Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Reactie op ‘De prijs van hulp’ van Sharda Ganga

Reactie op ‘De prijs van hulp’ van Sharda Ganga

26/11/2021 18:04

Reactie op ‘De prijs van hulp’ van Sharda Ganga

 

INGEZONDEN - Geachte mevr. Ganga, Elke zaterdag zie ik reikhalzend uit naar uw column in DWT, maar die van 20 november deed mij de tenen krom in de schoenen trekken, op de laatste alinea na.

Sinds 1980 kom ik al in SU en heb in de afgelopen periode bijgedragen aan een aantal projecten. In november 2004 heb ik mij vanuit NL definitief gevestigd in SU en woon samen met een creoolse man op Para. Het wonen in dit land heeft mij in een aantal gevallen de schellen van de ogen doen vallen en ik zou, wakker geschud door het altijd maar vragen, bepaalde zaken totaal anders aanpakken en de verantwoordelijkheid terugkaatsen.

Zelf weet ik maar al te goed hoe het is om nog niet eens op de onderste sport van de sociale ladder te staan, ben dus min of meer 'ervaringsdeskundige'. Heb mij hier met een dosis zelfrespect, hard werken en doorzettingsvermogen bovenuit weten te werken. Wat mij nogal geraakt heeft is uw visie over het optreden van dhr. Vismale. In dit land ligt nu eenmaal alles en iedereen op straat en los van landelijke publiciteit maak ik in mijn directe woonomgeving vergelijkbare situaties mee waarvoor men de hulp van dhr. Vismale inroept.

U heeft het over waardigheid, maar hoe zit het met de waardigheid van deze dames zelf? Je hebt haast geen korrel rijst in huis, maar wordt wel weer voor de zoveelste keer zwanger en vervolgens mag de gemeenschap de welbekende blaren op je billen komen verzorgen? Zelf heb ik er geen moeite mee dat Vismale dit aspect benoemt en mijn hart bloedt voor die arme kinderen van dit soort moeders; wat hebben ze hun kroost te bieden en wat voor toekomst gaan ze tegemoet? Men weet dhr. Vismale wel te vinden, maar kennelijk de apotheek of Stichting Lobi waar je voorbehoedsmiddelen kunt halen niet. Ik denk dat hij er goed aan doet dit aspect ook te benoemen.

Ik merk aan mezelf dat ik met dit fenomeen wel een beetje klaar ben en ook mensen erop aanspreek. Reactie? "Jij hebt makkelijk praten." (Blanke huidskleur) Toen ik begin deze eeuw enkele keren per jaar op en neer reisde werd ik jubelend ontvangen, maar nu er niet meer 'openlijk' uitgedeeld wordt, heeft men geen belangstelling meer voor je. Mijn man en ik dragen, na een kritische analyse, soms bij aan een project en dan hoeven onze linkerhanden niet te weten wat de rechter doen.

Mijn persoonlijke ervaring met dhr. Vismale is een prettige en na bovenstaande zult u simpelweg kunnen concluderen dat wij niet zonder meer in alles meegaan, maar ik weet wel dat hem het water tot aan de lippen staat gezien de enorme hoeveelheid aan hulpvragen waar onze overheid de burgers in de kou laat staan, hetzij met een vorm van begeleiding of steun. Als je dit soort ellende niet aanschouwelijk maakt komt er doorgaans helemaal geen hulp.

Ietje Bos

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina