Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Cubaanse artsen

COMMENTAAR: Cubaanse artsen

21/10/2021 12:00

COMMENTAAR: Cubaanse artsen

 

ROND DE CUBAANSE artsen in ons land is de afgelopen jaren veel te doen geweest. De regering heeft de samenwerking inmiddels beëindigd en de laatste medici zijn halverwege september teruggekeerd naar eigen land. De gevolgen van hun abrupte afwezigheid, doet zich goed gevoelen in delen van het land. Zo zijn er nu op veel plaatsen in de districten Sipaliwini (binnenland) en Coronie geen artsen meer aanwezig.

Het was de regering-Bouterse die, een jaar voordat ze het veld ruimde in 2019, zo'n vijftig Cubaanse artsen en zorgmedewerkers binnenhaalde. Zij sloot daarvoor een mantelovereenkomst met het Cubaanse ministerie van Volksgezondheid. De bedoeling was nobel: het tekort aan artsen opvangen in met name rurale gebieden in Suriname, waar lokale artsen niet naar toe wilden. Het initiatief leidde aanvankelijk tot veel verzet, maar uiteindelijk bleken de nieuwkomers een welkome aanvulling voor delen van de gemeenschap. Vooral de binnenlandbewoners daarvan profijt.

Dat de hele deal met de Cubanen wat schimmig was en de Surinaamse staat klauwen vol met geld kostte, was voor de regering-Santokhi reden om na 'evaluatie' de stekker eruit te trekken. Daarbij speelde ongetwijfeld ook mee dat volgens goed Surinaams gebruik alles van de vorige regering als slecht wordt beschouwd; alleen daarom al moest de deal worden geschrapt. Maar dat wegsturen ging niet zonder slag of stoot: vanuit Abop was er verzet, onder meer van parlementsvoorzitter Marinus Bee. Die zag de bui al hangen voor zijn achterban in het binnenland: veel Cubaanse artsen werkten immers voor de Medische Zending. Onder die druk besloot minister Amar Ramadhin van Volksgezondheid in april de Cubanen nog even te behouden.

Maar in september vertrokken de laatste artsen alsnog. Het ergste van alles is dat de regering ondanks de vele waarschuwende geluiden, niet geanticipeerd heeft op hun vertrek. De gevolgen zijn daar: grote delen van de bevolking, met name in het achterland, zijn verstoken van artsenzorg. Zeker met de heersende coronapandemie is dat onbegrijpelijk. Ook Bee zwijgt nu in alle talen, terwijl hij in april nog zei: "De bewoners van ons binnenland hebben evenveel recht op beschikbare en goede gezondheidszorg als zij die in Paramaribo en randdistricten wonen."

Wat is er nu veranderd en wat maakt dat we Bee niet meer horen in deze kwestie? Vicepresident Ronnie Brunswijk zei in september nog tegen de Cubaanse ambassadeur Igor Azcuy Gonzalez, dat hij van mening is dat het een succesvolle missie is en dat deze moet worden voortgezet. Maar daar bleef het bij. Kennelijk is ook zijn invloed niet toereikend.

Zoals Bee al zei: iedereen heeft recht op beschikbare en goede gezondheidszorg. Dat is de verantwoordelijkheid van de regering. Laat Bee daar als parlementsvoorzitter en lid van de coalitie heel snel werk van maken, zodat iedereen in elke uithoek van het land daar ook daadwerkelijk gebruik van kan maken.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina