Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Politiek hypocriet

COLUMN: Politiek hypocriet

19/02/2020 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Politiek hypocriet

Ivan Cairo  

'Trafasi no de, Vene mus’ gwe’. Deze leus werd door NDP-voorzitter Desi Bouterse gescandeerd op een soundtruck tijdens een protestdemonstratie in de periode na de verkiezingen van mei 2005, begeleid door gejoel van zijn aanhangers. Medio januari werd als bekrachtiging van een oproep tot ondersteuning van de veroordeelde Bouterse in aanloop naar de krijgsraadszitting van 22 januari jongstleden gescandeerd in Ocer: ‘no wan jap’ japi no e stop a show’. Afgelopen maandag werd luidkeels geschreeuwd op het Onafhankelijkheidsplein ‘Weg met Bouta, weg met de NDP’.

Is er daags nadat Bouterse zijn actie destijds had gehouden iets veranderd? Was Vene weg? Nee! Vene zat zijn derde ambtstermijn uit en organiseerde de verkiezingen van 2010. Is er na die jap' japi-show van 22 januari iets veranderd? Zijn de NDP-aanhangers ook voor niemendal in de zon gaan branden? Is die veroordeling van 29 november vorig jaar geschrapt? Is de strafzaak naar de Decembermoorden op magische wijze verdwenen? Nee, het vonnis staat nog recht overeind en de verdere behandeling van deze strafzaak staat voor eind maart weer op de rol. Is Bouta na 'alles plat' weg? Nee!

Dus wanneer aanhangers van de regering nu quasi-verontwaardigd vragen wat er is bereikt met de actie van afgelopen maandag, alsof de wisselkoers plotseling is gedaald en de gebruikte kasreserve weer terug is in de kluis van de centrale bank en alle aangekaarte problemen zijn verdwenen, rijzen er bij mij ook een aantal vragen. Vroegen deze personen zich ook af of er wat was veranderd na hun deelname aan de door hun ondersteunde protestacties en betogingen? Was die Chotelal-Haïtiaan van 22 januari op het plein voor niemendal 'gebrand' door de zon? Volgens mij wel. De man wist niet eens waarvoor hij op het plein stond.

Hij moest in opdracht van zijn baas vanachter de rekken met aardappelen en uien komen om 'Baas' te komen ondersteunen met vlaggezwaai. Dat gratis T-shirt was welkom om de komende tijd te dragen op het veld wanneer hij in zijn vrije tijd zijn zoetepatat- of cassave-aanplant ergens in Wanica of Saramacca verzorgt. Wanneer ik dan ook geluiden uit de NDP-hoek hoor dat leerkrachten niet mochten deelnemen aan de betoging van maandag schiet mij te binnen dat deze partij bij al haar protestacties de afgelopen decennia nimmer heeft opgeroepen of verboden dat leerkrachten meedoen met hun acties.

Wanneer ik dan hoor dat er maandag geen visie is gepresenteerd, hoe verder met het land en dat betogers liever een petitie met eisen aan de autoriteiten of het parlement hadden aangeboden, krijg ik bijna een beroerte. Dan wil je Melvin en André bijna om de oren klappen met de talrijke petities die tientallen burgers de afgelopen jaren hebben afgegeven aan het parlement en de regering waarmee hoegenaamd niets is gedaan. Sommige groepen hebben meer dan eens een petitie ingediend om dezelfde issues. Waar praten we over? In de oproepen voor afgelopen maandag heb ik nergens gehoord dat een visie gepresenteerd zou worden. Waarschijnlijk alleen Melvin.

Had ik hoge verwachtingen van de toespraken? Nee. Toen ik zag hoe lang de lijst van sprekers was wist ik meteen dat het slechts bij het roepen van kreten als 'Bouta musu' gwe en 'Desi go home' enzovoorts zou blijven. Dat niet alleen. De massa - om het oneerbiedig te zeggen een samenraapsel, een allegaartje, van iedereen die boos is over het beleid van de regering - bestond niet uit demonstranten die vanwege een ideologie of ontwikkelingsvisie daar waren. Het enige wat de mensen willen, is verandering van beleid en dat zien ze niet gebeuren met de huidige machthebbers. En dat was de boodschap.

Wanneer je pijnlijke likdoorns hebt is het eerste wat je doet, die pijnlijke plek wegsnijden. Dan pas ga je kijken hoe je zal voorkomen om weer eelt te krijgen. Je gooit die knellende schoen weg of zorgt op een andere manier ervoor dat de kans op eelt wordt geminimaliseerd. Dat is wat ik maandag van de sprekers op het Onafhankelijkheidsplein heb gehoord. Geen mooi gepolijste politieke toespraken doorspekt met mooie of dure woorden. Er waren geen gladde tongen. De mensen wilden of willen slechts een ding: dat het beleid dat momenteel gevoerd wordt onmiddellijk wordt omgebogen en dat de mensen die het voor hun funeste beleid hebben gevoerd liever gisteren dan vandaag het veld ruimen. 

Een beetje regering van goede wil zou als je het mij vraagt naar deze groep luisteren en hen niet wegcijferen of beschimpen. Het antwoord op de betoging is niet een grotere massa op de been brengen op 24 februari. Het zijn niet de koppen die tellen. Dat is primitieve politiekvoering. Als de problemen van Suriname op 25 februari na de meeting bij het Revo-plein met massa zouden zijn opgelost, zou ik vandaag al in hoogsteigen persoon huis aan huis mobiliseren, zodat ik een bijdrage kan leveren dat op Revo-avond meer mensen komen dan alle voorgaande demonstraties en steunbetogingen bij elkaar. Helaas, met de hypocriete politiek en de politieke hypocrieten komen we als land geen stap verder.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina