Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Migranten vallen tussen wal en schip

Migranten vallen door Covid-19 en recessie tussen wal en schip

01/07/2020 18:04 - Arjen Stikvoort

In 2017 bivakkeerden Cubaanse asielzoekers enkele weken voor het gebouw van het Surinaamse Rode Kruis aan de Gravenberchstraat.

In 2017 bivakkeerden Cubaanse asielzoekers enkele weken voor het gebouw van het Surinaamse Rode Kruis aan de Gravenberchstraat. Foto: dWT Archief  

PARAMARIBO - Cubanen, Venezolanen en Dominicanen in Suriname komen door de coronapandemie en de slechte economische situatie ernstig met hun leven in de knel. Het raakt niet alleen de volwassen migranten, maar ook hun kinderen dreigen de dupe te worden van de malaise.

Huisuitzetting, werkloosheid, ondervoeding, huiselijk geweld en géén gezondheidszorg zijn aan de orde van de dag. "Ook deze mensen verdienen een menswaardig en rechtvaardig bestaan", stelt Ana Ferrier, voorzitter van stichting voor Latinos in Suriname (Funlasu). Ferrier luidt de noodklok. "Zo kan het niet langer. Deze groep die alsmaar groeit, heeft het bijzonder moeilijk."

Aanvankelijk kwamen de migranten naar Suriname, omdat ze hier een beter bestaan konden opbouwen. Een groep registreerde zich bij het Surinaamse Rode Kruis, zodat ze de status van vluchteling kreeg en dus mag werken en onder bescherming van de vluchtenlingenorganisatie van de Verenigde Naties, UNHCR, valt. Maar een deel heeft geen vergunning.

Het zijn er honderden die met grote problemen zitten. Velen zijn door de coronacrisis werkloos geworden. "De meesten zijn dagloners of hosselen om aan geld te komen. Migranten staan met tientallen personen op één adres ingeschreven. "De maandelijkse huur van soms wel driehonderd US dollar voor een kamertje waar nauwelijks twee matrassen in passen, kan in veel gevallen door de hoge koers niet meer worden opgebracht", aldus Ferrier. Huisbazen zijn meedogenloos. Zij sluiten water en stroom af en de mensen komen op straat te staan.

Ferrier, zelf van Colombiaanse origine, werkte een aantal jaren bij de Argentijnse ambassade in Suriname, maar toen die gesloten werd richtte zij haar eigen informatieplatform op. Met collega's vertaalt ze berichten van de Covid-19-website en belangrijk nieuws uit de Surinaamse kranten voor de Spaans sprekende gemeenschap. Op het Facebookaccount van de stichting kwamen honderden schrijnende verhalen binnen van moeders die met kinderen en al hun hebben en houwen op straat waren gezet. Het zette haar aan tot onmiddellijke actie.

Funlasu heeft onderzoek laten doen naar de noden van deze gemeenschap. Er hebben zich al achthonderd migranten voor hulp bij het platform Su-Notica laten inschrijven voor acute hulp, maar volgens Ferrier is dat het topje van de ijsberg. "Want aan elke registrant zijn veel familieleden en kennissen gekoppeld die in hetzelfde schuitje zitten. De migranten vallen tussen wal en schip", verklaart Ferrier.

Sommigen willen terug, maar kunnen dat vanwege hun lange verblijf in Suriname niet of hebben het geld niet voor de terugreis. Omdat ze illegaal in het land zijn, of door de hoge kosten komen zij niet in aanmerking voor gezondheidszorg. Bovendien vormen ze een gevaar voor de volksgezondheid, omdat ze met tientallen in een klein appartement verblijven. Het risico op besmetting met het nieuwe coronavirus ligt volgens Ferrier op de loer.

De Cubaanse Adriana Terrero Argota is één van de mensen die ten einde raad is. Ze werkte in het casino en verloor haar baan. Haar man had tot voor kort een job in de bouw. "Vorige maand kregen we nog uitbetaald. Nu moeten we rond zien te komen zonder salaris. De huurbaas wil zijn huur van SRD 2.000 per maand. Hoe moeten we dat betalen? Eten doen we al bijna niet meer, alles is zo duur geworden. Een baan vinden gaat niet, want door corona wil niemand ons hebben. En we hoeven niet te rekenen op het steunfonds van de regering."

In het appartementencomplex waar Terrero Argota verblijft woonden eerst dertig mensen, nu zijn nog slechts veertien 'studio's' bezet. "Waar mijn landgenoten naartoe zijn, niemand weet." Zorena Rozenberg van het Rode Kruis onderkent het probleem. "De toestroom van asielzoekers, vluchtelingen en migranten is zo groot dat door de Covid-19-pandemie er een sociaal, economisch en maatschappelijke probleem zou kunnen ontstaan voor Suriname."

Rozenberg ving geluiden op dat veel asielzoekers en vluchtelingen onder erbarmelijke omstandigheden leven: geen werk en geen inkomsten om hun kinderen te voorzien van goede voeding. "Ouders drinken zelfs suikerwater om hun kinderen hun eigen voedsel te geven." Het Rode Kruis en UNHCR zijn op de hoogte van de situatie, maar kampen zelf met onvoldoende geld. "Wij proberen te helpen waar we kunnen."

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina