Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • Zo baasje, zo hond

Zo baasje, zo hond

05/05/2017 17:00

Zo baasje, zo hond

 

ACHTERGROND - Na twee recente aanvallen door honden, waarvan één met dodelijke afloop, wordt naarstig uitgekeken naar strengere dierenwetgeving. In menige buurt zien bewoners al jaar en dag met lede ogen aan dat niets wordt gedaan tegen agressieve viervoeters als tikkende tijdbom. ‘Wat als die pitbull niet mijn hond, maar mijn dochtertje had aangevallen?’

Tekst: Maikel Marichael

OP KLAARLICHTE DAG werd september vorig jaar de 91-jarige Manthorni B. in de Mathoeralaan aangevallen door een rottweiler. De bejaarde vrouw werd lelijk in het achterhoofd gebeten en meters meegesleept door de agressieve hond. Ondanks de ernstige hoofdwonden kwam ze er uiteindelijk met de 'schrik' vanaf. De 36-jarige Alicia Archer moest echter een dergelijke aanval in de Sir Winston Churchillweg, eind vorige maand, met de dood bekopen. Het noodlot van Archer illustreert op tragische manier hoe incidenten met ongetemde honden een bedenkelijk dieptepunt hebben bereikt. De bezitter van de doodbijter beweerde niet de eigenaar te zijn en kon daardoor niet aansprakelijk worden gesteld.

Als een hond geen eigenaar heeft, dan is die strikt genomen een zwerfhond die afgemaakt moet worden. Maar ook dat laatste gebeurde niet. Dierenrechtenactiviste Cynthia Ashruf reageert hier fel op: "Tuurlijk was die man eigenaar! Kijk, als ik een kind heb geadopteerd en dat kind doet na tien jaar iets verkeerd, dan kan ik toch niet zeggen dat het mijn kind niet is?" Deze twee recente voorbeelden van dolgedraaide viervoeters staan niet op zich en het lijkt slechts een kwestie van tijd dat de samenleving weer opgeschrikt zal worden. In menige buurt zien bewoners al jaar en dag met lede ogen aan hoe niets wordt gedaan om deze tikkende tijdbommen onschadelijk te maken.

Irene Spangenthal kan ervan meepraten. De zaak ligt de directrice van het distributiebedrijf HEM Suriname NV nauw aan het hart. Ze ontvangt ons vriendelijk op haar kantoor en is duidelijk goed voorbereid. Maar ze is meer dan een ongeruste burger, want zij is ook slachtoffer. Met een strijdvaardige blik steekt ze van wal: "Onze straat, de Fresolaan in Uitvlugt, wordt al vier jaar geterroriseerd door twee pitbulls die eigendom zijn van een tandarts." Voor Spangenthal en haar gezin begon de tirannie van de pitbulls een aantal jaren terug. Zij liep samen met haar toen vierjarige dochtertje en hond Bruno in de straat. Een van de pitbulls kwam op hen afgerend. Bruno werd aangevallen en verwond.

Voortdurend uitbreken

"MAAR WAT ALS die pitbull niet mijn hond, maar mijn dochtertje had aangevallen?" vraagt Spangenthal zich af. "Die honden breken voortdurend uit. Het gaat zelfs zo ver dat onze straat, voordien een populaire route voor wandelaars, nu leeg blijft. De bewoners durven amper buiten te komen. En als wij al niet op straat durven, dan zeker onze kinderen niet." In juni vorig jaar sloeg het onheil weer toe. Deze keer werd Bruno doodgebeten door de twee pitbulls van de tandarts. "De honden zijn niet het probleem, het zijn de eigenaren die niet weten welke hond ze in huis halen en die vervolgens amper opvoeden", meent Spangenthal als hondenliefhebber en -kenner.

Dat wordt beaamd door Ashruf, die een prominente rol speelt bij de totstandkoming van de nieuwe dierenwetgeving. "Ik heb het al meermaals gezegd: het zijn niet de honden die het probleem zijn, maar de eigenaars. Hoe worden die dieren opgevoed en behandeld? Men kan niet verwachten een brave hond te hebben als die aan zijn lot wordt overgelaten." Agressief gedrag moet bij een puppy vanaf het begin worden afgeleerd. Daarnaast moet de hond worden beloond bij goed gedrag en bij de start van de opvoeding voldoende liefde en affectie krijgen. De eigenaars zijn dus verantwoordelijk voor het toekomstige gedrag van hun puppy.

Wie in de ongelukkige situatie terechtkomt en daarbij oog in oog komt te staan met een agressieve hond, kan volgens dierenarts Leontine Bansse-Issa het beste stil blijven staan. "Want als u wegrent, geeft u de hond aan dat u een prooi bent", waarschuwt ze. "Daarbij houdt u het best ook uw armen langs uw zij, want met de armen zwaaien kan bedreigend overkomen. Wat je ook nooit mag doen, is de hond aankijken. Dan daag je de hond uit, waarop hij kan aanvallen." Bansse-Issa adviseert om vooral kalmte te bewaren en desnoods omstanders om te hulp vragen. "Vooral niet in paniek raken, al is dat natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan." Maar volgens de dierenarts hoeft het allemaal zo ver niet te komen. "Als u eigenaar bent van een agressieve hond, moet u beseffen dat u een potentieel moordwapen in uw bezit hebt. Dergelijke honden zouden dus nooit de straat op mogen."

Petitie

Moet er worden gewacht tot er nog eens iemand wordt aangevallen?

SPANGENTHAL DEED AANGIFTE bij de politie, die het dossier doorstuurde naar het Openbaar Ministerie (OM). De aangifte werd uiteindelijk geseponeerd door het OM. "Een tandarts, daar moet je gewoon mee praten", was het argument van de buurtmanager Ardjosomito. Ook de hond van haar buren werd door de pitbulls aangevallen, maar zij konden zelf nooit aangifte doen bij de buurtpolitie van Munder, omdat die volgens de gedupeerden weigerde de klacht te aanvaarden. Voor Spangenthal is de maat al lang vol. Samen met haar aangifte zette ze een petitie op die zij met honderdvijftig handtekeningen naar het OM en de districtscommissaris stuurde. Ze hoopt dat dit gevolg krijgt. "Of moet er worden gewacht tot er nog eens iemand wordt aangevallen?"

Na een tweede aanval door de pitbulls, ditmaal op de hond van andere buren, nam Spangenthal contact op met het parket, dat een buurtonderzoek gelastte. Dat onderzoek werd uitgevoerd door Ardjosomito die het dossier opmaakte. De tandarts stemde er uiteindelijk mee in zijn schutting te verhogen. Indien hij zich niet aan die afspraak houdt, zullen verdere maatregelen vanuit het parket volgen. De buurtmanager probeert gerust te stellen dat de honden zullen worden afgemaakt indien zij opnieuw weten te ontsnappen met alle gevolgen van dien.

Een andere buurtbewoonster, die anoniem wenst te blijven, ziet het tij niet snel keren: "Met een verhoging van de schutting is het probleem niet van de baan. Je mag die muur zo hoog maken als je wil, als hij zijn poort opent om uit te rijden, krijgen die pitbulls vrij baan en kunnen ze alsnog de straat op." De tandarts is volgens de vrouw voor geen rede vatbaar. "Je mag aanbellen zoveel je wil: hij zal niet open doen. Praten wil hij niet en als je belt neemt de man niet op." Dat laatste kan de Ware Tijd bevestigen. Na tal van verwoede pogingen blijft de tandarts onbereikbaar voor commentaar.

Steeds bloeddorstiger

HET GROTE PROBLEEM is volgens Spangenthal dat er in Suriname geen wetgeving bestaat voor agressieve honden. Ze verwijst naar the list of banned dogs, een lijst met alle honden die wereldwijd verbannen zijn. De Amerikaanse pitbull, die stipt op één staat, wordt bloeddorstiger na elke aanval en is strikt genomen geen ras. Hij diende oorspronkelijk voor het vechten in de ring en werd daarom gefokt op basis van karaktereigenschappen en prestaties. In twaalf Europese landen en in Australië, Ecuador, Maleisië, New Zeeland, Puerto Rico, Singapore, Venezuela en Israël bestaat enige vorm van wetgeving rond de pitbull.

In Nederland gold tussen 1993 en 2008 de Regeling Agressieve Dieren (RAD). Deze zogenaamde pitbullwet werd ingevoerd na een aantal dodelijke incidenten met kinderen. De RAD verbood het fokken van pitbullterriërs en ook het houden van pitbulls geboren na 1993 werd verboden. Het houden van oudere pitbullterriërs mocht slechts als ze gemuilkorfd waren, kort aangelijnd of gecastreerd. Na vijftien jaar werd de RAD alweer afgeschaft omdat werd geconstateerd dat het aantal bijtincidenten niet was afgenomen en het vaak niet honderd procent duidelijk was om wat voor een type hond het ging.

Papieren tijger

Dat zou inhouden dat de eigenaar een schadevergoeding betaalt die kan oplopen tot SRD 10.000

ASHRUF NOEMT DE nieuwe Surinaamse wetgeving rond dierenwelzijn vooralsnog een 'papieren tijger', aangezien de zeventien staatsbesluiten, voorafgaand aan het wetsvoorstel, nog niet zijn goedgekeurd. Jennifer Warsodikromo, NDP-parlementariër en één van de bezielers van de dierenwet, verwacht dat goedkeuring van de staatsbesluiten nog drie maanden zal duren. "Momenteel zijn er ook nog veel vraagtekens voor mij", meldt de parlementariër. De huidige wet richt zich niet op het vervolgen van eigenaars, maar enkel op het welzijn van de dieren. "We moeten nu bekijken in hoeverre het strafrecht ons in staat stelt ook de eigenaren te vervolgen. Als dat mogelijk is, kunnen die in de toekomst alsnog strafrechtelijk vervolgd worden wegens dood door schuld."

Wat wel zeker is, is dat de familie van mevrouw Archer de eigenaar civielrechtelijk kan vervolgen. "Dat zou inhouden dat de eigenaar een schadevergoeding betaalt die kan oplopen tot SRD 10.000. Al begrijp ik dat dit voor de familie niet voldoende is", aldus Warsodikromo. Ook Spangenthal kijkt reikhalzend uit naar de nieuwe wetgeving. "Ik pleit ervoor dat eigenaren een dubbelhekwerk plaatsen zodat hun honden niet kunnen uitbreken wanneer ze hun poort openen en dat honden na een dergelijke aanval worden afgemaakt. Want zonder wetgeving is het een kwestie van tijd voor er weer een dodelijk slachtoffer valt."

Dit artikel is verschenen in de weekendbijlage van 28 april.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina