Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Een grens bereikt...

COLUMN: Een grens bereikt...

29/10/2020 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Een grens bereikt...

Stuart Rahan  

Waar zijn we als Surinamers het meeste trots op sinds onze onafhankelijkheid? De onafhankelijkheid zelf? De militaire coup van 1980? De herstelde democratische rechtstaat in 1987? De kerstcoup van 1990? De Bosjebrug van 2000 die kolonisator Nederland nooit bouwde? Of de verkiezingsstunt Desiré Delano Boutersesnelweg? Ja, daarna was hij snel weg. Het zijn stuk voor stuk momenten in onze historie waar we kunnen praten over de periode vóór en de periode na. Het zijn turning points. Maar hebben die momenten ook de voorspoedige verandering gebracht?

Ik denk dat wij ons eerder moeten afvragen of historische momenten in de afgelopen 45 jaar ons als volk nader bij elkaar hebben gebracht. Zijn wij met onze rijke etnische achtergronden een rijker volk geworden? Toen in de nacht van 24 op 25 november 1975 ons land onafhankelijk werd, gaven Henck Arron en Jagernath Lachmon, ter bevestiging van de verbroederingspolitiek, elkaar een stevige brasa voor de ogen van de wereld en de nieuwe Surinamers. Tot dat historische moment had Lachmon zijn soortgenoten opgeroepen de onafhankelijkheid van hun geboorteland niet af te wachten. Paul Somohardjo vluchtte samen met de mensen die op hem lijken van het voor hem zinkende schip Suriname.

Wat er de jaren daarna volgde was een verval van het zo begerige één volk, één natie met 1980 als diepste punt. Met de kennis achteraf is veel te verklaren maar de militaire coup liet al gauw merken niet over kracht en kennis te beschikken het volk tot één natie te smeden. Het duurde maar kort dat de etniciteit niet bepaalde waar je politiek stond. Handen werden ineen geslagen en we dronken een kowru dyogo onder de hete zon tussen het gezamenlijk bestraten door. We kregen zelfs honderden miljoenen dollars internationale steun omdat corrupte politici waren weggeschoten. De wereld en wij Surinamers kwamen helaas in december 1982 tot het besef dat vrijheid een relatief begrip was en slechts voor enkelingen gold.

Hoe lang is het geleden dat wij trots waren op onze leiders? In vergelijking met de regering-Wijdenbosch/Radhakishun (1996-2000) heeft Venetiaan/Ajodhia voor rust en stabiliteit op het politieke en financiële front gezorgd maar heeft dit duo ons niet kunnen behoeden voor Bouterse/Ameerali/Adhin die ons tien jaar lang niet alleen naar de economische en financiële afgrond leidde. We werden als volk uit elkaar gedreven. We stonden als vanouds weer tegenover elkaar en vergaten dat onze wieg niet ergens in Afrika, India, China of Indonesië stond maar in Suriname.

In zijn zoektocht naar eenheid werd Nederland als onze gemeenschappelijke vijand gezien door Desi Bouterse. Zijn poging mislukte omdat al in december 1982 duidelijk was geworden dat wij geen externe vijand hadden. Die zat in ons midden. Dan hoop je dat de regeringSantokhi/Brunswijk met de inzichten van de afgelopen 45 jaar, zich realiseert dat we een authentieke trots missen. De regeringsstijl van de afgelopen tien jaar werd massaal afgewezen maar als je dacht dat die ook dood en begraven was, blijkt die na ruim honderd dagen regeren springlevend. Santokhi/Brunswijk is niet authentiek, heeft geen enkele veranderde visie en blufte alleen maar over een blik diasporafinanciers en economen terwijl nepotisme hoogtij viert.

Beste Chan, Suriname heeft leiders nodig om trots op te zijn. Zet minderheidsgroepen niet weg omdat volgens jou Hindostanen en marrons de grootste bevolkingsgroepen zijn. Wees geen leider die bruggen naar zich laat vernoemen terwijl onze grensconflicten de onderhuidse woede alleen maar versterken. Geef ons onze trots terug door het tot je historische plicht te maken de grensproblemen voor eens en voor altijd op te lossen. Geef ons ons land terug waar wij als volk met trots over praten. De publieke opinie heeft al duidelijk laten merken hoe zwaar de grensconflicten op de maag liggen. Maak het tot jouw hoofdagendapunt. De grens is wat mij betreft nu wel bereikt.

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina