Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Chaos en irritatie voor legalisatie bij Vreemdelingendienst

Chaos en irritatie voor legalisatie bij Vreemdelingendienst

17/09/2020 08:08 - Wilfred Leeuwin

Chaos en irritatie voor legalisatie bij Vreemdelingendienst

Burgers in de rij bij de Vreemdelingendienst. Foto: dWT Archief  

PARAMARIBO - Al bijna twee weken staan er dagelijks lange rijen vreemdelingen bij de Vreemdelingendienst van het Korps Politie Suriname aan de Mr. Jagernath Lachmonstraat. Zij melden zich om in hun paspoort een stempel te krijgen om langer in Suriname te verblijven dan aanvankelijk de bedoeling was. Het stempel is een tijdelijke voorziening van het ministerie van Justitie en Politie.

Het gaat vooral om mensen uit Venezuela, Cuba en Brazilië die zijn gestrand door de Covid-19-pandemie. Slechts honderd mensen worden per dag geholpen. Dat zorgt in de vroege ochtend voor veel onrust, chaos en naarmate de dag vordert irritatie. De eerste mensen vatten al rond vier uur in de ochtend post bij het kantoor.

Krishnakoemar Binda, hoofd van de Vreemdelingendienst, zegt tegen de Ware Tijd dat de aantallen per dag kunnen oplopen tot wel vijfhonderd. De mensen dragen wel de voorgeschreven mond- en neusbedekking, maar de sociale afstand bewaren lukt niet. "Deze drukte is nergens voor nodig", vindt Binda. "De mensen luisteren niet en van Covid-19 willen ze niets horen. Ik heb, om mijn personeel te beschermen, daarom besloten dat per dag maar honderd nummers worden afgegeven en dat de mensen buiten de poort moeten blijven."

De Ware Tijd nam woensdagochtend poolshoogte. Omstreeks half acht, wanneer de dienstverlening begint, sommeren politieagenten de mensen. "Iedereen naar buiten, er moet een rij gevormd worden en u moet afstand van elkaar houden", is het bevel. De mededeling wordt gedaan in het Surinaams, Engels, Portugees en Spaans. De mensen geven hieraan deels gehoor, maar staan wel als het ware op elkaar gepropt, met of zonder nummer.

De voorziening van het ministerie van Justitie en Politie geldt alleen voor personen die tussen 13 september 2019 en 13 maart 2020 het land zijn binnengekomen. Het gaat om veelal reizigers uit Nederlanders die, normaal bij binnenkomst een stempel krijgen voor drie maanden. Een tweede groep die in aanmerking komt zijn Brazilianen, Cubanen, Venezolanen, Chinezen en Caricom- staatsburgers, die na 13 december 2019 zijn aangekomen. Voor beide groepen gold in eerste instantie dat zij een verlenging kregen van negentig dagen. Door de Covid-19-situatie, waarbij offi- cieel de grenzen gesloten zijn, is nu weer een proces gestart van nog eens drie maanden. Guyanezen zijn beduidend minder.

Een andere groep die wel snel wordt afgehandeld betreft reizigers die een beschikking hebben voor een verblijfsvergunning voor twee jaar. De enorme drukte wordt vooral veroorzaakt door illegalen die geen stempel van binnenkomst hebben. "Zij hebben eerder geen gebruik gemaakt van het legalisatieproject en komen nu elke dag weer hun geluk beproeven om in aanmerking te komen voor de voorziening", vertelt Binda. Hij zegt dat er intussen strengere controleposten op diverse plaatsen zijn, waaronder Klaaskreek en Stolkertsijver. Binda legt uit dat het niet alleen gaat om een stempel. Er is een uitgebreid controlemechanisme zoals het natrekken van het paspoort en het inscannen.

"Er wordt zelfs gevochten voor de poort, omdat hier niets is geregeld", beweert de Braziliaanse Elizangela Beveridge. Zij stond woensdag al om vier 's ochtend in de rij en heeft nummer 75. "Het is een gekkenhuis. Zoveel mensen op elkaar. Er wordt geen informatie gegeven, niets." Ze beklaagt zich dat om de grenspost bij Albina passeren door de coronacrisis SRD 2.000 moet worden betaald, terwijl dat voorheen SRD 200 was. "Alles is zo duur. Zonder het stempel kun je niets: niet werken, geen verzekering sluiten en niet makkelijk uitreizen. Bovendien buiten ze je uit door je overal extra voor te laten betalen."

Ryan de la Parra die in Nederland woont, is sinds het sluiten van het luchtruim medio maart in Paramaribo gestrand. Hij is in Suriname om zijn zieke oma van 87 jaar te verzorgen. Maar aflossing door zijn moeder laat door de coronacrisis op zich wachten. "Ik heb al zo lang mijn kinderen niet gezien. Steeds moet ik laten bijstempelen om mijn status met drie maanden te verlengen." Ook woensdag stond hij met het zweet op het voorhoofd te wachten. "Ik kom hier elke dag. Eén keer moet het raak zijn. Ik wil dolgraag het stempel, want als het luchtruim open gaat kan ik tenminste terug naar huis."

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina