Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Soei-Len (11) bundelt alakondreverhalen

Elfjarige Soei-Len debuteert met alakondreverhalen

20/07/2021 10:02 - Sharon Singh

Alsof ze niet wil kiezen, houdt Shantanu Soei-Len Tjon zowel haar hond als een 'Suske en Wiske' stevig in de armen.

Alsof ze niet wil kiezen, houdt Shantanu Soei-Len Tjon zowel haar hond als een 'Suske en Wiske' stevig in de armen. Foto: Sharon Singh  

PARAMARIBO - Shantanu Soei-Len Tjon is nauwelijks elf jaar maar is al jaren gefascineerd door tekenen en schrijven. Eerder hebben jeugdigen al verhalen geschreven, maar zij wordt het eerste Surinaamse kind dat een verhalenbundel publiceert. 'Alakondreverhalen uit de wereld van Soei-Len' bevat zeventien verhalen. En natuurlijk heeft ze de illustraties zelf gemaakt. Soei-Len is bescheiden, maar weet wat ze wil. "Ik word schrijfster, dierenarts of allebei", klinkt het vastberaden.

Met flair leest Soei-Len een verhaal voor. Ze weet te boeien. Haar krachtige melodieuze stem maakt dat zelfs volwassenen aan haar lippen hangen. Een kunst die ze zichzelf heeft aangeleerd. "We kennen haar als verhalenverteller. Schrijven is er pas later bijgekomen", vertelt de bekende choreografe Tanuya Manichand over haar dochter Shantanu. "Het is begonnen met tekeningen en aan de hand daarvan werden de verhalen geschreven. Ze schreef steeds meer en haar leergierigheid nam toe, dus meldden wij haar aan bij de Schrijversvakschool Paramaribo."

Haar liefde voor het schrijven en verhalenvertellen is als zaadje gelegd toen ze klein was. Al vroeg werd begonnen met voorleesboekjes. Eerst boeken uitsluitend met plaatjes en daar werden verhalen bij bedacht. "Ook zij bedacht later een eigen verhaal bij de plaatjesboeken." Toen ze in de tweede klas zat, las ze na het middageten voor. "Dat deed ze om haar leesvaardigheid op te voeren en zo begon het…"

 

Verhalen

In het boek schrijft ze over verschillende thema's. Haar liefde voor dieren is overduidelijk. In haar verhalenbundel vertelt ze over een hond met een epileptische aandoening, een awari die in een kankantrieboom wil gaan wonen, koepari's die recht hebben op een bestaan, draken en bij 'Oma vertelt' schetst zij het leven vanuit het perspectief van een luiaard.

In het boek is ook een verhaal opgenomen over de voorouders en de culturen van Suriname. Tijdens een evenement dat ze met haar moeder had bezocht bij Sana Budaya, maakte de jonge schrijfster kennis met het gunungan-monument dat is ontworpen door wijlen Soeki Irodikromo. Het heeft de vorm van een puntig toelopende gunungan, een kleine berg en symboliseert kracht, ontwikkeling en vooruitgang in het Javanisme en de wajangcultuur. Soei-Len raakte danig geïnspireerd door het monument en incorporeerde dit symbool in al haar illustraties voor het boek.

 

Genius

De Schrijversvakschool Paramaribo heeft eerder een bundel uitgebracht met verhalen van verschillende jeugdige schrijvers. "Maar nooit heeft een jonge schrijver die wij hebben begeleid een eigen boek uitgebracht", benadrukt schrijfdocent en directeur Ruth San A Jong. Ze ontdekte al gauw de passie van Soei-Len en moedigde haar aan om aan een boek te werken. De tiener ging akkoord. "Ze had veel verhalen die ze tijdens de lessen had geschreven en die zij verder heeft uitgewerkt."

San A Jong is erg onder de indruk van het talent. "De schrijflessen die ze bij mij volgt, geef ik soms aan volwassenen en zelfs die kan ze aan." De verwachting is dat het boek zal blijken een verrijking te zijn voor de Surinaamse literatuur, maar ook voor kinderen. Zij zijn veel spontaner dan volwassenen. Wanneer een kind het zelf schrijft en je het leest, stap je in de fantasiewereld van het kind.

San A Jong: "Ze is een genius, ik heb nog nooit dit instant talent bij anderen gezien, ook niet bij volwassen. Er zijn volwassenen die lessen bij me volgen, maar die komen niet tot publiceren, want die verhalen zijn nog niet ready. Haar involvement voedt haar ervaring. Het boek is een testament van die alakondregedachte."

De jonge schrijfster heeft oog voor cultuurelemomenten en dat is in haar verhalen te merken. Met een voordrachtkunstenaar als ouder en choreograaf van verschillende alakondre dansopvoeringen, heeft Soei-Len als kind een rijke culturele erfenis meegekregen. "Maar ook haar vader en broertje hebben een belangrijke rol gespeeld in haar opvoeding", voegt Manichand toe.

Veertig mensen hebben met geld bijgedragen aan de drukkosten. Dat betekent volgens San A Jong dat mensen geloven in het jonge talent. Het streven is om de verhalenbundel nog vóór de vakantie uit te brengen bij Schrijversvakschool Paramaribo. Er worden vierhonderd exemplaren gedrukt.

 

Van alle verhalen is 'Dante en de bigibereman' favoriet van Soei-Len. In dit verhaal gebruikt ze fantasie en realiteit door elkaar. Een fragment uit het verhaal: "Dante is naar een dorp gegaan en stapte in een kifunga, een gordijn van palmbladeren. Hij struikelt daarbij en slaat zijn hoofd. Daarna gebeuren er vreemde dingen. Hij ontmoet een bigibereman die op een piaaiman lijkt, wordt bang en moet leren omgaan met zijn angst. Het is de medicijnenman die hem helpt die angst te overbruggen." De schrijfster licht toe: "Ik heb zoiets meegemaakt, maar het is ook een sprookje."

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina