Site: Desktop versie

Mensen met een beperking lijken roependen in de woestijn

27/11/2021 00:00 - Jason Pinas  
Blinden steken over bij het zebrapad aan de dokter Sophie Redmondstraat, dat speciaal voor hen is aangepast.

klik voor meer  meer...

Blinden steken over bij het zebrapad aan de dokter Sophie Redmondstraat, dat speciaal voor hen is aangepast. Foto: dWT Archief

PARAMARIBO - “Soms merk ik hier en daar wel wat pogingen om iets te doen voor de mensen, maar het is niet structureel. Het zijn losse activiteiten, terwijl er één algemeen beleid moet komen vanuit de overheid. We moeten echt alle neuzen in één richting hebben.” Natasha Hanenberg-Agard, directeur van de Nationale Stichting voor Blinden en Slechtzienden in Suriname (NSBS), en Anand Koendjbiharie, voorzitter van stichting Wan Okasi die opkomt voor alle mensen met een beperking, pleiten voor structureel beleid voor de doelgroep. 

Met de SRD 750 die mensen met een beperking maandelijks van de overheid krijgen kan niet veel gedaan worden. Dit benadrukken Hanenberg-Agard en Koendjbiharie. Ze vinden structurele ondersteuning vanuit de overheid dringend nodig, zij het dat Koendjbiharie in plaats van een uitkering liever heeft dat de regering beleid ontwikkelt om mensen met een beperking aan werk te helpen. Zij hebben het mede door de al twintig maanden durende Covid-19-pandemie extra moeilijk.

Koendjbiharie stelt dat er wel zaken op papier staan, maar verder dan dat is het nooit gekomen. Een conceptwet over met name de uitkering aan mensen met een beperking, die vorig jaar bij De Nationale Assemblee is ingediend, wacht nog op behandeling. Met het eerste document dat was ingediend bij het vorige parlement is ook nooit wat gebeurd. "Daarom zie je dat de doelgroep niet zichtbaar is in de maatschappij. We weten niet welke richting het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting wil gaan." 

Isolement

Hij benadrukt dat ook mensen met een beperking daadwerkelijk willen bijdragen aan de samenleving, maar dat de randvoorwaarden ontbreken. Koendjbiharie en Hanenberg-Agard stellen dat de mensen met een beperking een grote inhaalslag moeten maken. Dat hangt volgens hen voor een belangrijk deel af van de politiek. "Maar is politiek Suriname wel bereid die inhaalslag te maken? Ik vraag me af of we nog geloof moeten hebben in politici van Suriname", zegt Koendjbiharie veelbetekenend.

Beide vertegenwoordigers wijzen erop dat de doelgroep onder meer door slecht zorgvervoer vrijwel is geïsoleerd. "Er zijn maar enkelen die een taxi kunnen betalen", vertelt Hanenberg-Agard. Koendjbiharie vult aan: "Zorgvervoer is ook verschrikkelijk duur geworden. Hetzelfde geldt voor telecommunicatie. Deze mogelijkheid waarmee de mensen nog in contact konden zijn met anderen is sinds 1 november ook beperkt, omdat de tarieven flink zijn gestegen en de mensen dieper in hun isolement zijn weggezakt." 

Centraal punt

Hanenberg-Agard pleit voor een centraal punt met vertegenwoordigers van instanties die zich bezighouden met mensen met een visuele beperking. "Alle zaken zoals huisvesting, medische voorziening, onderwijs en werkgelegenheid waarop deze mensen recht op hebben, zouden daar in kaart moeten worden gebracht. Dan denk ik dat de situatie beter kan worden aangestuurd vanuit de overheid."

Ze zegt dat haar organisatie zelf al bezig is met onder meer onderwijs. Naast de speciale basisschool op het terrein van het 'Blindencentrum' aan de dokter Sophie Redmondstraat heeft de NSBS veertig leden die reguliere scholen bezoeken. Echter, het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur geeft geen lesmateriaal voor hen. "We krijgen de boeken zoals alle kinderen die krijgen en moeten maar zien hoe we er uit komen. Wij moeten zelf sponsoring zoeken om de apparatuur te kopen waarmee we het lesmateriaal geschikt maken voor onze doelgroep, zoals het omzetten in braille."

Terwijl NSBS werk doet dat in feite een taak van de overheid is, kijkt die niet naar de stichting om en moet deze het hebben van donaties. Echter, door de   financiële crisis hebben meerdere donateurs zich teruggetrokken. De organisatie kan daarom al geruime tijd alleen met veel moeite het hoofd boven water houden. Net als Koendjbiharie wil ze dat de overheid goed beleid maakt zodat de mensen met een beperking een beter leven kunnen hebben.

klik voor meer Vandaag