Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • Door padvindstersgeest op Curaçao

Door padvindstersgeest op Curaçao

16/09/2016 17:00

Door padvindstersgeest op Curaçao

 

REPORTAGE - In de padvinderij draait het om discipline, normen, waarden én doorzetten bij gestelde doelen. Maar hoe spaar en fundraise je bij een op hol geslagen koers? “We zagen het niet als tegenslag maar als uitdaging.”

Tekst: Carolyn Geerling - beeld: Carolyn Geerling & Surinaamse Padvindsters Gilde

DE GEKLEURDE VLAG van het Surinaamse Padvindsters Gilde (SPG) wappert fier in de Curaçaose wind. Trotse kinderstemmen zingen. De dag wordt geopend in het Padvindsterskamp in Landhuis 'Pannekoek'. De meisjes worden kabouters of padvindsters genoemd, afhankelijk van hun leeftijd. Onder toeziend oog van hun leidsters en vrijwilligers die 'kokkies' genoemd worden, doen zij mee aan het kamp dat elk jaar in de grote vakantie plaatsvindt. 'Op het kamp leren de kabouters (zes tot elf jaar) en de padvindsters (twaalf tot zestien jaar) meer waar het SPG voor staat', legt Harriette Kaliar, hoofdcommissaris van het SPG, uit.

Pannekoek is één van de landhuizen op het eiland Curaçao, en het biedt zeven dagen lang aan 48 leden van het SPG een thuis. Deze organisatie bestaat bijna zeventig jaar en heeft in die tijd veel meisjes gevormd tot zelfbewuste vrouwen. Voor het eerst zijn zij tijdens een internationaal kamp op Curaçao. "Het is zeker anders", zegt Kaliar, "want normaliter kamperen de padvindsters en de kabouters niet samen. Dus voor de kleintjes is dit samenzijn een hele ervaring. We hebben ook speciale activiteiten voor hen. Wanneer we in het kamp zijn, dan splitsen we de groepen zodat de kleintjes hun eigen spelletjes en handenarbeid mogen doen."

Start

Vertier

DE DAGEN IN het kamp starten met de eerste zonnestralen. Zes uur s' ochtends vindt ochtendgymnastiek plaats, gevolgd door: het douchen, de dagopening met het hijsen van de vlag, uitvoeren van corvee om bijvoorbeeld ontbijt, lunch of diner te helpen voorbereiden en dan volgen de geplande activiteiten. Een dagactiviteit zou in Suriname een hike van Bosbivak naar Berlijn kunnen zijn. Maar op Curaçao vinden er vooral leerrijke, toeristische activiteiten plaats. En omdat het landhuis waar de groep van het SPG kampeert, in het westen van het eiland, best op afstand van het centrum ligt, moet de groep steeds vroeg vertrekken om op tijd op locatie aan te komen. Maar voor de meisjes is dat geen probleem. De geiten die op het terrein van het landhuis rondlopen en dreigen met de kleren ervandoor te gaan, worden handig de laan uitgestuurd door de alerte kokkies en de meisjes maken zich met padvindstersgedrevenheid klaar.

Zo vertrekt de groep al vroeg op een van de dagen naar het strand om daar een duik te kunnen nemen in het zilte water van de zee. Vooral de kabouters nemen de nieuwe omgeving en indrukken in zich op. Verder staat ook een bezoek aan de welbekende Ostrich Farm en het Sea Aquarium Park van Curaçao op het program. De jonge deelnemers mogen daar een kijkje nemen in een onderzeeër en op deze manier de mooiste, gekleurde en indrukwekkendste vissen langs zien zwemmen. De pretlichtjes in de ogen verklappen het: het is voor hen een hele belevenis!

Oliebollen bakken

Meagan Ristie, een van de padvindsters, geniet ook ontzettend: "Het is niet als een normaal kamp, we gaan veel uit. Ik heb bergen gezien, het mooie strand. Ik houd heel erg van zwemmen, dus het strand vind ik het leukste. En naar het Sea Aquarium en de Ostrich Farm!" Haar stem gaat een toontje hoger wanneer ze vertelt over haar ervaringen. Het is aan haar te zien dat zij heel blij is dat ze deel is van de groep."De sfeer in het kamp is buitengewoon", vertelt Guido Jetty blij, zoals leidster Kaliar genoemd wordt in de padvinderij. "De kinderen hebben gespeeld en geravot, ze hebben genoten van de zon, wind en zee. Je kan niet helemaal naar Curaçao komen en niet van alles genieten." Door de goede voorbereiding heeft niemand op het strand een zonnesteek opgelopen. De meisjes zijn door de leidsters flink met zonnebrandolie ingesmeerd.

Het idee het kamp op Curaçao te houden, ontstond al in 2013 na het kamp in Guyana. Het initiële plan om dit in 2014 al te doen, bleek te ambitieus, dus werd besloten om het te organiseren voor 2016. Alle handen werden uit de mouwen gestoken. Kaliar: "Als je ziet dat de datum nadert, dan ga je je steeds meer inzetten. We zijn hard gaan fundraisen. De beste fundraisingsactiviteit van de padvindsters is oliebollen bakken. We hebben bedrijven die altijd onze bollen afnemen. Maar ook de ouders zijn we hierin grote dank verschuldigd, want een derde van de bestellingen komt ook uit de gezinnen. Die ondersteuning is daar al aanwezig. En het ging goed!"

Moeilijk

We hebben 10 a 12 fundraisingsactiveiten gehouden

Bezoek Aan Sea Aquarium

"WE HEBBEN HET hele jaar door heel veel oliebollen moeten bakken", vertelt padvindster Maegan, bijna met een zucht. Maar het was het allemaal waard. En, zegt ze: "De leidsters hebben heel hard gewerkt." Guido Jetty kan dit beamen. "Het afgelopen jaar hebben we bijkans tien tot elf fundraisingsactiviteiten moeten houden om het geld toch bij elkaar te krijgen. We hebben ook bunkopuseri gehad: de verkoop van tweedehandse kleding, keukengerei en schoeisel. We hebben ook twee keer een barbecue gedaan, je weet, eten in Suriname is nooit verkeerd", zegt ze lachend. "Dus ook dat is goed gegaan." Met vereende krachten en extra inzet van diverse partijen werd hard gewerkt om het geld voor het verblijf, de busritten en de voeding op Curaçao binnen te halen. Het harde werken en de motivatie van de groep zorgden er ook voor dat er sponsors waren die ondersteunden.

In januari werden de tickets gereserveerd. Voor de tickets moest elke deelneemster zelf zorgen, maar verder hadden zij geen kosten. "Wat we beogen is dat de activiteiten op de locatie zelf uit de fundraising betaald worden en ook proberen we transport eruit te halen." De voeding is grotendeels meegenomen vanuit Suriname om de kosten zo laag mogelijk te houden. "Ook hier was de bijdrage van de ouders en familieleden optimaal!" geeft Kaliar aan. De vier vrijwilligers vinden hun weg in de keuken en het ruikt heerlijk wanneer het zoutvlees en de gerookte kip, meegekomen in koffers van de leidsters, gebakken wordt. Ook de bitawirie, de moksi-aleisi, bamie, macaroni en rijst zijn meegekomen door de kilo's onder elke deelneemster te delen.

Op andere posten wordt ook bezuinigd. Zo wordt voor vervoer van de groep een grote bus van het staatsvervoer ingezet. De leiding krijgt tips van de lokale organisatie en kan organiseren dat de bus ingezet wordt als taxi voor een schappelijk tarief. Een bezoek aan de kleurrijke binnenstad van Curaçao kan dan besteed worden aan leuke gifts en souvenirs voor familieleden thuis.

Bezoek

Bezoek Van Padvindsters Van Curacao

ZATERDAGMIDDAG HOEFT DE groep niet de straat op, maar krijgt bezoek. Zeventig padvindsters van Curaçao stromen het terrein op. De kleintjes storen zich niet aan de valpartijen op de harde eilandgrond en de meeste spelletjes vinden plaats onder gegier, luid gejoel en zang. De kampeersters zijn bijna allemaal in Surinaamse klederdrachten en de gasten mogen genieten van lekkere home-made gemberbier, bakabana's en gulab djmoen. "Het zou heel gek geweest zijn als we geen contact hadden gemaakt met de padvinderij van hier. Ik denk wel dat er nieuwe vriendschappen zijn gesloten. Ze hebben ook cadeautjes en adressen met elkaar uitgewisseld, dingen die ze zelf gemaakt hebben en ze hebben ook nieuwe spelletjes aangeleerd en samen gespeeld. Onze meisjes waren helemaal in de wolken. Ze zien dat padvinderij overal in de wereld hetzelfde is. Die padvindstersgeest is bij iedereen aanwezig en dat bindt."

In de warme middagzon komt op de laatste dag de bus aan bij de luchthaven. De meisjes stappen uit. In hun volledig kaki-uniform: jurk of lange broek met das, pet en extra gebruinde huid. Ze gaan weer naar huis na een week van nieuwe indrukken. Volgend jaar wordt het SPG zeventig jaar. Dan blijven de meisjes thuis om het feest te vieren. Kaliar: "De dingen die zij in de padvinderij doen, daar moet je van houden, je moet er enthousiasme voor kunnen opbrengen en deze kinderen houden van de padvinderij, anders waren zij nu niet hier. Want ze weten dat ze hard moeten werken om hun doelen te bereiken."

Dit artikel is verschenen in onze weekendbijlage van 10 september 2016.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina