• Home
  • THEO PARA: Jaar van de rechter en lijst van Santokhi

THEO PARA: Jaar van de rechter en lijst van Santokhi

11/01/2017 12:00

THEO PARA: Jaar van de rechter en lijst van Santokhi

 

CONTRAPUNT - 2017 wordt het ‘Jaar van de rechter’. De Krijgsraad zal in het 8 Decemberstrafproces beslissen of de onafhankelijke rechtsgang wordt voortgezet, zoals het Hof van Justitie had bevolen. Of dat hij het oor te luister legt bij het Openbaar Ministerie (OM), dat recht en wet heeft verkwanseld, opdat de president-hoofdverdachte zich niet voor massamoord hoeft te verantwoorden.

Tekst: Theo Para - beeld dWT Archief

JUIST OMDAT HET OM deel uitmaakt van de rechterlijke macht, is 2017 niet het Jaar van de rechterlijke macht, maar slechts van de rechter. Met de zelfamnestiewet van 2012, en recenter met artikel 148, hebben de wetgevende en uitvoerende macht, de private belangen van Desi Bouterse, hoofdverdachte van de decembermoorden, geplaatst boven die van de grondwet, het strafrecht en de rechtsstaat. Daarmee werd en wordt niet alleen het recht op recht van slachtoffers en nabestaanden geschonden. Ook verdachten die hun onschuld willen bewijzen, is recht en rehabilitatie ontzegd.

Internationale misdrijven

De DECEMBERMOORDEN EN folteringen worden van internationale misdrijven gekwalificeerd. Het enige onderbouwde, deskundige oordeel over het al dan niet kwalificeren van de decembermoorden als misdrijf tegen de menselijkheid, is die van de ZuidAfrikaanse hoogleraar internationaal publiek recht, mr.dr. John Dugard. Zijn conclusie was helder, bij de folteringen en moorden van 8 december 1982 gaat het om misdrijven tegen de menselijkheid. Voor dit soort ernstige misdrijven geldt naar internationale verdragen, waar Suriname ook partij bij is, een vervolgingsplicht. Het Internationaal Strafhof heeft om die reden als motto:  'Vrede  door gerechtigheid'. De mensenrechtencommissies van de Verenigde Naties (VN) en de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), hebben decennia geleden al Suriname opgedragen de schuldigen van 8 december 1982 te vervolgen en berechten. De wereld kijkt mee in het 8 Decemberstrafproces. De rechter is nu de enige hoop van democratisch en vredelievend Suriname, het laatste resterende staatsinstituut dat nog loyaal is aan grondwet en rechtsstaat. Het is uitermate moeilijk voor de rechters, om in een omgeving van institutionele intimidatie, recht te spreken. Anderzijds kan een moedige rechterlijke beslissing, juist in die omstandigheid, een ongekende morele renaissance van de Surinaamse natie inluiden, een oproep zijn tot herstel van een nationaal leven vrij van angst.

Lijst van Santokhi

Een uitgebreide lijst van financiële en bestuurlijke affaires van de regering Bouterse, die voor corruptieonderzoek in aanmerking komen

DE CRISIS EN dramatische verarming van de meerderheid van de bevolking, leren dat de ernstige schendingen van de mensenrechten en de cultuur van straffeloosheid, ook de overheidsfinanciën en economie ondermijnen. Oppositieleider Chan Santokhi heeft onlangs een uitgebreide lijst gepresenteerd van financiële en bestuurlijke affaires van de regering Bouterse, die voor corruptieonderzoek in aanmerking zouden moeten komen. De VHP leider gaf aan dat geen van deze affaires, waarmee tientallen miljoenen dollars gepaard gingen, adequaat is onderzocht, laat staan dat er maatregelen zijn genomen. Parlementslid Carl Breeveld wees met de beschuldigende vinger naar het Kabinet van de President. Hij zei dat Suriname tot 'persoonlijk wingewest' van de 'toppers' is geworden en dat hun 'kartels' zich vergrijpen aan de rijkdommen en publieke middelen van Suriname. Breeveld betoogde dat de president met zijn Nieuwjaarsbelofte om nu wel de corruptie te zullen aanpakken, impliciet schuld heeft bekend aan het eerder faciliteren van corruptie. De observaties van beide leden van De Nationale Assamblee zijn accuraat. De cultuur van de straffeloosheid is, om in geneeskundige metaforen te spreken, geen lokale aandoening, maar een systeemziekte. Als straffeloos wettelijke en bestuurlijke normen kunnen worden overschreden, dan werkt dat criminogeen. Als de rechters in het 8 Decemberstrafproces - de lakmoesproef voor de rechtsstaat in Suriname - weigeren het recht aan de macht te onderschikken, dan markeert dat feitelijke normherstel een krachtige ethische boodschap, die ook in de nationale ziel van komende generaties haar echo zal hebben: recht voor één, recht voor allen.

Corruptie als incentive

VENEZUELA, ÉÉN VAN de voorbeelden van Bouterse en zijn Nationale Democratische Partij (NDP), leert hoe het olierijkste land door vernietigend beleid en dictatuur, kan vervallen tot de status van mislukte staat. Corruptie richt niet alleen schade aan door het onttrekken van publieke middelen aan sociale, culturele en economische programma's. Zeker onder omstandigheden van straffeloosheid, markeert de cultuur van corruptie de teloorgang van de morele en professionele incentives die een deugdelijke overheidsorganisatie kenmerken. De staat is dan verworden tot parasiet. Niet rechtmatig en doelmatig handelen in het algemeen belang is meer leidend, maar het vergaren van zoveel mogelijke rijkdom door en voor 'names and faces' . De ontwikkeling van de republiek is afhankelijk van integer en effectief openbaar bestuur. En geen goed bestuur zonder onafhankelijkheid van de rechterlijke macht. Omdat macht corrumpeert en absolute macht absoluut corrumpeert. ◊

Dit artikel is verschenen in onze bijlage van 7 januari 2017

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina