Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Overheid niet in de uitvoering

COMMENTAAR: Overheid niet in de uitvoering

03/09/2019 12:00

COMMENTAAR: Overheid niet in de uitvoering

 

DE RIJSTTEELT IN het district Nickerie blijft een zorgenkindje. De boeren klagen elk seizoen weer over de opkoopprijzen van padie, de prijzen van kunstmest, de infrastructuur in de polders en de pompen die moeten zorgen voor het bevloeien van de padievelden. En hoewel de situatie van de boeren regelmatig nijpend lijkt, is het kennelijk nooit zo erg dat ze het telen van padie opgeven, integendeel zelfs: Nickerie lijkt een vrij welvarend rijstdistrict.

Een tijd geleden heeft de Vereniging van Padieproducenten (VPP) wederom bij de overheid aangeklopt om te kunnen beschikken over kunstmest. Samen hebben ze een document ondertekend met het voornemen tot samenwerken voor inputs voor de Vereniging van Padieproducenten. De overheid zou proberen goedkope en goede kunstmest te importeren voor de boeren. Maar dat is duurder uitgevallen dan bij een particuliere importeur in de sector en dus is de kans groot dat de overheid opgescheept zal zitten met dure kunstmest.

Dit is een voorbeeld waarom het nooit de bedoeling kan zijn dat de overheid in de uitvoering zit. In de handelswereld is het van belang dat de overheid een faciliterende rol vervult en mogelijk subsidie verstrekt, maar niet als degene die zelf gaat zoeken naar de beste kunstmest en de beste prijzen van grondstoffen voor de agrarische productie.

Het is aan de andere kant ook niet correct dat de VPP een overeenkomst tekent met de overheid en deze niet nakomt. Aan elke overeenkomst kleeft een risico. De boeren zijn al jaren bezig met de teelt en zouden eigenlijk kunnen weten dat ze een bepaald risico lopen bij het afstaan van een deel van hun bedrijfsvrijheid door te tekenen.

De padieteelt waarvan rijst wordt gemaakt kent zoals zoveel dingen in dit land verschillende belangen. Achter de schermen wordt strijd gevoerd voor verschillende voordelen en de winnaar van die strijd brengt niet altijd de beste voordelen.

Met een kleine bevolking, beperkte exportmogelijkheden en allerlei ingewikkelde belangenverstrengelingen, zal de oplossing voor de padieteelt in Suriname niet meer bij de regering gezocht moeten worden. De boeren moeten zelf zorgen voor een samenwerkingsverband dat niet alleen de kostprijs van de productie verlaagt, maar ook de problemen bij productie minimaliseert.

Het triestste aan deze zaak is dat er al genoeg voorbeelden en landen zijn waar samenwerken in bijvoorbeeld een rijstautoriteit al jaren effectief is en vruchten afwerpt. Ook Suriname is niet onbekend met de werkwijze van een autoriteit. De vraag die kennelijk niemand afdoende wil beantwoorden is wat maakt dat zowel boeren als de overheid geen energie steken in de opzet daarvan.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina