Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Fait accompli

COLUMN: Fait accompli

09/01/2020 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Fait accompli

Stuart Rahan  

“We have gold, we are poor. We have wood, we are poor. We have water, still we are poor. Will oil makes a difference or is it the leadership?” Deze observatie is niet van mij. Het is van onze eigen kunstenaar Marcel Pinas die zijn ziel niet verkocht aan het buitenland. Marcel weet als geen ander wat het begrip ‘decolonize the mind’ inhoudt. Hij laat zich ook niet verleiden tot neokolonialisme. Om te voorkomen dat je in een spagaat terechtkomt in het dekolonisatieproces, kunnen we dit maar beter herdefiniëren.

Het gros van Suriname verkeert in een euforische stemming sinds de vondst van een grotere voorraad aardolie bekend is. De president likt er zijn vingers bij af. In plaats van pas op de plaats te maken ziet hij slechts dollartekens. Hij is niet tevreden met een flesje puur Surinaams water. Hij wil champagne om de oliefonds te vieren. Ik kan u verzekeren, de president viert elke dag feest, 24/7. De man verkeert in een permanente staat van delirium.

Succes kent vele vaders. Ondanks de olie er voor onze voorvaderen aanwezig was, moest je die eerst ontdekken en naar boven halen. Als Eddy Jharap niet zo'n drammer was en hij geen geloof had in eigen kunnen, lag die olie er nog steeds onaangeroerd. Zijn dramgedrag resulteerde in de oprichting van het succesvolle Staatsoliebedrijf. Het succes was zo groot dat Jules Wijdenbosch, president van 1996 tot 2000, het in zijn hoofd haalde om onze nationale en succesvolle trots te verkopen. Zijn slechte beleid wilde hij daarmee financieren. Herkent u dat? Tegenwoordig doet het mislukte paarse beleid dat met leningen.

Marcel Pinas vraagt zich terecht af: Will oil make a difference or is it the leadership? Gelukkig stak de kiezer in 2000 er een stokje voor en kunnen wij met trots en terecht stellen dat wij nog steeds vertrouwen hebben in eigen kunnen. Wat als Staatsolie toen verkocht was? Met lede ogen zouden wij toekijken hoe onze rijkdommen werden weggedragen en wij kruimels overhielden. Kijk maar naar onze inkomsten uit de goudsector. We zijn bedelaars van onze eigen rijkdom. Hoe dat komt? Deze president verkoopt onze rijkdommen (goud, hout, water) voor een habbekrats en verdeelt de winst onder vrienden als Dilip Sardjoe.

Over Dilip Sardjoe gesproken. Deze man is ondernemer en denkt alleen in termen van winst en verlies. Gewezen VHP-voorzitter Jagernath Lachmon noemde Dilip het voorbeeld van goed ondernemerschap. Dat was toen Dilip nog aan de leiband van Lachmon liep. Maar een geldwolf raakt nooit verzadigd. Hij ging op zoek naar meer. En vond dat bij de NDP. Geld stinkt maar (her)kent geen kleur of etnische afkomst. Hij sloot de slechtste deal (Alcoa-deal) ooit voor het land. Suriname verloor, Dilip won.

In De Nationale Assemblee werd de Alcoa-deal afgeserveerd, ook door de presidentiële coalitie. De president is een slechte verliezer dus duwde hij de deal door de strot van DNA en de samenleving. Wij staan voor een fait accompli, een voldongen feit. Politiek en vakbeweging mochten op audiëntie komen. Niet om te onderhandelen maar om op de hoogte gebracht te worden van het voldongen feit.

Begrijp me niet verkeerd, wat je kan beheersen, moet je beheersen. Energie is daarin een cruciale, bepalende factor. Zonder energie is ontwikkeling onmogelijk. Onderwijs, gezondheidssector en openbaar vervoer zijn dat ook. In handen van types als Dilip Sardjoe is energie als een scheermes in handen van een aap.

In de rij van de vele vaders die het aardoliesucces claimen zijn ook Ronnie Brunswijk en de dolende aasgier Salam Somohardjo. Somohardjo weet al dat Nickerie een voorname rol moet spelen maar Ronnie Brunswijk spant de kroon. Brunswijk wil een oliewelvaartsfonds dat jaarlijks aan alle Surinamers uitbetaalt. We zijn in de verkiezingsmodus, zoals u begrijpt, dus 'gratis geld' is niet aan dovemansoren gezegd.

In de op hol geslagen virtuele uitgaven van de oliedollars moeten we echter niet vergeten dat Staatsolie als onderpand is gegeven toen we de Afobaka-waterkrachtcentrale in handen kregen. Wacht ons het volgende fait accompli? Naar het zich laat aanzien is de berenhuid verkocht nog voor een druppel offshore-aardolie is gewonnen.

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina