Registreren | Inloggen       Colofon
  •  

COLUMN: Net als

21/02/2020 14:00 - PS

Philomena Bijlhout

Philomena Bijlhout  

Bromfietshandelaren doen tegenwoordig goede zaken. In het verkeer zie je steeds meer jongemannen op de brom die inheems, Javaans of dogla ogen, maar geen Surinamer zijn. Ik heb het over de Spaanssprekende economische inlooptoeristen die zich hier massaal vestigen op zoek naar een beter leven. In Paramaribo-Noord lopen ze in groepjes van twee tot vijf man door de verschillende buurten. Wellicht is het daar ontstane kleine São Paulo aantrekkelijk voor Spaans sprekenden.

Sommigen hebben vrouw en kind meegenomen waardoor de zorgen om te overleven alleen maar groter worden. Dus klopt men aan de poort van Surinamers en vraagt of er lege bierflessen zijn die doorverkocht kunnen worden. Voor weinig geld werkt men in verschillende winkels en in de bouw. Triester is het beeld van hen die aan de fles en drugs raken en voor winkels rondhangen of, zoals de Chinese winkelierster mij liet zien, bij haar en familie verderop, de eerste levensbehoeften bij elkaar stelen.

Maar zijn deze mensen nou Cubanen of Venezolanen? Waar komen ze vandaan en waardoor neemt hun aantal zo snel toe? De overheid gedoogt duidelijk en reguleert niets. Feit is: ze worden aan hun lot overgelaten, terwijl ze niet meer zullen vertrekken. Het zijn de Surinamers van morgen, net als de Chinezen van de afgelopen jaren.

Deze week heeft het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting het onderzoeksresultaat gepresenteerd uit de vierde Multiple Indicator Cluster Survey. Het resultaat is ronduit zorgelijk. Het bewijs is geleverd dat Surinamers door de sociaal-economische en maatschappelijke ellende steeds sneller afglijden naar intellectueel en moreel verval. Opvoedkundig verantwoord handelen is er niet meer. Agressief overleven en agressie uiten naar vooral kinderen, jeugdigen en vrouwen, is schrikbarend hoog.

In de analyse wordt het welzijn van vrouwen, mannen en kinderen in kaart gebracht. Eenenzeventig procent van de kinderen wordt lichamelijk gestraft om hen discipline bij te brengen, terwijl 84 procent psychologische agressie ervaart. Elk type van gewelddadig straffen komt bij kinderen tussen drie en vier jaar het meest voor. Wij zouden ons diep moeten schamen, want dit betekent dat wij met z'n allen de andere kant opkijken alsook toestaan dat er in het onderwijs, de gezondheids- en jeugdzorg nauwelijks hulp wordt geboden.

Vorig jaar hoorde ik het verhaal van een ouder die een ouderavond van groep 1 had bezocht. De leerkracht wees de ouders een liniaal, die van haar een naam had gekregen. Daar zou ze de kinderen "mee bang maken" als ze niet luisterden. Geen ouder die de mond opendeed om te vragen wat ze precies bedoelde. En zo wordt al in het prille levensjaar van een kind de basis gelegd voor de acceptatie van agressie, dominantie, dwang, chantage en manipulatie.

"Overliggen" is een andere 'mooie' strafmaatregel op de scholen. Het ligt ook aan het beleid van het ministerie van Onderwijs dat er onvoldoende psychologische begeleiding is voor kinderen die al jaren slachtoffer zijn. Als er dan thuis niet genoeg te eten is, zal inderdaad agressie toenemen en zich uiten naar de meest kwetsbaren die zwak en dichtbij zijn: kinderen en vrouwen.

Armoede heeft hele grote gevolgen omdat door de slechte thuissituatie er niet gezond wordt gegeten. Daardoor neemt het IQ af. Mensen hebben meer aan hun hoofd vanwege de problemen en de stress zorgt voor psychische en fysieke beschadiging.

Overheid, neem je verantwoordelijkheid. Reguleer de huidige grote instroom van Spaanssprekende vreemdelingen nu, want als die samenvloeit met de armoede die al geruime tijd bestaat onder onze eigen mensen, is de ellende niet te overzien. De realiteit is namelijk dat 'san de dya, no e gwe moro'. Net als die 'nieuwe' Chinezen.

 

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina