Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • De ongelijke strijd tussen mens en natuur

De ongelijke strijd tussen mens en natuur

26/07/2021 05:50 - Wilfred Leeuwin

De ongelijke strijd tussen mens en natuur

Foto: opencampus.sr  

PARAMARIBO - Mensen plegen handelingen die niet alleen hun relatie met de natuur verstoren, maar ze proberen het van de natuur, die onveranderd blijft, te winnen en die tegen te werken. De mens moet zich aanpassen aan de natuur en niet andersom. "Als we niet leren uit de hedendaagse praktijk, de effecten van overstromingen als gevolg van extreme regenval, weer als gevolg van klimaatverandering, ook weer een menselijke daad, zal de mens ongetwijfeld deze strijd verliezen. Het is een ongelijke strijd. De mens rest niet anders dan zich aan te passen of een onvermijdelijke instorting van de samenleving tegemoet te gaan", stelt microbioloog Jamille Haarloo.

Klimaatverandering, stijging van de temperatuur en zeespiegel zijn al lang niet meer wetenschappelijke verzinsels maar keiharde realiteit, zegt Haarloo, afgestudeerd aan de Universitiet Utrecht in Nederland. Hij zal dinsdag de eerste spreker zijn van de Open Campus Lecture Series, waarbij er het komende halfjaar maandelijks tot en met 8 december publieke presentaties en workshops via Zoom en ATV worden gehouden.

Haarloo zal vanuit een ecologisch perspectief stilstaan bij de toekomst en ontwikkeling van natuurlijke hulpbronnen. Volgens de wetenschapper kan niet worden voorkomen dat de zeespiegel blijft stijgen. Met een jaarlijkse toename van drie milimeter beginnen rivieren en oceanen vaker buiten hun oevers te treden. In Suriname valt er op uurbasis veel meer neerslag.

Waar eerder alleen gebieden zoals Paramaribo Noord binnen de korste keren blank kwamen te staan, gebeurt dat nu in vrijwel alle woonwijken. "We zitten met Paramaribo op de verkeerde plek in het land. Dat geldt overigens ook voor gebieden als bijvoorbeeld Weg naar Zee. We hebben er als mens zelf voor gekozen. We weten dat er tussen bebouwing en de zee een buffer aangehouden moet worden, waardoor het water zich kan bewegen", zegt Haarloo.

Volgens hem wordt er in die ongelijke strijd tussen mens en natuur juist voor gekozen de natuur te bestrijden. Dit gebeurt met onder meer betonnen werken zoals dijken, terwijl er van het water uit rivieren die buiten hun oevers treden niet kan worden gewonnen, ook met dijken niet. "Het is een natuurlijke werking dat het water zich zal en moet verplaatsen. De natuur zorgt er zelf voor dat de kracht en energie die het water het met zich meebrengt worden afgebroken. Mensen hebben niet door dat dijken de energie en kracht van het water juist versterken. Met een natuurlijke bescherming laat de vegetatie het water door, maar breekt ze wel de kracht ervan", zegt Haarloo.

Voor de mens lijkt het erop alsof de kracht van het aanstormende water met een dijk wordt afgebroken, maar dat is een kortetermijnoplossing. In werkelijkheid is de schade veel groter voor het landoppervlak, de aanplant en natuurlijke hulpbronnen. De ecologie van het gebied met diersoorten zoals vissen en vogels wordt ernstig aangetast en de dijk zal het uiteindelijk verliezen van de kracht van het water.

Bouwen langs de rivier is in het verleden om meerdere redenen, zoals direct beschikken over water en voor transport over zee, ideaal geweest. Dat is nu nog het geval in het binnenland. Maar met de steeds toenemende klimaatverandering en stijging van de zeespiegel zal de mens zich moeten aanpassen en naar andere strategieën en technieken moeten uitkijken.

Haarloo legt uit dat in gebieden, zoals Paramaribo Noord, het land wordt overspoeld door het water, dat woningen binnendringt. "We bouwen eerder van beton, met een betonnen fundering in plaats van op neuten. De ondergrond wordt dan afgesloten voor het water en het kan zich niet gemakkelijk verplaatsen en vindt een weg naar boven. Hoe meer neerslag, hoe langer het water blijft, hoe groter de schade."

Betonnen dijken kunnen volgens de wetenschapper nut hebben, zeker in een periode van aanpassing of als kortetermijnoplossing, maar dan het liefst in combinatie met natuurlijke oeverbescherming. "De overheid zal beleid moeten maken voor een noodoplossing per geval, maar we zullen we op den duur wel moeten aanpassen of onze samenleving zal in elkaar storten."

De Open Campus Lecture (https://opencampus.sr/)  is een initiatief vanuit de leerstoel van professor Jack Menke - 'Sociaalwetenschappelijke methodologie in een multi-etnische samenleving' - van de Anton de Kom Universitiet van Surname en het Institute for Graduated Studies and Research. De hoogleraar zal dinsdag met een lezing over de diversiteit van Suriname de cluster openen.

De bedoeling van dit project is om de bewustwording en wetenschappelijke kennis over de relatie tussen culturele en biologische diversiteit en ontwikkeling in Suriname te vergroten. De organisatie wil een brug slaan tussen wetenschappers en studenten van uiteenlopende disciplines. Volgens Menke is nog belangrijker dat wetenschappelijke kennis wordt verbonden met beleidsacties en beleidsmakers.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina