Registreren | Inloggen       Colofon
  •  

COLUMN: Ego

14/09/2019 17:55 - Ganga

Sharda Ganga

Sharda Ganga  

Ik krijg met de regelmaat van de klok uitnodigingen binnen voor internationale evenementen. Of ik een bijdrage wil leveren aan een conferentie over mensenrechten, of vrouwenrechten, democratie of wat dan ook. Het ziet er allemaal ontzettend legitiem uit. Er zijn verwijzingen naar allerhande fraaie internationale organisaties, het vooruitzicht op de baanbrekende, bewustwordingsverhogende discussies die zeker een bijdrage zullen leveren aan mijn werk. De verzekering dat mijn komst de kwaliteit van de discussies zeker zal verhogen, wat zeg ik - eigenlijk, zegt de organisatie, is mijn aanwezigheid de beste garantie voor het welslagen van het evenement.

Het eerste wat we doen als er een uitnodiging binnenkomt, is kijken naar de laatste alinea. Wie betaalt de reis? Want de gouden regel is: als iemand je te gast wil vanwege je sprankelende welbespraaktheid, je immense intelligentie, je absoluut unieke kijk op het onderwerp, dan moet die persoon of die organisatie de kosten ophoesten. Hoe prestigieuzer de uitnodigende entiteit en de genodigde, hoe vanzelfsprekender dit arrangement.

Krijg je een uitnodiging om ergens op te treden, maar moet jij zelf voor de kosten opdraaien? Dan is het net alsof je wordt uitgenodigd voor een bigiyari-feest, maar je wordt geacht zelf je eten en drinken mee te nemen en mee te betalen aan de kosten voor de band, het decor en de kleding van de jarige. En dit naast het cadeautje dat je ook geacht wordt mee te nemen.

Onze vicepresident is duidelijk niet geïnteresseerd in de etiquette van uitnodigingen, zolang het hem goed uitkomt. Hij lijkt erg gebrand om gedurende deze laatste maanden van zijn vp-schap het onderste uit de kan te halen voor hem en zijn familie. Welke kan vraagt u? Wel, die kan die u en ik vullen met onze belastingcenten. Er is werkelijk geen enkele reden voor die idiote reis, tenminste: geen enkele reden die rechtvaardigt dat wij ervoor moeten betalen.

Zijn vedantische gedachten over de gedekoloniseerde wijze waarop wij natievormend bezig zijn geweest kan hij evengoed per Skype vertellen. Het ergste is nog wel dat die Lovely Universiteit waar hij zijn speech gaat geven, een private universiteit is. Met andere woorden: de studenten betalen bogobogo om er te studeren. En nu zijn de belastingbetalers van Suriname dus ook sponsors van het feestje van die private universiteit.

Die totale prijskaart van deze wereldreis - Israël, India, New York -, is niet bekend. Ik vermoed dat met die prijskaart we een geheel nieuwe school konden bouwen in Moengo. Dan kon Marcel Pinas rustig doorgaan met het werk van Kibii, en was 'protesteren bij het ziekenhuis' niet een betaalde vakantiejob geworden.

Ik verwacht in elk geval dat het NII de volledige tekst zal publiceren zodat ook hier wij deelgenoot kunnen worden van deze wonderbaarlijke wijsheden. Er is, wat mij betreft, maar om één reden dat de VP naar de Lovely Universiteit gaat, en dat is zijn ego. Ik moet nog even kijken wat de Vedanta-filosofie zegt over ego's en over verspilling.

gangadwt@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina