Registreren | Inloggen       Colofon
  • Home
  • Inspiratie uit de straten van Paramaribo

Inspiratie uit de straten van Paramaribo

29/01/2016 13:00

Inspiratie uit de straten van Paramaribo

 

ACHTERGROND - Inspireren, daarmee heeft de Amerikaanse fotograaf en blogger Brandon Stanton sinds het oprichten van de Facebookpagina ‘Humans of New York’ in 2010 in een rap tempo wereldwijd bekendheid vergaard. Intussen zijn er wereldwijd diverse spin-offs. In Suriname leidde het tot zelfs twee initiatieven: ‘Humans of Paramaribo’ en ‘People of Paramaribo’.

Tekst: Qu'yvorim Biervliet - beeld: Christio Wijnhard en Arvind Bachoe

HET VERHAAL VAN Brandon Stanton is allesbehalve alledaags. Nadat hij in 2010 zijn baan als obligatiehandelaar verliest, koopt hij een camera en kiest het centrum van Chicago, zijn toenmalige woonplaats, als oefenterrein. Enige tijd later besluit Stanton zijn droom om fulltime fotograaf te worden, te verwezenlijken. Hij stelt zich als doel om tienduizend New Yorkers te fotograferen. Het resultaat legt hij vast door middel van de nu geroemde Facebookpagina 'Humans of New York'. Het simpelweg toevoegen van bijschriften en citaten onderaan de foto's groeit uit tot volledige interviews, die later worden gepubliceerd in het boek 'Humans of New York' (2013).

De bundeling van portretten met inspirerende verhalen wordt een ware bestseller en staat maar liefst 26 weken op de nummer-1 positie op de lijst van de New York Times. Door zijn populaire fotojournalistieke werk heeft Stanton inmiddels meer dan 16,5 miljoen likes en talloze volgers op Instagram. Hij wordt zelfs door Time Magazine uitgeroepen tot één van de dertig meest invloedrijke personen onder de dertig jaar. 

Humans of Paramaribo

'Ik wil blijven wisselen tussen mensen die binnen en buiten de samenleving staan' 

DE AANSTEKELIJKE INSPIRATIE van Stanton heeft ook ons land bereikt. Achter de lens van 'Humans of Paramaribo' staat Christio Wijnhard (38), freelance journalist voor onder andere de Ware Tijd en hobbyfotograaf. Wijnhard wil vertellen over fenomenen in de straten van Paramaribo in navolging van 'Humans of New York'. Eerder bezocht hij de daklozenopvang in de Wichersstraat, op zoek naar nieuwe gezichten en verhalen die hij sinds april vorig jaar op zijn eigen manier een stem geeft. "Ik wil blijven wisselen tussen mensen die binnen en buiten de samenleving staan omdat ook die verhalen interessant zijn. Bijvoorbeeld die van daklozen. Vaak heeft men daar zo'n minachting voor terwijl het ook gewoon mensen zijn."

Wijnhard schrijft verder blogs waarin hij zijn ervaringen en levenslessen deelt. Daarnaast is het voor hem een manier om taboes te doorbreken. De verhalen op zijn Facebookpagina zijn in het Engels geschreven en hij vertelt dat daar tevens de grote uitdaging ligt. Wijnhard, die uit een schrijversfamilie komt, heeft het er maar druk mee. Maar het loont. Zo zijn er op het relaas van Benjamin Emanuels (21) veel positieve reacties binnengekomen. Emanuels woonde tot zijn tiende in de Amerikaanse staat Louisiana voordat hij met zijn moeder remigreerde naar Suriname.

Inspiratie Hop & Pop (4)

Het was een moeilijke start want in zijn eerste jaar overleed zijn moeder, een week voor kerst. En dat was niet het einde van de ellende want op zijn negentiende verloor hij eveneens zijn vader, die juist speciaal voor Emanuels teruggekomen was naar Suriname na het heengaan van zijn moeder. Na dit dubbele verlies raakte Emanuels enige tijd dakloos maar met behulp van vrienden, kennissen en sociale instellingen kwam hij weer op het rechte pad terecht. "Life will not keep me from living!" benadrukt hij. De waardering voor zijn verhaal was groot omdat Emanuels zo open en eerlijk was, schat Wijnhard in. 

Met zijn pagina wil Wijnhard laten zien dat mensen zoals de 29-jarige Philip Da Silva, die zichzelf als dakloze beschouwt, ook onderdeel uitmaken van de maatschappij. Da Silva kwam twintig jaar geleden naar Suriname. Sinds een paar jaar leeft hij op straat. Hij loopt regelmatig in de Wilhelminastraat, waar hij voorbijgangers om kleingeld vraagt. Hoewel hij niet ongelukkig is met zijn situatie hoopt hij op een dag zijn leven weer op de rails te krijgen. 

Ontdekkingsreis

Maar niet iedereen staat te springen om een interview. Surinamers zijn open maar als het er echt op aan komt kunnen ze juist heel erg gereserveerd zijn, zo ervaart Wijnhard. "Ze geven zich niet zo snel bloot. Mensen vervallen al heel gauw in standaardzinnetjes." Hij laat zich echter hierdoor niet van weerhouden; met zijn open houding en oprechte interesse stapt hij gemakkelijk op mensen af. Wel let Wijnhard daarbij op iemands uitstraling. De gesprekken gaan over uiteenlopende onderwerpen maar vooral levenservaringen.

Met een teaser geeft hij een voorproefje van de aankomende verhalen waarna hij ze een week later in het geheel publiceert. Wijnhard komt zijn figuranten tegen tijdens het winkelen of een wandeling in de stad. Vaak genoeg gaat hij gewoon met zijn iPhone op pad. "Voor goede foto's moet je een goede compositie hebben, weten te kaderen en zorgen voor een goede lichtinval." Van sponsoring is geen sprake. "Ik doe dit puur vanuit mijn passie. Nu ben ik Suriname weer aan het ontdekken en merk dat het ook voor veel Surinamers interessant is. Daarom post ik regelmatig op Facebook en Instagram. Ik vind Suriname een heel mooi land en denk dat we ook een hele mooie mix zijn maar we kunnen het zelf niet altijd waarderen."

 

People of Paramaribo 

'De pagina moet als platform dienen, zodat de wereld kan zien wie wij zijn en hoe mooi en divers wij zijn'

DE TWEEDE PERSOON in Suriname die door Stanton is geïnspireerd, is de in Nederland geboren hobbyfotograaf Arvind Bachoe (32), maker van Facebookpagina 'People of Paramaribo'. Bachoe verhuisde in 2011 vanuit België naar Suriname. Hij geeft hij er zijn eigen draai aan door diverse mensen in de straten van Paramaribo vast te leggen, ondersteund door een aangeleverde quote of een persoonlijke tekst. De reden die Bachoe heeft doen besluiten na jaren zijn hobby weer op te pakken en dat direct te koppelen aan een sociaal project, lijkt een samenloop van omstandigheden en timing te zijn. "Op gegeven moment dacht ik: ik ga er gewoon voor."

Uiteindelijk wil hij met de pagina awareness creëren door maatschappelijk betrokken organisaties te steunen die iets betekenen voor de mens en het land zelf. Dat wil hij proberen door via de pagina ook marketing te doen voor organisaties. Een grote uitdaging is om sponsoren binnen te krijgen, die ondersteuning willen geven aan deze doelstellingen. Bachoe wil ook op andere wijze verbinden. Begin vorig jaar startte hij een onderneming met als doel "een brug te slaan tussen het westen en Suriname", gericht op het commerciële vlak: consultancy, vertegenwoordiging of bedrijfsvoering van aangeboden producten of diensten van bedrijven. 

Gewoon een hobby

Hopop

OP STRAAT KOMT Bachoe mensen tegen van verschillende maatschappelijke rangen en standen. Bij het selecteren van personen speelt iemands energie wel rol, vertelt hij. Terwijl wij meelopen ontmoet Bachoe meneer Nijman die pertinent niet op de foto wil. Na een paar muzikale klanken die hij met zijn vingertoppen weet te maken en een geïmproviseerde moonwalk is het overduidelijk dat we met een volleerde artiest te maken hebben. Nijman noemt zichzelf een muzikant achter de schermen, daarom treedt hij nooit op de voorgrond. "Het Surinaams is een 'polygamische taal', meer dan het Nederlands'', zegt hij, waarmee hij voelbaar de liefde voor het Sranantongo uitdrukt. Nijman deelt nog snel een paar lijfspreuken en verdwijnt dan gauw weer van het toneel.

Verderop in de Jodenbreestraat komen we een kinderboekenstand tegen. De Nederlander Alfred Verlaar (49), eigenaar van Uitgeverij Splendid, had in 2011 een burn-out en komt nu hier regelmatig 'voor de rust'. Samen met zijn vrouw is hij twee keer per jaar in Suriname om kinderboeken tegen een gereduceerd tarief te verkopen. Vanwege het tijdsverschil doet hij eerst werkzaamheden voor de Nederlandse markt voordat hij start met de verkoop in de Jodenbreestraat. "Het is gewoon een hobby maar het is prachtig om te zien als je zo'n kind met lach op zijn gezicht weg ziet gaan", vertelt Verlaar enthousiast. Zijn belangrijkste boodschap is: "Lees elke dag aan je kind voor, al is het maar tien minuten. Het is goed voor de ontwikkeling van je kind en zijn of haar woordenschat."

Terugblikkend op de ontmoetingen van de afgelopen maanden is het gesprek met familie Brand Bachoe het meest is bijgebleven. Het koppel van middelbare leeftijd uit Scheveningen was voor het eerst in Suriname toen ze op bezoek kwamen bij hun zoon, die stage liep bij de Melkcentrale. Bachoe ontmoette hen in de buurt van het 'ILoveSu'-kunstwerk bij Fort Zeelandia. "Ondanks ze amper twee dagen in het land waren wisten zij al dat zij zich volledig zouden laten onderdompelen in de Surinaamse cultuur.'' Dit bemoedigt Bachoe zeer. Hij hoopt dat Suriname zich de komende tijd meer gaat richten op een servicegericht beleid, vooral in de dienstverlening en toerismesector.

Zijn Facebookpagina 'People of Paramaribo' is nog maar een aantal maanden actief en het initiatief lijkt nu al zijn vruchten af te werpen. De pagina heeft inmiddels 3432 likes en het aantal groeit gestaag. "Het moet als platform dienen zodat de wereld kan zien wie wij zijn en hoe mooi en divers wij zijn."◊

Dit artikel is verschenen in onze bijlage van 23 januari

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina