Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Het Minamataverdrag

COMMENTAAR: Het Minamataverdrag

04/12/2021 12:00

COMMENTAAR: Het Minamataverdrag

 

HET IS DRIE jaar geleden dat Suriname partij werd bij het Minamataverdrag voor het gefaseerd uitbannen van kwikgebruik. Het zou dus nu een mooi moment voor ons land zijn hieraan te hebben voldaan. Ware het niet dat delven van goud grootschalig gepaard gaat met kwikgebruik, zou dit al geruime tijd het geval zijn. Op een enkele uitzondering na winnen alle (illegale) kleinschalige goudzoekers dit edelmetaal met kwik, omdat zij geen andere methode kennen of niet de moeite nemen die te passen.

Suriname importeert officieel al jaren geen kwik meer. Toch weten velen die in de goudvelden werken met speels gemak eraan te komen. Onderzoek heeft blootgelegd dat het giftige metaal via allerlei sluiproutes ons land binnenkomt, voornamelijk via Guyana. Onderzoek heeft ook uitgewezen dat grootschalig gebruik ervan ernstige negatieve, zelfs destratieuze gevolgen heeft voor het milieu en de algemene gezondheid van lokale gemeenschappen die het verontreinigde water gebruiken. Ook de daarin voorkomende roofvissen die zij consumeren hebben een veel te hoog kwikgehalte in zich. Daarnaast komt kwik ook via de luchtwegen binnen vanwege kwikdamp die wordt ingeademd.

De goudmijnbouw is trouwens een sector waarin regeringen al jaren verwoede pogingen doen om tot een zekere ordening te komen. Dat is eerst getracht door middel van ad hoc politieacties en invallen in de goudvelden. Daarna is de unit Ordening Goudsector opgezet waarin vele miljoenen zijn gestoken om nu - al dan niet gedwongen - weer een laat-maar-waaien-benadering toe te passen.

Dwars door alle inspanningen om tot daadwerkelijke ordening te komen, ontbreekt één belangrijk aspect: politieke wil. De goudsector is voor menige politicus zelf een lucratieve zaak. Zij en hun familie verdienen daaraan miljoenen en zijn daardoor niet bereid mee te werken aan ordening. Niet voor niets maakte het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen aan het begin van deze regeerperiode eerst grote haast met kwikgebruik zo snel mogelijk te stoppen. Echter, nu praat het ministerie over uitfaseren en 'door van drie naar twee vergunningen te gaan en dan weer één'. Maar terwijl het gras groeit sterft het paard een wrede dood.

Uit het bovenstaande valt te op te maken dat het opstellen van een 'Nationaal Actieplan' - waarin staat hoe uitfasering ter hand wordt genomen - geen gemakkelijke zaak is. Maar een gegarandeerde mislukking wordt het zeker, nu blijkt dat het plan is opgesteld zonder dat de delvers in de goudvelden zijn geconsulteerd over hoe zij dat proces zien. Het excuus dat daarbij gegeven wordt dat door Covid-19 geen veldbezoeken mogelijk waren, gaat hier niet op.

De deadline voor het indienen van het Nationaal Actieplan is 31 december 2021, zoals bepaald in het Minamateverdrag . Er is dus nog maar weinig tijd over om gouddelvers als cruciale doelgroep alsnog aan te horen zodat het actieplan, met daarin hun visie, wordt opgesteld met meer kans van slagen. De gezondheid en de toekomst van grote delen van Suriname zijn afhankelijk van dit welslagen. Goedkope en ongeloofwaardige excuses moeten we daarom zoveel mogelijk vermijden.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina