Registreren | Inloggen       Colofon
  •  

COLUMN: Oliedom

03/07/2021 14:00 - GANGA

COLUMN: Oliedom

 

Gemoedelijk wandelend door het Haagse Chinatown viel mijn oog op de stoeprand. Daar stonden waarheden als koeien gegraveerd. Zoals deze: ‘De ene generatie plant de boom, de volgende generatie geniet van de schaduw’.

Ach en wee, dacht ik, misschien moeten de ministers Achaibersing en Ramdin die netnet hier in Nederland zijn geweest, bij een volgend bezoek de vicepresident eens meenemen en met hem komen wandelen langs deze stoeprand. Achaibersing en Ramdin hebben met een paar demissionaire ministers van het demissionaire kabinet-Rutte vierhonderdtwintig (zo voelt het, maar het is natuurlijk pas kabinet Rutte 3, die Rutte 4 is nog in de maak) afspraken gemaakt, maar hebben ook toegekeken op het inladen van de Covid-hulpmaterialen die geschonken zijn door het voormalig moederland. Het moederland dat toch plots haar liefde voor ons terug heeft gevonden, geheel toevallig samenvallend met de olie- en gasvondsten voor onze kust. Maar die vondst heeft natuurlijk helemaal niets mee te maken met die hervonden liefde.

Dat de twee ministers dan misschien even de tijd nemen, hem de tekst laten lezen, en dan ergens in de buurt gaan zitten, en met zijn allen gaan filosoferen over de betekenis ervan. En dat meneer de VP dan misschien kan begrijpen waarom zijn oproep om een oliebron te verkopen voor een snelle verlichting van de financiële situatie van arme mensen zo een, lieve mensen, help me aan een passend bijvoeglijk naamwoord dat niet als belediging kan worden gezien, dus laat me niet oliedom schrijven. Ondoordacht, misschien? Dus waarom oliebronnen nu verkopen zo een ondoordacht besluit zou zijn.

Maar tegelijkertijd denk ik dan zo dat die ondoordachtheid van de VP misschien slechts ogenschijnlijk ondoordacht is. Want van een zakenman gepokt en gemazeld in de goudexploitatie kunnen we wel wat slimmers en wat langer termijn denken verwachten - ik denk bijvoorbeeld niet dat hij zijn concessies verkoopt als hij krap bij kas zit. Daarom kwamen ook allerlei alternatieve gedachten in me op, luttele seconden na het beluisteren van zijn oproep: 'wie gaat er eigenlijk beter worden van het verkopen van de bron nu?' Want ik wil mijn niet bestaand fortuin eronder verwedden dat de verkoop van een bronnetje hier en een bronnetje daar, op de langer termijn geen ene zier zal uitmaken in het leven van het gros van de mensen in ons land. Voor het inkt van de verkooppapieren droog zou zijn, zou de helft van het geld reeds zijn verdampt - ik geef het u op een bankbriefje. Maar wie zou er goed garen bij spinnen, mooi bankbiljetgroen garen?

Ik vroeg me ook af of het filmpje waarin de VP zijn korte bocht kortetermijndenken met ons deelde een groter politiek doel diende. Om hemzelf te portretteren als de 'man die van het volk houdt' of zoals meneer Bordo dat verkondigde in zijn promo voor zijn Covid-pretpark pakkettenkaravaan: 'a lobi poti sma'. (Is er een schrijnender, armoediger idee voor politiek leiderschap dan dat zij houden van arme mensen? Dus niet dat de politiek leider strijdt tegen armoede, welnee.

De geschiedenis leert dat leiders die roepen dat ze houden van arme mensen, er vooral veel aan doen om mensen arm te houden.) En dat de liefde van meneer Brunswijk dus wordt geplaatst tegenover meneer Santokhi die niet van arme mensen houdt, want hij wil geen oliebron verkopen. Is hiermee het startschotgegeven voor de volgende verkiezingscampagne?

gangadwt@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina