Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Geen chapeau waard

COMMENTAAR: Geen chapeau waard

23/11/2019 12:00

COMMENTAAR: Geen chapeau waard

 

SURINAME STAAT OP plaats twintig van de internationale index voor persvrijheid. Ons land laat daarmee landen als de Verenigde Staten, Spanje, Frankrijk, Groot Brittannië en Italië ver achter zich. Ook in het Caribisch Gebied loopt Suriname ver voor. Volgens Nita Ramcharan, hoofdredacteur van Starnieuws is deze situatie geen reflectie van de Surinaamse realiteit. Ze heeft met deze stelling het gelijk aan haar zijde.

Ze zegt nog iets belangrijks en dat is dat de journalistiek en de mensen die er werken een reflectie zijn van de samenleving. Ook daarin heeft ze gelijk. Journalistiek is naast een nobel beroep, waarbij de waarheid gediend moet worden, ook een vak dat te maken heeft met verkoopcijfers. Wat willen lezers lezen en wat vinden zij belangrijk? In dit informatiespectrum wordt er een 'machtsstrijd' gevoerd tussen influencers en journalisten, sociale media en nieuwsmedia en overheidsinformatie en journalistiek.

Peter Pomerantsev, onderzoeker aan de London School of Economics, schreef dan ook dat de nieuwe censuur een overdaad aan informatie is. Dat is nou precies zoals deze machthebbers het hebben begrepen. Het volk wordt bestookt met allerlei (overheids)informatie via radio, televisie en sociale media. Daarbij wordt niet geschroomd de feiten te verdraaien en de mediahuizen en zelfs journalisten persoonlijk onderuit te halen.

Door die overdaad aan informatie en het deels ontbreken van een krachtig weerwoord, is de normale man en vrouw van de straat de boeman gaan zien in de journalistiek. Dat is een doodzonde, de waarheid om zeep helpen en dan niet zozeer met opzet, maar uit onwetendheid. Tel daarbij op dat Suriname een relatief laaggeschoolde bevolking heeft en de grote onderklasse druk bezig is met het ontvangen van de pakketten die de regering in de strijd heeft gegooid en de formule voor lamlendige journalistiek is daar.

De middenklasse die zich wel wil bezighouden met het 'spoor van geld, wat ook het spoor van macht weergeeft' is maar heel klein. De top heeft vaak baat bij stil geknik en verdient daar nog meer bloedgeld mee. Het resultaat is dat het meest schokkende nieuws maar een discussie is van een dag, een week. Aangezien klokkenluiders in ons land nog steeds afgestraft worden en er nog geen Wet Openbaarheid van Bestuur is, is de beweegruimte om inderdaad gefundeerd nieuws te brengen heel klein.

Kortom: de journalist kan zich vrij bewegen, maar heeft geen toegang tot broodnodige informatie, wordt als paria neergezet door overheidsinformatie en wordt slecht betaald omdat mediahuizen een dunne lijn moeten zien te bewandelen tussen commercie en nobelheid. In zo een landschap is de journalist verworden tot een tandeloze tijger, voor niemand een gevaar. Maar ook geen chapeau waard!

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina