Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • THEO PARA: In de greep van de schaduwstaat

THEO PARA: In de greep van de schaduwstaat

06/03/2017 11:30

Krishnakoemarie Mathoera, oud-politiecommissaris en volksvertegenwoordiger. Soms is er een moedige volksvertegenwoordigster die in de verviervoudiging van de cocaïnetransit, van-hoger-hand-ondermijning van de rechtshandhaving durft te lezen. Niet iedereen is bang voor de schaduwstaat.

Krishnakoemarie Mathoera, oud-politiecommissaris en volksvertegenwoordiger. Soms is er een moedige volksvertegenwoordigster die in de verviervoudiging van de cocaïnetransit, van-hoger-hand-ondermijning van de rechtshandhaving durft te lezen. Niet iedereen is bang voor de schaduwstaat.  

CONTRAPUNT - Als machthebbers zich boven de wet stellen, wordt ook de meest democratische grondwet een papieren tijger. Instituties ondergaan doel- verschuiving. Functionarissen verworden tot vazallen van de verborgen staat. De schaduwstaat. Democratie als façade, autoritarisme als substantie.

door Theo Para - beeld: dWT Archief

Staatsfictie en vriendjeskapitalisme

De realiteit van de schaduwstaat kent drie lagen. De eerste, zichtbare laag is die van de georkestreerde gebeurtenissen. Zij valt grotendeels samen met de propaganda en het theater van de manipulatieve symboliek, waarin woorden en beelden hun betekenis verliezen. De officiële wereld van de 'alternatieve feiten', de staatsfictie. De tweede, niet direct zichtbare laag, is die van de machtswellustige gedragspatronen. Die kenmerken zich door desinformatie, verdeel-en-heers-machinaties, het vergrijp aan publieke middelen en vernedering en intimidatie van andersdenkenden. In de diepste, strikt geheime, derde laag ligt de informele structuur van de schaduwstaat. Die geeft vorm aan de greep, via familieleden en intimi, op de gewapende machten, geheime diensten, staatsmedia, staatskas en vergunningen ministeries. In de duisternis van de diepste laag onttrekken de machthebbers zich radicaal aan het publieke oog. Daar ligt het knooppunt van corruptie en vriendjeskapitalisme.

Rechtshandhaving ondermijnd

Over de schaduwstaat wordt gezwegen. Niets kan worden bewezen, want niets wordt onderzocht. Normloosheid en straffeloosheid markeren haar cultuur. 'Neks no fout!'. Aan het bestaan van de schaduwstaat worden wij herinnerd door de censuur bij de staatstelevisie, de beknotting van het stakingsrecht, het roekeloos afgraven van onze kusten, de zelfcensuur in de media, collaborerende politici en vakbondsleiders, de morele onverschilligheid in de financiële en zakenwereld, zwijgende intellectuelen en wegkijkende rechtshandhavers. De reputatie van de schaduwstaat, gesmeed door misdrijven tegen de menselijkheid, door folter en moord, lijkt voldoende om de maatschappelijke angst en het ethisch defaitisme te onderhouden. Als door economische regressie en schrijnende armoede, sociale onvrede en gezagsverlies dreigen, wordt door middel van factfree insinuaties tegen 'vertroebelaars' en 'diegenen die steun zoeken bij de kolonisator', de bevolking herinnerd aan de reputatie van de dood. Soms is er een moedige volksvertegenwoordigster die in de verviervoudiging van de cocaïnetransit, van-hoger-hand-ondermijning van de rechtshandhaving durft te lezen. Niet iedereen is bang voor de schaduwstaat.

'Gewillige honden'

De bazen van de schaduwstaat verschuilen zich achter de illusies van de staatsfictie. Zij ergeren zich aan hen die niet vatbaar blijken voor die illusies, zoals de slachtoffers van de ernstige schendingen van de mensenrechten en hun nabestaanden. Als die staan voor het mensenrecht op recht en weigeren zich met de cultuur van straffeloosheid te verzoenen, dan briest de hoogste baas van de schaduwstaat: "Met onwillige honden kan je geen hazen vangen!" Hij beseft niet dat hij daarmee allen, die braaf zijn valse liedje nazingen, tot 'gewillige honden' heeft verklaard. Het procedé van onderschikking in het 'systeem' van de schaduwstaat is dat van egocentrisch loyalisme. Het spreken van de waarheid hoeft geen teken van loyaliteit te zijn. Immers, de

feiten spreken voor zich. Liegen daarentegen, het napraten van de leider van 'op de vlucht neergeschoten', demonstreert bij uitstek loyaliteit aan de Leider. Wie het waarom van de teksten van de 'gewillige honden' wil begrijpen, moet ze lezen door de bril van hun baas.

Met de teloorgang van functionerende democratische instituties, is de bevolking haar nationale zelfbeschikking kwijtgeraakt

Procureur-generaal

De Nationale Assemblee besloot unaniem dat het Memorandum of Understanding (MoU) van de regering en bauxietmultinational Alcoa van tafel moest. De nationale belangen waren in het memorandum onvoldoende gewaarborgd. Toch moesten DNA-leden van de multinational horen dat het MoU, tegen het parlementaire besluit in, gewoon van kracht was gebleven. Volgens de grondwet is de Nationale Assemblee het hoogste orgaan van staat. In de realiteit van de schaduwstaat blijkt haar autoriteit niet meer dan die van een 'een poppenkast', om een duiding van de president te gebruiken. Met de teloorgang van functionerende democratische instituties, is de bevolking haar nationale zelfbeschikking kwijtgeraakt. Het land is, zoals een oppositielid het zei, verworden tot 'persoonlijk wingewest'.

Vanuit democratisch en rechtsstatelijk gezichtspunt is dat een abnormale situatie. Het is ook een pijnlijke en vernederende situatie. De verleiding van ontkenning en vermijding is levensgroot. Maar Suriname is, getuige haar strijdende leerkrachten, kritische journalisten, mensenrechtenactivisten, moedige advocaten, vrijheidlievende politici, wijze geestelijken, eerlijke ondernemers en creatieve activisten, haar morele veerkracht niet kwijt. Die Surinamers weten dat, om de schaduwstaat te boven te komen, de eerste stap is de weigering mee te werken aan de staatsfictie. Daarom zou een jurist moeten weigeren door de persoon van de hoofdverdachte van massamoord op collega-juristen en andere democraten, tot procureur-generaal benoemd te worden. Verzaakt hij die morele plicht en verschuilt hij zich achter het formalisme van de staatsfictie, dan kan het zomaar zijn dat hij afglijdt naar de tweede laag van de schaduwstaat en meewerkt aan het obstrueren van de rechtsvervolging van een machtige, zelfverklaarde verantwoordelijke voor massamoord. Dan is het masker van de schaduwstaat gevallen. De procureur-generaal figureert als symbool van straffeloosheid.-.

Share on Facebook    

Gerelateerde Paramaribo Post artikelen