Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Kijken hoe te overleven in seksindustrie

Kijken hoe te overleven in seksindustrie

10/05/2020 16:00 - Aidy Pinas-Agodeba

Ook sekswerkers hebben het extra zwaar door de partiële lockdown. Vooral de avondklok speelt hen parten. De foto is ter illustratie.

Ook sekswerkers hebben het extra zwaar door de partiële lockdown. Vooral de avondklok speelt hen parten. De foto is ter illustratie. Foto: dWT Archief  

PARAMARIBO - Weinig tot geen inkomen meer, discriminatie, geen steun en toch overleven. Lockdown! Hoe doen sekswerkers het in deze Covid-19-periode? De Ware Tijd zocht het uit.

"We vragen niet veel. Als we wat financiële ondersteuning kunnen krijgen om bijvoorbeeld huishuur te betalen zal dat helpen. Ook een voedselpakket zal een bijdrage zijn", vertelt Monalisa, een sekswerker, aan de Ware Tijd. Ze is van Guyanese afkomst en woont al jaren in Suriname. Ze begrijpt dat de situatie rondom het nieuwe coronavirus de dagelijkse routine van de mens compleet heeft veranderd. Een vangnet om kwetsbare groepen te helpen zou dus goed zijn.

"Mijn inkomsten zijn sterk gedaald en wij hebben het heel moeilijk. Het is echt kijken hoe je kan overleven in de seksindustrie. Ik ben ten einde raad. Ik heb niemand die mij kan ondersteunen. Je moet huur betalen, water en stroom. Geen enkele verhuurder wil horen dat je niet kan betalen omdat je geen inkomsten hebt." Als ze naar de situatie kijkt weet ze dat er vele anderen nog zwaardere tijden meemaken.

Sekswerkers die hun diensten op straat aanbieden, zijn voornamelijk 's avonds actief. Omdat iedereen vanaf 28 maart verplicht was om vanaf acht uur 's avonds binnen te zijn, moeten ze andere mogelijkheden zoeken om toch wat te verdienen. Volgens Diamond, een transgender, proberen hij en collega's klanten online te bereiken.

"We kunnen overdag wel werken, maar je kan niet op een hoek staan zonder dat iemand iets vervelends naar je roept. We worden gediscrimineerd, omdat men anders naar je kijkt", deelt hij zijn ervaring. Hij beseft dat het in deze coronasituatie extra opletten geblazen is. Net als zijn collega's probeert hij zichzelf zoveel mogelijk te beschermen. Hij heeft bijvoorbeeld alcohol en vochtige tissues bij zich. 

Sekswerkers zijn ook geïnformeerd over Covid-19 en bij persoonlijk contact worden er vragen gesteld aan klanten. Niet om onaangenaam te zijn, maar voor hun eigen veiligheid. Hij hoopt dat de situatie spoedig normaliseert, omdat zijn spaargeld inmiddels op is. Hoe lang hij het nog kan volhouden weet hij niet.

De organisaties Chances for Life houdt zich bezig met deze doelgroep en geeft informatie over het virus en bescherming daartegen. De organisatie heeft haar informatie- en teststrategie aangepast en gaat naar de sekswerkers toe, vertelt directeur Tania Kambel-Codrington. "We hebben ook gekeken naar hoe we de auto moeten inrichten als we outreach doen. Je gaat je beter kleden, want we hebben een cultuur waarbij men je toch aanraakt."

Er wordt volgens haar sowieso rekening gehouden met de doelgroep, "want de mensen moeten niet het gevoel krijgen dat we ze als een plaag behandelen". Kambel-Codrington zegt dat de organisatie per jaar landelijk haar diensten verleent aan ongeveer tweeduizend personen.

Van de aangesloten personen heeft ze gehoord dat het niet goed gaat in de branche. De gesloten grenzen zijn ook een probleem omdat de niet-Surinamers die regulier naar hun land gingen, dat voorlopig niet kunnen doen. Sommigen moeten om de zoveel tijd terug om administratieve zaken in orde te maken, waaronder het afstempelen van het paspoort.

Internationale organisaties zoals de Butterfly Asian and Migrant Sex Workers Support Network, hebben richtlijnen uitgegeven. Zo worden sekswerkers boven de vijftig jaar geadviseerd om een pauze in te lassen. Ook worden alternatieve serviceafspraken, zoals Skype-, telefonische of sms-sessies, aanbevolen. Kambel-Codrington zegt dat deze informatie ook is gedeeld met haar doelgroep.

Van het ministerie van Volksgezondheid hebben de Surinaamse sekswerkers nog geen aanwijzingen ontvangen. "We hebben de info ook wel gedeeld met het departement en wachten op richtlijnen." De groep sekswerkers is groot en het zou op zijn plaats zijn om een discussie te houden over wat er met hen gaat gebeuren.

"Die conversatie is nog niet gevoerd op nationaal niveau. Als men wordt gepakt tijdens de lockdown, wordt er dan rekening met ze gehouden?" Kambel-Codrington stelt dat het om een nieuwe situatie gaat en denkt dat organisaties nog uitzoeken hoe zij tot goede strategieën kunnen komen. Ze denkt ook dat het nu de tijd is om outreachwerkers de erkenning te geven voor het werk dat ze doen.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen