Registreren | Inloggen       Colofon
  •  

COLUMN: Roes

26/12/2019 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Roes

Stuart Rahan  

December is de tijd van het jaar waar het politieke bedrijf op een laag pitje draait. Laag maar niet uit. Van dat lage pitje maakt DNA-coalitie flink gebruik. Zij droeg leden voor het Constitutioneel Hof voor terwijl de oppositie nog nadacht over de volgende zet in het politieke schaakspel. Het coalitiescenario was al in gang gezet toen het vonnis van hun grote leider bekend was. Met gepast tempo handelt DNA-coalitie de aanklacht tegen hun leider af. Dat wist de oppositie al op 26 mei 2010. Daar is aan het einde van dit decennium niks aan veranderd. De Amnestiewet van 2012 is het sprekende voorbeeld en nu nog de instelling van het Constitutioneel Hof.

De president noemt het Decemberproces politiek. Rechtlijnig denken en handelen is zijn zwakte. Dat weten wij en de oppositie des te meer. Tot de stuiting van de verjaring van het Decemberproces in 2000 had niemand het over een politiek proces. Het waren nabestaanden van de slachtoffers die verjaring voorkwamen. Zelfs de nu veroordeelde DDB vond het een vies woord. Maar als de vervolging serieus blijkt, zijn smerige termen aan het adres van de Krijgsraad de smering van zijn verzet. 

Het politieke verzet in eerste aanzet tegen legale machtsovername door DDB vindt echter zijn oorsprong in 1992. Toen zijn daders van (oorlogs)delicten, gepleegd tussen 1985 en 1992, door amnestie gezuiverd. De regering Venetiaan/Adjodhia (1991-1996) dacht berechting van DDB over te laten aan de onafhankelijke rechterlijke macht. Heel erg naïef gedacht. De naïviteit neemt tot twee keer toe heel erge vormen aan. In 1987, als de democratische rechtsstaat is hersteld, behaalt het Front voor Democratie en Ontwikkeling veertig van de eenenvijftig DNA-zetels. De basis voor legale uitsluiting van deelname door DDB aan het herstelde democratische proces is gelegd. Helaas, de hoofdverdachte van de Decembermoorden is vrij zijn gang te gaan.

In 1991, als de democratie de telefooncoup van december 1990 heeft overleefd, is er een tweede kans. Het Nieuw Front heeft samen met het Democratisch Alternatief '91 de beschikking over negenendertig zetels, ruim om wettelijk aanpassingen te plegen waar eventuele tweederdemeerderheid voor nodig is. De naïeve gedachte en roes dat zaken vanzelf oplossen, krijgt op verschillende podia gestalte, zeker rond verkiezingstijd. Frontleiders halen de Decembermoorden in herinnering zonder zich te realiseren dat vooral jonge kiezers geen boodschap hebben aan een historische gebeurtenis waar zij geen last van ondervinden. De NDP/DDB speelt daar handig op in. De partij trakteert graag en de oude politiek heeft daar geen antwoord op. In 2010 is de zware afstraffing van de oude politiek een feit.

De politiek lijkt DDB's enige hoop. Zich kandideren voor het presidentschap is in zijn beleving de manier hem uit de gevangenis te houden. Deze politieke gedachte stap is succesvol: 2010 president en 2012 de Amnestiewet. Hij dacht daarmee zijn hachje te hebben gered. Helaas, interveniëren in een lopende rechtszaak is grondwettelijk verboden. Nu verkeren de president en zijn coalitie wederom in een voor hen politiek gunstig tij. In bemensing van het Constitutioneel Hof zien zij de voorlopig laatste reddingsboei. De NDP schroomt niet de onafhankelijke rechterlijke macht voor zijn karretje te spannen. Zolang deze ene man maar niet in de cel belandt, zal de partij (lees deze president) niet aarzelen ook dit onderdeel van de onafhankelijke constitutionele macht te misbruiken.

De geslepenheid van deze president kennen wij al sinds 1980. Alles en iedereen heeft het tot nu toe van hem verloren, hij is de enige overwinnaar en/of overlevende. Voor hoe lang nog? Hij koopt tijd. Hij weet dat de zwijgende meerderheid zwaar verdeeld is. Hem pre-electoraal bestrijden is lastig, nu ook een rechter is gezwicht voor zijn politieke list. Maar het ergste om de president onderdanig te krijgen in de democratische rechtsstaat is de roes waar wij met z'n allen in zijn geraakt. Neem december nou, de maand waarin het volk zich liever in een roes onderdompelt. En als het even kan, ontwaken zij pas uit de roes op 26 mei 2020. Wan bun owru yari!

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina