Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: De corona-avondklok

COLUMN: De corona-avondklok

02/04/2020 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: De corona-avondklok

Stuart Rahan  

In de coronacrisistijd is vrijheid niet vanzelfsprekend. Vrijheid om te gaan en te staan waar je wil, op elk willekeurig tijdstip, zit er even niet in. Over elke handeling denk je na, sowieso in het persoonlijke contact. We kunnen hopen en misschien zelfs bidden dat het van korte duur is maar het coronavirus trekt zich daar niks van aan. Deze onzichtbare vijand maakt ons nog kwetsbaarder dan we al zijn. Elk kuchje, hoestje, elke snotterigheid maakt ons verdacht; wij worden als melaatsen versleten.

Met de ingestelde avondklok is onze bewegingsvrijheid nog beperkter. Niet omdat de overheid dat graag heeft maar omdat grote groepen, vooral jongeren, niet inzien dat zij tijdelijk een aangepast leven moeten leiden. Claustrofobie slaat toe in eigen huis. Muren komen op hen af en daarom gaan zij hangen op hoeken van straten of voor de deur van omu Sneysi. A dyonko e pase fu a wan anu go na wan tra anu, fu a wan mofo go na wan tra mofo. A biri e dringi, alaman e fasi a wan batra leki noti no p'sa. En als politie in de buurt is, stuiven ze alle kanten op. Dan ben jij je toch bewust van het risico voor de volksgezondheid. Voorlichting is nooit teveel maar in tijden van Corona noodzakelijk.

En als voorlichting niet helpt, dan maar de avondklok. Het valt te betreuren dat wij blijkbaar niet op een volwassen manier over een kwestie van leven en dood kunnen praten en ons daarnaar gedragen. Suriname is een van de weinige landen die deze noodmaatregel invoert. Met zo'n kleine samenleving verwacht je zo'n maatregel niet. Helaas is de realiteit weerbarstiger. Ik zie ouderen niet zo gauw een kat-en-muis-spelletje spelen met politie en militairen. Verveelde jongeren, die zich onttrekken aan het ouderlijke gezag, zien er jammer genoeg een nieuwe vorm van vermaak in. Ik kan mij best voorstellen dat hun verveling uitmondt in het treiteren van ordehandhavers. Je wenst ze niks lelijks toe maar de kans dat er mensen in hun directe omgeving of misschien zij zelf besmet raken, zal helaas te laat en heel hard aankomen.

Deze avondklok verschilt in essentie niet van de jaren tachtig. Toen vielen er ook slachtoffers, weliswaar onschuldige burgerslachtoffers. Militairen verdedigden hun coup met de harde hand, wetende dat zij de aanleiding waren tot burgerlijke ongehoorzaamheid. Nu zijn ook de handhavers potentiële slachtoffers. Het kan verkeren. Het moet echter niet tot gevolg hebben dat er wederom hardhandig tegen overtreders wordt opgetreden. Er zijn genoeg manieren om hen aan te pakken. Fikse boetes bijvoorbeeld. Waarom er toch een uitzondering wordt gemaakt voor de lange rijen bij Chotelal is onvoorstelbaar. De a-no-mi-houding van de verantwoordelijke DC bewijst dat ook op dat niveau nog niet goed is doorgedrongen aan welk risico burgers zich blootstellen in ruil voor goedkope overlevingspakketten.

Los van het voorkomen dat het coronavirus zich verder verspreidt door instelling van de avondklok, wordt ook het bedrijfsleven getroffen. Op bedrijfsniveau zijn volgens Bryan Renten van de VSB de mogelijkheden voor een buffer heel beperkt. Door het zeer slechte financieel-economische beleid heeft deze regering ook geen buffer opgebouwd, is er geen sociaal vangnet om bedrijven open te houden en zijn werknemers niet beschermd tegen ontslagen. De crisis speelt zich af op twee fronten. En om de situatie nog zorgelijker te maken, er lijkt geen zicht op verbetering van het financieel-economisch beleid van de regering en het einde van de pandemie is nog lang niet in zicht.

Het klinkt heel lullig, maar het is nu eenmaal een hard gegeven: we kunnen ons nu niet rijk rekenen met mogelijke inkomsten uit de aardolie voor onze kust. Dus doen de president en zijn regering er goed aan alles in werking te stellen om te voorkomen dat het coronavirus zich verder gaat verspreiden. Het zijn dezelfde mensenlevens die nodig zullen zijn om het land letterlijk weer vanuit de modder op te bouwen. Elk mensenleven is nu meer waard dan voorheen. Dat wij ons dat heel goed realiseren. Het is een politieke keuze of wij willen dat de huidige leiders na 25 mei ons uit de modder moeten trekken. Voor nu heeft het redden van elk mensenleven prioriteit. Wan ogri tya wan bun. Het is toch bizar dat een coronavirus het grote streven samen-denken-samen-beslissen-samen-doen ons eindelijk nader tot elkaar brengt.

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina