Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Pot en ketel

COMMENTAAR: Pot en ketel

26/09/2020 12:00

COMMENTAAR: Pot en ketel

 

DE OVEREENKOMST MET het Chinese oliepalmbedrijf China Zhong Heng Tai en de verdiensten die via die overeenstemming bij derden zijn beland in plaats van de staat, zijn vicepresident Ronnie Brunswijk een doorn in het oog. Dit zei hij donderdag tijdens een persconferentie van de regering in de Congreshal. En hoewel hij toegaf onderdeel te zijn geweest van het door de vorige regering gehanteerde systeem met de Chinese multinational, die lokale mensen tegen een vergoeding liet kappen in de verkregen concessie, is hij daar nu als vicepresident fel tegen gekant.

Het is niet de eerste keer dat Suriname in tijden van nood - lees lege staatskas - ineens multinationals allerlei Surinaamse hulpbronnen toezegt op hoop van geld. Net zo gewillig als Brunswijk voorheen heeft gewerkt in het gebied, was de regering-Venetiaan in 2004 aan de macht toen de eerste overeenkomst met China Zhong Heng Tai werd gesloten. De werkelijke uitvoering ging niet door, maar het bedrijf bleef lobbyen en weldra zwichtte Bouterse in 2016 alsnog.

Het punt dat met het bovenstaande voorbeeld wordt gemaakt, is dat er wetgeving, visie en politieke wil moet komen in de plaats van ad-hocbeleid wanneer het om Surinames natuurlijke hulpbronnen gaat. Het land heeft enkele jaren terug de Stichting Bosbeheer en Bostoezicht (SBB) opgezet om de wetgeving en regels met betrekking tot duurzaam bosbeheer te implementeren.

De stichting heeft een controlerende taak, maar is geen bosautoriteit. Dat wil zeggen dat het niet de stichting is die bepaalt wie welke concessie krijgt. Dat is nog altijd het voorrecht van het nu geheten ministerie van Grond- en Bosbeleid. Net als met de MI-Glis-wet is ook in dit geval de rol van SBB een meer administratieve en controlerende dan dat het autoriteiten zijn die op basis van transparantie en eerlijke criteria concessies of in het geval van het Managementinstituut Grond- en Landinformatiesysteem grond toewijzen. Uit die activiteiten zouden zij ook geld moeten verdienen dat gestopt moet worden in de controle op naleving van de wetten.

Het is dus zaak dat vicepresident Brunswijk samen met zijn regeerteam eraan werkt dat er een bosautoriteit komt en dat het land over een paar jaar niet weer op dezelfde plek moet staan om te zijn de pot die de ketel verwijt dat ze zwart ziet. Dat kan namelijk iedereen. Maar de stap zetten naar duurzame oplossingen gaat veel regeringslieden een brug te ver, want wat als er geen politiek meer gespeeld kan worden met dat soort kapitale goederen? Dan is lid zijn van de regering plotseling niet zo aantrekkelijk meer.

Of de stap naar duurzame oplossingen in dit regeerteam zal gebeuren is werkelijk koffiedik kijken. Met vers in het geheugen het gehaal en getrek om wel of geen ministerie van Olie en Gas en de eis van de Abop dat de partij sleutelministeries moet hebben, snakt een voorzichtig optimistisch vlammetje hoop naar zuurstof.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina