Site: Desktop versie

COLUMN: Onze grenzen zijn descriptief

04/03/2021 14:00 - Pokay Tongo  
COLUMN: Onze grenzen zijn descriptief

klik voor meer  meer...

Stuart Rahan Foto:

Daar wil ik graag het bewijs van zien. Minister Albert Ramdin van Bibis vertelde vorige week dat er een brief zou liggen van de gewezen Nederlandse premier Joop den Uyl. Daarin zouden de nationale grenzen, die Suriname tot onafhankelijke soevereine staat maakten, zijn beschreven. Deze historische informatie is even tussen neus en lippen door medegedeeld aan de samenleving en niet op zijn juiste historische waarde geschat. We hebben al ruim vijftig jaar een grensconflict. Aanleiding voor deze mededeling is een foutieve Surinaamse kaart, onlangs gebruikt door Nederland. De Nederlandse ambassadeur is hiervoor op het matje geroepen en is hiermee de eerste diplomatieke rel in de hernieuwde relatie met Nederland geboren. 

"We hebben gemeend daarom deze week de Nederlandse ambassadeur te ontbieden en in duidelijke bewoordingen aan te geven dat het handelen dat zij hebben tentoongesteld niet in overeenstemming is met het historisch feit dat de grenzen in 1975 goed zijn vastgelegd en per brief zijn bevestigd maar dat het ook niet past in het kader van de betrekkingen die wij proberen aan te halen met Nederland." Goed dat Ramdin Nederland een oorwassing geeft omdat wel vaker tendentieuze berichtgeving over Suriname door Nederlandse politici wordt verspreid. Uitspraken van Buza-minister Stef Blok liggen ons nog vers in het geheugen.

Toch blijft het grote nieuws anno 2021 dat bij de onafhankelijkheid van Suriname er een brief zou bestaan over de vaststelling van onze nationale grenzen. Waarom is deze niet in de officiële onafhankelijkheidsverklaring meegenomen en Guyana verdreven uit Tigri? De uitspraken van Ramdin maken de verbazing dus alleen maar groter. Al bij de onafhankelijkheidsbesprekingen in 1973 vond Suriname dat nog vóór de onafhankelijkheid de grenzen helder moesten zijn en internationaal erkend. Helaas, wat als eerste werd geëist, is sinds 1975 nog steeds niet geformaliseerd.

Jan Pronk, gewezen minister van Ontwikkelingssamenwerking en nauw betrokken bij de Surinaamse onafhankelijkheid, huilt nog steeds krokodillentranen dat veel, zoals de vastlegging van de grenzen, niet op de juiste wijze is afgehandeld door kolonisator Nederland. "Maar voorafgaand aan de onafhankelijkheid had Nederland de grenskwestie niet meer in overleg met de buurstaten kunnen oplossen en voor de periode na die datum konden wij geen garanties geven." Pronk legde zijn herinneringen vast in het boek 'Suriname, van wingewest tot natiestaat'. Er is nog steeds een grensconflict met Guyana dat vraagt een duurzame oplossing voor beide landen.

De afgelegde verklaring door Albert Ramdin roept meer vragen op. Hoe is het gesteld met zijn geloofwaardigheid als minister van Buitenlandse Zaken? Op 17 oktober vorig jaar, in aanloop naar de viering van 45 jaar onafhankelijkheid en de komst van de Guyanese president Irfaan Ali, vertelt Ramdin aan de nationale en internationale pers dat het grensdispuut met Guyana niet specifiek zou worden besproken. Op dezelfde persconferentie vindt de minister echter wel dat thema's zoals grensdisputen zo snel besproken en mogelijk opgelost dienen te worden. "Wanneer kan ik u echt niet zeggen maar er zal zeker een moment komen." Ramdin erkent dus dat er een grensconflict is.

De dag vóór viering van 45 jaar Srefidensi lanceren de presidenten Chan Santokhi en zijn Guyanese ambtgenoot Irfaan Ali een strategisch dialoog tussen beide landen. Op het hoogste niveau is er overleg over bilaterale samenwerking. Deze moet bijdragen aan wederzijdse duurzame economische ontwikkeling. Terwijl wordt gewerkt aan dringendere zaken, werkt de commissie ook aan oplossing van het grensvraagstuk. Er komt een garantie dat als de commissie haar aanbevelingen af heeft, deze aan de beide staatshoofden worden gepresenteerd. Ik hoop dat de meeste belanghebbenden, Surinamers en Guyanezen, ook delen in het resultaat.

Hoezo zijn de grenzen volgens Albert Ramdin al vastgesteld? Of is dit weer zo'n duister geval waar transparantie een vroegtijdige dood is gestorven? We maken ons al ruim vijftig jaar dus voor niets druk over de definitieve vaststelling van onze grenzen. We willen onze claim op de zuidwestelijke driehoek met Guyana zwart op wit vastgelegd zien. Het is prima om goede maatjes te zijn met Irfaan Ali maar nationale belangen zijn daar niet ondergeschikt aan. A no moro betre mi mati mandi, mi boto no boro.

taknangami@live.nl

klik voor meer Vandaag