Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Integere mediawerkers

COMMENTAAR: Integere mediawerkers

13/11/2019 12:00

COMMENTAAR:Integere mediawerkers

 

MEDIAWERKERS ZIJN NIET altijd even betrouwbaar. Er zijn journalisten die zich bijvoorbeeld door een politieke partij laten betalen om bepaalde informatie naar buiten te brengen. Of die informatie nu klopt of niet. Daarmee wordt de integriteit van de journalist en het medium waar hij of zij voor werkt op een kwalijke manier aangetast. En hoe je het ook wendt of keert, om de woorden van voorzitter Carla Boëtius van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) te gebruiken: “Het zijn steekpenningen, het is corruptie om door derden betaald te worden om je werk op een bepaalde manier te doen."

Ze zei dit naar aanleiding van uitlatingen van de Amerikaanse Haydee Olinger, die op verzoek van de Amerikaanse ambassade een presentatie gaf. Het grote publiek moet op de onafhankelijkheid van journalisten kunnen vertrouwen. Maar soms lijkt die wens de vader van de gedachte. Niet alleen een deel van het Surinaamse journaille houdt er weinig principes op na, ook eigenaren van mediahuizen zijn politiek gekleurd en gebruiken hun krant, radio- of televisiestation om het nieuws in een bepaalde richting te duwen ten faveure van de partij die zij ondersteunen.

Van die mediahuizen is meestal wel bekend welke partij zij welgezind zijn, van journalisten echter vaak niet. In Suriname komen maar weinig corruptiegevallen in de mediawereld naar buiten. In gevallen waarbij journalisten geld aangeboden hebben gekregen maar dat hebben geweigerd, treedt men daar niet mee naar buiten omdat dit toch door de aanbieder zou worden ontkend.

Zo kregen twee journalisten van een mediabedrijf jaren geleden van een grote politieke partij 250.000 US dollar en duizend hectare grond aangeboden om een voor die partij schadelijk interview niet te plaatsen. De verslaggevers weigerden maar beseften dat het weinig zin had om dit in de publiciteit te brengen. Zo zullen ook anderen dit hebben meegemaakt. En over mediawerkers die wel zijn ingegaan op soortgelijke aanbiedingen, hoor je uiteraard helemaal niets.

Olinger zegt dat zelfs het accepteren van geschenken een vorm van corruptie is. Maar zoals altijd is er ook hier een grijs gebied. De vraag is waar die grens ligt. Want het is ook de taak van de journalist om te netwerken, wat gepaard gaat met bijvoorbeeld etentjes die veelal door de andere partij worden betaald.

Dat kun je moeilijk smeergeld noemen, zeker in de wetenschap dat niet ieder mediabedrijf de representatiekosten van een journalist wil betalen. Als eigenaren trouwens nu eerst hun personeel beter gaan betalen, is de verleiding niet zo groot om steekpenningen aan te nemen.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina