Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • 'Ik doe mijn best om te overleven'

'Ik doe mijn best om te overleven'

19/04/2020 08:01 - Arjen Stikvoort

'Ik doe mijn best om te overleven'

Rudy Lont wil werken om in zijn eigen behoeften te voorzien. Foto: Arjen Stikvoort  

PARAMARIBO - De burger is in de weer met het overwinnen van de coronapandemie. De een probeert het hoofd boven water te houden om zijn baan niet te verliezen, de ander helpt de kinderen met leren op afstand of heeft een extra zorgtaak. Onrust en onzekerheid genoeg. Wat de gevolgen kunnen zijn van géén werk en géén geld? Daar weet Rudy Lont alles van.

Sinds april 1956 woont hij in hetzelfde huis in de wijk Nieuwe Charlesburg, aan een kleine smalle zandweg. Het is een stuk doorrijden naar achteren. Tussen de bosschages staat zijn optrekje. "Ik ben hier geboren. Samen met mijn familie en mijn zus woonde ik eerst in een ander huis hiernaast, maar dat is er inmiddels niet meer."

Lont raakte na jarenlange arbeid die voornamelijk bestond uit opruimwerkzaamheden en sjouwerswerk zijn baan kwijt en kwam zonder geld te zitten. "Ik verdiende toentertijd zo'n dertig gulden per dag. Door ruzie met mijn baas, ben ik in deze erbarmelijke situatie beland." Dat hij in deze toestand is beland, vindt Lont niet raar. "Alles staat of valt met werk en geld. Als ik werk kan ik in mijn behoefte voorzien. Ik doe mijn best om te overleven."

Gelukkig heeft Lont een zwager die hem af en toe iets toeschuift. "Maar daar kan ik ook niet elke dag op rekenen. Ik ben blij, want dan kan ik rijst en manja kopen." Dat eet hij elke dag. Hij raspt de manja en voegt dat samen met de gekookte rijst en een warm worstje tot een papje. "Dat bereid ik op een vuurtje. Dit is mijn maaltijd. Het smaakt goed", lacht hij.

Zijn huis is gebouwd met restjes hout die aan elkaar gespijkerd zijn. Hier en daar hangt een golfplaat die bescherming moet bieden tegen regen. De woning heeft leidingwater en elektriciteit. De stroomkabel hangt over een boom en verdwijnt naar binnen. "De afgelopen dagen was mijn gloeilamp stuk en zat ik drie dagen in het donker. Maar ik ontving wat geld dus is dat weer opgelost."

Er staat een blijvende glimlach op zijn gelaat. Hij denkt diep na over de antwoorden. "Corona, ik weet wat dat is en wat het met mensen doet. Het overwoekert ze. We kunnen niet anders dan het ondergaan." Hij denkt na over de toekomst, die er ook voor hem is. Het leven is moeilijk zonder geld. "Graag zou ik weer een job vinden bijvoorbeeld als tuinman, zodat ik met mijn leven verder kan. Ik zou niet veel vragen. Tenminste kan ik dan iets te eten kopen. Want dat is waar het uiteindelijk toch om gaat."

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen