Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Profs vs. amateurs

COLUMN: Profs vs. amateurs

08/08/2019 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Profs vs amateurs

Stuart Rahan  

“Als je niet schiet, kun je niet scoren.” Een cruijffiaanse uitdrukking, gehaald uit de oude voetbal-analogische sok van Nederlands beste voetballer aller tijden. Natio had dinsdag Telstar als tegenstander maar speelde meer tegen zichzelf. Een enkele aanval resulteerde in een penalty, en dat was het. Het was het tweede oefenpotje van Natio tegen de semiprofs van Telstar, een clubje uit de eerste divisie van de Nederlandse Mickey Mouse-competitie. En? Telstar eindigde het afgelopen seizoen op de vijftiende plek.

En Cruijff zou Johan niet zijn geweest als hij geen equivalent van eerdergenoemde uitdrukking had geschapen. "Als je niet ken winnen, moet je zorgen dat je niet verliest." Dat deed Natio dus ook. Alhoewel, Natio scoorde twee keer en de wedstrijd eindigde gelijk. Voor alle duidelijkheid, verdediger Earvin Tjon A Loi scoorde in eigen doel nadat in de eerste helft Renzo Akrosie keihard de penalty inschoot. Zo hard tegen de onderkant van de lat (ondrolulu) dat ik vrees dat het doel opnieuw op z'n plaats gezet moet worden. Sportcommentator met Surinaamse roots Humberto Tan vatte het spel van Natio tussendoor treffend en kernachtig samen: "Ze doen hun best, ja toch." Waarvan acte.

Het sinds jaar en dag kwakkelende Natio heeft ook met deze Holland-tour naast steeds terugkerende financiële perikelen te maken gehad met een prioriteitenkwestie. Waar geeft Dean Gorré zijn voorkeur aan? Natio of U23? Natio speelt volgende maand in de Concacaf Nations League B voor promotie naar League A. "Voor mij persoonlijk is de nationale selectie op dit moment het allerbelangrijkste, omdat de kansen om ons voor de A-League te kwalificeren en op de Fifa-ranking te stijgen groot zijn."

De Natio-trainer stelt liever het nationale voetbalbelang ondergeschikt aan zijn voorkeur. Gorré hoopt namelijk met de Holland-tour massaal scouts uit Portugal, Cyprus, België, Zweden, Noorwegen, Denemarken, Ierland en Slowakijke te treffen langs de velden waar Natio speelt "zodat onze spelers in iets sterkere profcompetities kunnen spelen".

Er zit wel wat in deze voetbalgedachte. De Surinaamse recreatie-competitie ten opzichte van het Caribisch Gebied kan best wel een professionele boost gebruiken. Tot die tijd dienen Holland-trips als surrogaat voor professionalisering van ons voetbal. In een poging te ontsnappen aan het amateurisme sluipt er ongewild wederom een cruijffiaanse uitdrukking: "Wat heb je nou liever? Eén goed elftal of elf goede ééntallen?" Welke (Surinaamse) voetballer droomt er niet van in een sterke Europese competitie te spelen? Het succes van Natio als team wordt met de Holland-tour ondergeschikt aan het individuele succes.

Terugkijkend op onze Natio-helden zijn er weinigen die internationaal van zich hebben doen spreken terwijl wij geen onverdienstelijke voetballers hebben gehad. Wiene Schal is onze beste voetballer. Die vergelijken we graag met de Braziliaanse Pelé en Roy George (Robinhood) is vaker vergeleken met de Hollandse Willem van Hanegem, een sterke en bepalende middenvelder. Wat heeft voetbal deze jongens opgeleverd? Het is schrijnend.

Laatst las ik een emotioneel relaas van Ludo Codfried (Transvaal/SNL). Haast vergeten, wegkwijnend bij de Esther Stichting. Ik denk spontaan aan andere jongens als Humbert Gesser, Theo Klein, Paulie Korte, allen van Transvaal. De enige echt succesvolle voetballer na zijn carrière is Edmund Leilis. Sportief echter geen successen. Leilis liet zich politiek conformeren als minister.

Voor mij was er dinsdagavond toch nog een professioneel succes. Shona Shukrula (28), ja, een jonge Surinaamse vrouw, leidde de wedstrijd. Voor mij ben je succesvol als scheidsrechter wanneer na afloop het commentaar is: "Je was onzichtbaar!" Daar draait het allemaal om, spelers speelden hun pot en het publiek genoot van het spel, of niet. Shona Shukrula glom van trots voor alle terechte complimenten voor een goed geleide wedstrijd. Iedereen wilde op de foto met de vrouw die het scheidsrechterlijke respect afdwong van 22 haantjes. Dat heet professionalisme.

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina