Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • THEO PARA: Financieel isolement door paars

THEO PARA: Financieel isolement door paars

06/09/2018 21:00

Romano Meriba (uiterst rechts) zoon van president Bouterse, met minister Regolio Dodson in gesprek met de Braziliaanse ambassadeur. Meriba heeft een strafblad vanwege ernstige geweldsmisdrijven.-.

Romano Meriba (uiterst rechts) zoon van president Bouterse, met minister Regolio Dodson in gesprek met de Braziliaanse ambassadeur. Meriba heeft een strafblad vanwege ernstige geweldsmisdrijven.-. Foto: dWT Archief  

CONTRAPUNT - De Ware Tijd typeerde in haar redactioneel commentaar de internationale financieel-economische positie van de huidige republiek Suriname als een van ‘financieel isolement’. Aanleiding was de intrekking door sommige internationale banken van Visa en Mastercard voor bepaalde creditcardhouders in Suriname. In een verklaring liet de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven weten er niets aan te kunnen doen.

VERSCHILLENDE ONDERNEMERS LIETEN weten dat het verlies van hun creditcards belemmeringen met zich meebracht voor hun bedrijfsvoering. Zeker voor de Surinaamse economie, met haar grote afhankelijkheid van importen, zijn problemen met internationale betalingen extra problematisch. De internationale banken waken ervoor met een beschuldigende vinger naar specifieke landen te wijzen. Maar het is publiek geheim dat het simpele gegeven dat het Surinaams ingezetene zijn niet meer verenigbaar lijkt met een creditcardhouderschap, het directe gevolg is van de strengere internationale regelgeving en handhaving inzake witwassen van crimineel geld en financiering van terrorisme. Kredietwaardigheid en bestuurlijke geloofwaardigheid van landen gaan extra meetellen in het internationaal handelsverkeer. Landen, zeker kleine landen, die een smoezelig imago hebben, het slecht doen als het gaat om rechtsstatelijkheid en integriteit van het openbaar bestuur, komen nog meer dan voorheen in 'financieel isolement'. Niet alleen worden bedrijven en burgers van die landen geconfronteerd met meer belemmeringen voor participatie in de wereldeconomie. Het scheelt die landen ook aan bonafide investeringen. Bedrijven schreeuwen het niet van de daken als ze in ondeugdelijk bestuur een reden zien niet te investeren of zich bedrijfsmatig terug te trekken.

Dat de Alcoa zich juist onder de paarse regering, na vele decennia bedrijfsactiviteit in ons land, terugtrekt uit Suriname hoeft dan ook niet alleen om bedrijfseconomische redenen te zijn. Ook uit de aan deze regering verwante Bolivariaanse republiek Venezuela zijn bonafide bedrijven vertrokken om meer dan economische reden. Cijfers kunnen gemakkelijk worden opgeschreven. De betrouwbaarheid, toetsbaarheid en geloofwaardigheid van de cijfers en hun auteurs en diens opdrachtgevers, zijn van beslissende betekenis. Het doet de internationale geloofwaardigheid van deze regering, en dus de republiek, geen goed als het State Department van de Verenigde Staten bij herhaling rapporteert dat aan zijn begrotingscijfers niet veel waarde kan worden gehecht. Van internationale kredietbureaus krijgt de Surinaamse kredietwaardigheid een dikke onvoldoende, geen land waar een bonafide investeerder zijn kapitaal in wil investeren. Dat deze regering kennelijk het belang van betrouwbaarheid en geloofwaardigheid voor de nationale ontwikkeling niet beseft of daar roekeloos mee omspringt, bleek uit het (tijdelijk) teloorgaan van het Surinaamse stemrecht in de Verenigde Naties, vanwege het feit dat de regering had verzuimd aan de contributieverplichtingen te voldoen. Zo een mate van internationaal decorumverlies roept vragen op over de elementaire fatsoenlijkheid van een regering.

Paarse verantwoordelijkheid

HOEWEL DE WORTELS van de nationale problematiek tot ver in het verleden reiken, zijn er haast geen mensen buiten de NDP die de paarse partij geen beslissende schuld toedichten als het gaat om het financieel isolement. De NDP is de schaamlap van de presidenthoofdverdachte. Wie had gehoopt op enige kritische geest binnen die partij, kwam bedrogen uit. De NDP heeft via haar serviele DNA-voorzitter en papegaaiencoalitie, de controlerende rol van de volksvertegenwoordiging volledig verlamd. De pose van kritisch is lege praat, uiteindelijk is de coalitie een stempel van de regering. Grootspraak moet in de ogen van de kiezer de politieke slaafsheid maskeren. De NDP is geen politieke partij in democratische zin, zij is een appendix, een applausmachine en naprater, van de Slager van Bastion Veere. Daarom schond zij grondwet en internationale mensenrechtenverdragen, met het doordrukken van de zelfamnestiewet van 2012. Met die wetgeving ad hominem kwam Suriname internationaal weer in de beklaagdenbank. Van de VN Hoge Commissaris voor de mensenrechten tot Human Rights Watch, van de OAS mensenrechtencommissie tot de Europese Unie, vanuit heel de wereld kreeg Suriname het predikaat schender van het recht op recht, schender van de mensenrechten. Dat schrijnende morele isolement van de republiek kon de NDP niets, maar dan ook niets, schelen.

Bij de verkiezingen had zij de kiezers nog beloofd de onafhankelijke rechtsgang in het 8 Decemberstrafproces te zullen respecteren. Maar ook aan de kiezers had de NDP lak. In de NDP zitten immers slechts mensen die ja en amen durven te zeggen tegen Baas. Al is hij verantwoordelijk voor het martelen en vermoorden van tientallen Surinamers. Al is hij veroordeeld voor drugshandel. Al stopt hij zijn kabinet, buiten elke openbare sollicitatieprocedure om, vol met gezinsleden en vrienden. Al is hij verantwoordelijk voor de dramatische devaluatie van de nationale munt, de grootschalige verarming van de bevolking en de verloedering van gezondheidszorg en onderwijs.

Al verkwanselt hij de nationale belangen aan multinationals. Al benoemt hij veroordeelde criminelen in topposities bij parastatale bedrijven en in veiligheidsfuncties. Al maakt hij van de Staat een smoezelige entiteit waar integriteit zoek is, de handhaving faalt (zie de megadrugstransporten en de cultuur van corruptie) en graai- en leenzucht de voornaamste drijfveer lijken. Het is de existentiële vraag van deze tijd hoe de Surinaamse bevolkingvan zo'n wanbestuur, van zo'n pseudopolitiek, kan afkomen. In grote meerderheid zijn Surinamers democratisch gezind. De militaire dictatuur moest dan ook plaatsmaken voor een hernieuwde constitutionele orde, waarin niet de uzi, maar de stem van de kiezer de basis van volksvertegenwoordiging en bestuur zou vormen.

Ook de anti-democratische krachten moesten zich aanpassen aan de nieuwe context. Echter, de vos verliest zijn haren, maar niet zijn streken. Met paars aan de macht werden de algemene verkiezingen van 2015 niet echt eerlijke verkiezingen. Vlak voor de verkiezingen vergaf de paarse regering duizenden overheidsbanen, terwijl ze nodig noch te permitteren waren gezien de belabberde staat van de staatskas. De staatsmedia werden paarse staatsmedia. Met het geld van de belastingbetalers werden politieke tegenstanders besmeurd en de president en zijn partij de lucht in geprezen. Aan duizenden werden domeingronden verschaft, persoonlijk door de paarse minister.

De partijdigheid van de Staat onder paars en het kopen van stemmen met publieke middelen, staan haaks op de notie van eerlijke verkiezingen. In een democratie zijn verkiezingen het middel om een slecht bestuur te vervangen door beter bestuur. Maar dan moeten die verkiezingen wel eerlijk zijn. Met wet-en regelgeving kunnen de neutraliteit van staat(smedia), de campagnefinanciering en objectiviteit van de organisatie van de verkiezingen, beter genormeerd worden, en met strengere controle van buitenlandse media. Het is cruciaal: wil de Surinaamse bevolking een bestuur zonder mensen met een strafblad, zonder moordverdachten, zonder incompetente geregelden, wil zij een integer en competent bestuur, dat de cultuur van straffeloosheid en corruptie beëindigt en Suriname weer aan geloofwaardigheid en kredietwaardigheid helpt, om het moreel en financieel isolement te doorbreken, dan zijn eerlijke verkiezingen onmisbaar.◊ 

Dit artikel is verschenen in de weekendbijlage van 25 augustus.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina