Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Lange energiestaart

COLUMN: Lange energiestaart

29/11/2021 14:00 - ROZENGEUR

Gerold Rozenblad

Gerold Rozenblad  

Het is vooralsnog bij een simpel bericht gebleven. De aankondiging van misschien de grootste investering in het land sedert de bauxietsector. Er komt een diepzeehaven in het westen van het land. In eerste instantie wordt twee miljard US dollar geïnvesteerd en moet nog behoorlijk verder worden geïnvesteerd, wil het complete complex er staan. Wanneer het af is, zullen er staan een aardgasleiding, een gascentrale, exportfaciliteiten en ook infrastructuur voor ontwikkeling van handel, landbouw-, productie- en toerismefaciliteiten zegt een persbericht.

De diepzeehaven wordt dus niet alleen een faciliteit voor de opkomende olie-industrie, het wordt een hub voor regionale handel en verhoging van de Surinaamse exportproductie. Dit alles dankzij een samenwerking tussen Havenbeheer en het Amerikaanse Phoenix Development Holding Company LLC.

En de overheid blijft stil. Dit, terwijl als de plannen werkelijkheid worden er letterlijk een explosie verwachtbaar is in het westen des lands. Nickerie - en hopelijk ook Coronie en Saramacca - zouden hierdoor een ongekende ontwikkeling moeten kunnen doormaken. Je zou denken dat als de overheid met zoveel tamtam HPSG, dat een puur particulier initiatief is, introduceerde, met deze samenwerking tussen een parastataal en een private onderneming een persconferentie van zo heb je me niet zou worden gehouden. Het is ondenkbaar dat ze bij Havenbeheer zo een mega overeenkomst hebben gesloten zonder medeweten van hun bazen en dat die zich er grondig over hebben gebogen en geplaatst tegen te voeren beleid.

Want al gauw komen tal van vragen op, zoals welke plannen er zijn voor de districten om in te kunnen spelen op de nieuwe mogelijkheid. Maar ook over de infrastructuur. Wordt de Oost-Westverbinding verbreedt en verzwaard in verband met het verwachte toenemend verkeer? Of huisvesting in verband met verwachte migratie. Ik noem maar een paar dingen, terwijl ik vol ongeduld wacht op de dag waarop de plannen zullen worden gematerialiseerd. Je zou willen denken dat de oorverdovende stilte te maken heeft met huiverigheid, nadat is gebleken dat hoe langer het duurt, hoe groter het vergrootglas is waaronder de andere grote investeerder, HPSG, moet worden geplaatst.

Maar hoezeer de stilte duurt, naarmate de huidige plannen worden gematerialiseerd en eigenlijk nog eerder, zal antwoord moeten worden gegeven op de vraag van coalitiepartner Greg Rusland. Want die vroeg zich, evenals anderen, af hoe zinvol het is dat de overheid zich committeert aan een prijs van 11 dollarcent per kilowattuur energie vanuit de HPSG-centrale, mocht die er inderdaad komen te staan. En daarnaar gekoppeld een staatsgarantie voor afname voor 25 jaar.

Terwijl Rusland niet betrokken was bij de HPSG-deal en kennelijk nog minder wist van deze nieuwe, stelde hij wel de vraag die zich steeds dringender gaat manifesteren. Wat te doen met het overschot aan energie, waarbij we vastzitten aan een prijs van elf dollarcent, terwijl goedkoper uit de gasproductie voorhanden is? Deze kwestie kan nog een lange staart krijgen, beginnend met het antwoord van de president spoedig in de assemblee. Ik zet alvast een grote zak popcorn gereed.

roziegeur@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina