire dictatuurde Amerikaanse CIA van een couppoging in december 1982 heeft beschuldigd om zijn decembermoorden goed te praten, zo poeslief is tegen de Verenigde Staten heeft natuurlijk ook een persoonlijke reden. Zijn voormalig voorman van de Counter Terror Unit (CTU)en oudste zoon Dino Bouterse, zit voor poging tot cocaïnesmokkel naar de Verenigde Staten, een gevangenisstraf van 16 jaar in dat land uit. Dat onder een president van het nepotisme staatsmiddelen en-relaties worden aangewend om die straf te bekorten, ligt voor de hand. Maar het is diplomatieke naïviteit te denken dat de Verenigde Staten de paarse lippendienst geloven.

Bruggenhoofd van China

DE GRONDWET HEEFT de president van de republiek ook ten aanzien van het buitenlandbeleid de hoogste verantwoordelijkheid en bevoegdheid toebedeeld. Het zou in de lijn der verwachtingen liggen dat de president op zijn beurt een buitenlandbeleid in de geest van de Grondwet voert. Niet Bouterse. Deze president heeft niet in de geest van het democratisme en de rechtsstatelijkheid van de Grondwet van de Republiek Suriname buitenlandbeleid gevoerd. Hij koos voor een soort-zoekt-soort beleid. Omdat Bouterse als drugsveroordeelde en hoofdverdachte van massamoord op democratische voormannen, in de fatsoenlijke, democratische internationale gemeenschap een paria is, heeft hij ons land internationaal vooral geassocieerd met dictatoriale staten als Equatoriaal Guinee en het Venezuela van Maduro. Ook zijn keuze voor China (Beijing) is meer dan een samenwerking tussen staten.

Als enige Surinaamse partij heeft de NDP zich ideologisch verbonden aan de Communistische Partij van China, die een repressieve één partij staat leidt. De propaganda-hoofdman van de NDP, Ramon Abrahams, was op bezoek in China lyrisch over de decennia oude macht van de Communistische Partij. Hij vindt dat de NDP daarvan (!) moet leren. De vertrekkende Chinese ambassadeur verklapte dat Suriname onder Bouterse in de Verenigde Naties altijd meestemt met China. Deze, vanuit het perspectief van de nationale soevereiniteit, bedenkelijke volgzaamheid, doet denken aan het gezegde 'wie betaalt, bepaalt.' China is met stip de voornaamste financierder van de regering-Bouterse, die schaamteloos Suriname als bruggenhoofd van China in de regio heeft verkwanseld. Het behoeft geen betoog dat met deze eenzijdige, ongebalanceerde, partijpolitieke buitenlandse politiek, Bouterse het land afhankelijk van China heeft gemaakt.

Door in strijd met de geest van de Surinaamse Grondwet, ook kritiekloos Suriname ideologisch te associëren met het dictatoriale bestuur in China, heeft Bouterse Suriname ook tot strijdtoneel van de Amerikaans-Chinese rivaliteit om de wereldhegemonie gemaakt.Gregory Rusland, NPS-leider en voormalig minister van Natuurlijke Hulpbronnen, wees op de schuldendiplomatie van China in Afrika. Afrikaanse landen die waren gezwicht voor de verleiding van gemakkelijke Chinese leningen, zagen hun strategische nationale bedrijven in Chinese handen geraken, nadat ze niet aan hun aflossingsverplichtingen konden voldoen. Bouterse heeft Suriname niet alleen een crisis ingejaagd, hij heeft ook de staatsschuld, met name ook aan China, exponentieel doen stijgen. Geen betere ondergraving van de nationale soevereiniteit dan het bevorderen van financieel-economische afhankelijkheid. President Bouterse presteerde het, voor het eerst in de geschiedenis van de onafhankelijke republiek, Suriname zijn stem in de Verenigde Naties tijdelijk te doen kwijtraken, door de verplichte VN- contributie niet te voldoen. 'Yes we can do the job'?!

Geen agrément

IN EEN REDACTIONEEL commentaar wees deze krant op een centraal punt in het buitenlandbeleid van de regering-Bouterse: het tegengaan en/of nalaten van goede betrekkingen met het Koninkrijk der Nederlanden. Oppositieleider ChanSantokhibekritiseerde onlangs dit beleid, door erop te wijzen dat de betrekkingen tussen de twee landen niet mogen worden tegengewerkt vanwege de persoonlijke belangen van één persoon. Bouterse is in Nederland bij verstek, ook bij de Hoge Raad, tot een lange vrijheidsstrafveroordeeld vanwege drugssmokkel. Onder de slachtoffers van de decembermoorden was ook journalist en Nederlands staatsburger Frank Wijngaarde. Het huidige gebrek aan integriteit van het openbaar bestuur in Suriname is in strijd met het Raamverdrag voor Vriendschap en Nauwere Samenwerking tussen Suriname en het Koninkrijk der Nederlanden, dat veel nadruk legt op democratische rechtsstatelijkheid.

Hoewel de regering- Bouterse geen openheid heeft gegeven over het waarom van het niet verlenen van agrément aan een Nederlandse ambassadeur in Suriname, lijken anti-rechtsstatelijk revanchisme en persoonlijke krenking daarbij zeker een rol te spelen. Bouterse zoekt staten op die hem niet aanspreken op zijn schendingen van de mensenrechten en de internationale rechtsorde, zoals met zijn zelfamnestiewet, maar die slechts geïnteresseerd zijn in het kopen van een serviele stem in de Verenigde Naties of het voor een appel en een ei exploiteren van Surinames natuurlijke rijkdommen. De ondermijning van de Surinaams-Nederlandse relatie, een relatie die ook de band met Surinames grootste diaspora omvat, heeft de republiek in het internationale machtsspel van een belangrijke strategische reserve beroofd en daarmee de soevereiniteit verzwakt.

Het benutten van de tegenstellingen tussen grootmachten is een cruciale strategische reserve voor een onafhankelijke koers van kleinere staten. Door zijn eenzijdige, voornamelijk op autoritaire en dictatoriale statengerichte vriendschapsbanden, heeft president Bouterse die reserve voor Suriname verspeeld. De Surinaamse soevereiniteit is onder president Boutersefinancieel- economisch, politiek-strategisch en in de dimensie van soft power,dramatisch verzwakt. Zoals het autoritaire blok Rusland-Servië de erkenning van de kleine republiek Kosovo door Suriname, wegkocht. De Surinaamse stem bleek, onder Bouterse, te koop.Het buitenlandbeleid van Bouterse ademt niet de geest van soevereiniteit, maar die van omkoopbaarheid. ◊ 

Dit artikel is verschenen in de weekendbijlage van 6 oktober.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina