Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Kunstgrasvelden

COMMENTAAR: Kunstgrasvelden

13/01/2020 12:00

COMMENTAAR: Kunstgrasvelden

 

EEN RECHTER IN Rotterdam, Nederland ,heeft een boete van 10.000 euro opgelegd aan het sportbedrijf van de gemeente Rotterdam voor milieu verontreiniging. De helft van het bedrag is voorwaardelijk. Volgens de rechtbank is niet alles gedaan om te voorkomen dat rubberkorrels buiten de kunstgrasvelden terechtkwamen.

Rubbergranulaat in de bodem leidt tot verhoogde niveaus zink, kobalt en minerale olie waarvan effecten zijn te verwachten op het ecosysteem. Het sportbedrijf overweegt in beroep te gaan tegen de uitspraak.

Wereldwijd duurt de discussie over het al of niet gebruik maken van kunstgrasveldenvoort. Er zijn voor en tegenstanders. Onder aanvoering van argumenten voelen gerenommeerde voetballers zich prettig bij een kunstgrasveld, maar weer andere geven de voorkeur aan natuurgras.

In Suriname neemt de aanleg van kunstgrasvelden toe. Vooralsnog zijn er geen negatieve geluiden gehoord. In Nederland heeft een milieuorganisatie de zaak in 2017 bij de rechter met succes aangezwengeld en zeker drie oppositiepartijen zitten er met hun neus boven op.

Voor milieu- en overheidsinstanties in Suriname is het tijd dat onderzoek wordt gedaan naar eventuele nadelen van kunstgrasvelden en dat niet gewacht wordt totdat problemen zich aandienen. Het ministerie van Sport- en Jeugdzaken legt bijna aan de lopende band kunstgrasvelden aan waarbij de vraag gesteld mag worden of deskundig advies is of wordt ingewonnen.

Het vonnis van de Nederlandse rechter kan internationale consequenties hebben, menen milieu activisten. Vooral in Suriname is geen enkel waarschuwend geluid teveel, omdat wij niet uitblinken in een cultuur van goed onderhoud. Dat kan men zien aan bestaande sportfaciliteiten die er veelal verwaarloosd bij staan. Na informatie blijkt er geen gedegen onderhoudsplan te bestaan. Overheidsfaciliteiten maken daar geen uitzondering op.

Milieuorganisaties zouden de meest geschikte waakhonden moeten zijn bij het toezien op de controle en naleving van duurzaam onderhoud. Toezicht op de accommodatie en zelfwerkzaamheid lijken bijna vieze woorden te zijn bij gebruikers van de accommodatie.

Vroeger namen buurtbewoners met minimale hulp van bedrijven in de omgeving het onderhoud ter hand. Tegenwoordig behoort het vrijwilligerswerk bijna tot het verleden. Om iets niet te doen moet het vaak heten dat er geen geld is.

Voor versterking van de bewustwording onder de gemeenschap om sportfaciliteiten die voor haar zijn opgezet te stimuleren, is geen geld nodig, maar overredingskracht. Voorwaardenscheppend beleid van de overheid moet er toe leiden dat minimale mogelijkheden worden aangereikt om controle op de faciliteiten uit te oefenen en deze altijd in een behoorlijke staat te houden.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina