• Home
  • Liefde doet de naaste geen kwaad

Liefde doet de naaste geen kwaad

31/10/2016 17:00

Liefde doet de naaste geen kwaad

 

ESSAY - Veel geestelijken verwijzen naar de Bijbel als ze hun standpunt geven over homoseksualiteit: ‘Een gruwel in Gods ogen’. Maar is de Bijbel Gods laatste woord of is hij nog lang niet uitgesproken? Deze hamvraag werpt Carlo Guiamo op in dit essay. “Dat laatste impliceert dat wij ons open dienen te stellen voor wat God ons in deze tijd te zeggen heeft.”

Tekst: Carlo Guiamo - beeld: Irvin Ngariman

In de Ware Tijd van 27 september verscheen een artikel over de acceptatie en erkenning van lgbt'ers met als kop: Geestelijken houden vast aan standpunt over erkenning lgbt'ers. Ondanks in dit essay alleen apostel Steve Reyme aan het woord komt, neem ik aan dat hij ook namens andere kerkleiders spreekt, vooral die van Volle Evangeliegemeenten.

Begrijp ik het goed, dan is het standpunt van apostel Reyme en gevolg dat het een gruwel in Gods ogen is dat mannen met mannen gaan en vrouwen met vrouwen. Zij accepteren wel de homofiele mens, maar niet diens homoseksuele daad of handeling.

Hun standpunt baseren zij op de Bijbel. En voor hen is de Bijbel zonder meer gelijk te stellen met Gods woord. De Bijbel is namelijk 'geïnspireerd' en door God ingegeven.

Bonte verzameling

Gayparde1

IS DE BIJBEL uit de hemel komen vallen? Of is de Bijbel door God gedicteerd aan de schrijvers zoals de moslims dat geloven van de Koran? Het antwoord is op grond van wetenschappelijke inzichten: Neen! De Bijbel kent een ontstaansgeschiedenis van meer dan duizend jaar. Het aantal geschriften is gegroeid en is na al die jaren van schrijven en herschrijven geworden tot een bonte verzameling van verschillende soorten en vormen.

De Bijbel is na een lang selectieproces gegroeid tot een bibliotheek van boeken/geschriften. En net zoals in een bibliotheek bevat de Bijbel verschillende soorten literaire genres: verhalen (schepping- of oorsprongverhalen, legenden, roepingverhalen, fabels, enzovoort) evangeliën, geboorteverhalen, gelijkenissen (parabels) en wonderverhalen. Een roman benadert en leest men anders dan een geschiedenisboek. Een fictief verhaal is iets anders dan een waargebeurd verhaal. Het fictieve verhaal kan evenwel ook waar zijn, in de zin dat het iets openbaart of zegt over God of de mens. Denk aan gelijkenissen.

'De liefde voor God komt tot uiting in de liefde voor de medemens'

Wie geen rekening houdt met al die verschillende taalvormen en de ontstaansgeschiedenis van al die geschriften, miskent de aard van de Bijbel. Die is immers geen wetenschappelijk boek (over bijvoorbeeld het ontstaan van het heelal). Wat is die Bijbel dan wel? Het is een geloofsboek, een verzameling van geloofsgetuigenissen over zin en betekenis van het leven. De Bijbel bevat een gelovigekijk, een joods-christelijke kijk op het leven, verwoord door mensen die leefden in een andere cultuur en tijd dan de onze.

In de getuigenissen van de verschillende schrijvers klinkt de overtuiging doordat de mens een roeping heeft: om een bijdrage te leveren aan het geluk en welzijn van mens en maatschappij, van samenleving en natuur. En in die oproep of roeping speelt God over wie wij slechts in beelden kunnen spreken een centrale rol.

De Bijbel roept op tot liefde voor de goede Macht en machtige Goedheid, die zichtbaar wordt in de liefde tot Haar/Zijn schepping. En in die schepping neemt de mens een centrale plaats in. De liefde voor God komt tot uiting in de liefde voor de medemens, vooral voor hen die het moeilijk hebben, die gediscrimineerd of veracht worden of niet voor vol worden aangezien, die niet tot hun recht kunnen komen.

Niet uitgesproken

HET GETUIGT ZEKER van eerbied voor de Bijbel wanneer men hem 'Gods Woord' noemt. Als de God van de Bijbel destijds gesproken heeft, dan mogen we toch aannemen dat Hij niet uitgesproken is, maar nog altijd tot ons spreekt? Dat impliceert in het onderhavige geval dat wij ons open dienen te stellen voor wat God ons in deze tijd te zeggen heeft. Door zonder meer te zeggen: 'Dat staat in de Bijbel', miskent men zijn tijdgebonden karakter.

Dat zou betekenen dat God voor eens en voor altijd gesproken heeft en zich niets zou aantrekken van alle kennis en voortschrijdende inzichten die de mensheid in de loop der jaren verworven heeft en de lessen die geleerd zijn. Zowel in het Oude Testament als in het Nieuwe Testament wordt over homoseksualiteit gesproken. Zie: Genesis 19; Richteren 19; Leviticus 18: 22 en 20: 13; Romeinen 1: 25 en 26; 1 Korinthiërs 6: 10 en 1 Timotheüs 1: 8-10. Een paar opmerkingen over enkele teksten.

De opmerking in Genesis 19 vers 4 dat alle mannen van Sodom, jong en oud, niemand uitgezonderd, seks wilden hebben met de twee mannen die Lots gasten waren, maant al tot voorzichtigheid bij het lezen van dit Bijbelgedeelte. Immers, in een samenleving is ongeveer 5 tot 10 procent van de mensen homo. In het Sodom en Gomora-verhaal zouden dat alle mannen zijn. Waarom die overdrijving? Om te benadrukken hoe gecorrumpeerd die samenleving was. Daarom worden in het verhaal gebrek aan gastvrijheid en die gecorrumpeerde seksualiteit (of die nou homo- of heteroseksueel is) uitvergroot.

Gayparade2

Interessant is wat twee predikanten in hun boek documentaire 'Twee dominees Ook wij zijn homofiel' zeggen over Genesis 19: "Het gaat niet over mensen die homofiel van structuur zijn, maar over heterofiele (anders had Lot hen zijn dochters niet aangeboden!) die voor de perverse variatie met het eigen geslacht óók nog seks willen bedrijven". In Richteren 19: 22-26 gaat het om dezelfde elementen (gebrek aan gastvrijheid en een gecorrumpeerde vorm van seksualiteit). Het vervolg van het verhaal in hoofdstuk 19 doet mij huiveren door wat er aan geweld gebruikt wordt om de dood van de bijvrouw van een Leviet te wreken.

En dat alles in 'naam van de Heer'! Op homoseksualiteit staat in Leviticus 20 vers 13 de doodstraf, net als op overspel enzovoort. Een grote vooruitgang dat we de doodstraf achter ons gelaten hebben. In Romeinen 1: 26 en 27 gaat het ook niet om echte homofilie. Je bent niet eerst heterofiel en op een dag word je homo. Vandaag de dag weten wij veel meer over homofilie dan de mensen in de eerste eeuwen na Christus.

Naar Gods beeld

Het is begrijpelijk dat de bijbel zo negatief over homoselsualiteit spreekt

HEBBEN HETERO'S HET recht te oordelen over homo's? Eerstgenoemden, althans sommigen, zullen net als apostel Reyme zeggen dat niet zij, maar Gods woord over homofilie, althans over homoseksualiteit, oordeelt. Vraagt God van ons dat we de Bijbel zonder meer napraten of dat we ja en amen zeggen op wat ons geleerd is? Hoeveel wist de apostel Paulus over homofilie en over de homofiele/homoseksuele naaste?

Homofilie is geen ziekte. Moeten homo's zich dan onthouden om geaccepteerd en erkend te worden? Een homofiel ziet dat zo: '… dat de wijze waarop ik… Christus in mijn leven heb ontmoet, dat mij de overtuiging heeft gegeven, dat het volstrekt onmogelijk is dat een mens op aarde gezet kan zijn met een compleet vermogen tot liefhebben dat hij zijn hele leven zou moeten onderdrukken. Dat kan niet. Dat is Gods onmogelijk.'

Mijns inziens is het volkomen begrijpelijk dat de Bijbel zo negatief over homofilie, althans over homoseksualiteit, spreekt. Van een boek, door mensen geschreven en dat cultuur- en tijdgebonden is, mag je niet verwachten dat die mensen net zoveel wisten als mensen die in de 21ste eeuw leven. Daar komt bij dat de Bijbel niet Gods laatste woord is.

De verschillende godsdiensten belijden dat God liefde is. Het gaat er niet om of je hetero of homo bent, maar of je je hoogste roeping om de mens naar Gods beeld te zijn, wil waarmaken. De liefde doet de naaste geen kwaad!

Gayparade3

Dit artikel is verschenen in onze bijlage van 29 oktober 2016

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina