Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Volksgezondheid

COMMENTAAR: Volksgezondheid

01/08/2020 12:00

COMMENTAAR: Volksgezondheid

 

DE GEZONDHEIDSZORG STAAT op zijn kop. Er is gebrek aan enkele zeer belangrijke medicijnen, er is gebrek aan geld, maar nog belangrijker is het gebrek aan transparantie en structuur. En hoewel het lijkt alsof minister Armand Achaibersing van Financiën het moeilijk heeft, is de positie van de jonge Amar Ramadhin bij Volksgezondheid ook niet benijdenswaardig.

Het van kracht worden van de Wet Nationale Basiszorg in 2014 betekende voor de ziekenhuizen een enorme ommezwaai. Er was geen sprake meer van geld krijgen van de overheid voor geleverde diensten. Maar voor de diensten die afgenomen werden door verzekerden moest gedeclareerd worden bij de verzekeringsmaatschappijen.

Het geheel moest een stuk efficiënter en ziekenhuizen waren gedwongen scherp te zijn in de opbouw van hun declaratie. Echter, de verzekeringsmaatschappijen boerden bijzonder goed. Toen besloot de overheid om politiek strategische reden, het grootste deel van de basiszorg verzekerden onder te brengen bij het SZF. De organisatie onder de op non-actief gestelde Ricky Kromodihardjo ontving wanneer het de regering goed uitkwam een vast bedrag en mocht daar dan mee doen wat het wilde.

Het lijkt een harde conclusie, maar wanneer er sinds 2015 geen jaarverslagen zijn geproduceerd door het SZF is dit de enige juiste gevolgtrekking. Ook de betaling van dienstverleners in de zorgsector door het SZF leverde regelmatig problemen op en volgens Achaibersing wordt weer in bulk om het verschuldigde geld gevraagd, net als vóór 2014. Dus we zijn weer bij af.

Nu komt Achaibersing van het verzekeringswezen en kan het aantrekkelijk zijn terug te grijpen naar wat hij kent: eerst declareren en dan betalen. Maar de gap periode van drie maanden om te betalen en ook andere regels maakten overleven voor ziekenhuizen toen in 2014, geen gemakkelijke taak.

Het ligt aan Ramadhin een nieuwe structuur met de gezondheidssector te ontwikkelen om een werkwijze te vinden die verspilling in ziekenhuizen tegengaat en toch hoogstaande zorg biedt aan patiënten. Voorwaar wordt dat geen makkelijke taak. Geld zoeken voor een werkende structuur is in deze situatie moeilijk, maar een aangepaste structuur opzetten mag best een huzarenstuk worden genoemd. Zeker als er onvoldoende data is en enkele hardnekkige heilige huisjes moeten worden ingetrapt.

Verder geldt dat de werkers in de zorg gemotiveerd moeten blijven, want met de Covid-19- pandemie die door Suriname raast is het all hands on deck. De zorgsector mag dus niet de dupe worden van geld dat niet wordt betaald of structuren die niet werken. Partijen zitten in een lastig parket waarin keuzes zullen moeten worden gemaakt die misschien niet allemaal even leuk zullen zijn. Belangrijk is dat de zieke mens, dus ook degene die een andere aandoening heeft dan Covid-19 niet het kind van de rekening wordt. Maar dat er impopulaire keuzes zullen moeten worden gemaakt is evident.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina