Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Humphrey Mijnals opende deur voor Surinamers

Humphrey Mijnals opende deur voor Surinamers

28/07/2019 16:23 - Stan Herewood

Humphrey Mijnals reikte enkele jaren terug de naar hem vernoemde bokaal uit aan Suriprofs-aanvoerder Clarence Seedorf.

Humphrey Mijnals reikte enkele jaren terug de naar hem vernoemde bokaal uit aan Suriprofs-aanvoerder Clarence Seedorf. Foto: www.Social Suriname.com  

PARAMARIBO - Het langstzittende hoofdbestuurlid bij de succesvolle sportvereniging Robinhood Henk Peneux is nauwelijks onder grote publieke belangstelling begraven, of zaterdag is het schokkende bericht als een lopend vuurtje rondgegaan dat een andere voorbeeldfiguur van Robinhood, Humphrey Mijnals, op 88-jarige leeftijd in Nederland is overleden

De Nederlandse omroep NOS, de KNVB en sociale media maakten het nieuws bekend. Gezegd werd dat de eerste Oranje-international van Surinaamse afkomst Mijnals is overleden. De Nederlandse media stonden er bol van dat de sierlijke voetballer vanaf 1956 in Nederland speelde voor Elinkwijk, DOS en 't Gooi. De KNVB schrijft dat door onenigheid tussen Mijnals en bondscoach Elek Schwartz hij nooit meer is opgeroepen voor de training. Op 24 augustus 2008 kreeg hij de Sportpenning van de gemeente Utrecht. Hij was trainer van de Utrechtse club Faja Lobi. Als ex-international kreeg hij een plek op de Wall of Fame op de KNVB Campus in Zeist.

Voetballer van de eeuw

De grote Surinaamse zoon is eerder door het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling in Suriname, ook belast met sportaangelegenheden, uitgeroepen tot  Voetballer van de twintigste eeuw. In verscheidene voetbalgedenkboeken zijn delen van de voetballoopbaan van Mijnals vastgelegd. In 'Sporthelden uit het verleden deel III' van de schrijver Guno Hoen staat dat Mijnals is geboren op 21 december 1930 in Moengo. "Op 12-jarige leeftijd verhuisde hij met zijn ouders naar Paramaribo waar de familie zich vestigde in de omgeving van Frimangron. Samen met Michel Kruin en André Kamperveen werd hij gerekruteerd voor het Caribische elftal. In 1955 speelde hij samen met zijn broer, doelman Stanley, en Vossie Belgrave voor Pernambuco in Brazilië. Kort daarna vertrok hij naar Nederland bij Elinkwijk, waar hij zeven seizoenen speelde.

Volgens de schrijver van het boek dacht de voetballer, naar wie menigeen met bewondering keek, terug aan dominee Graafland, die hem ooit de prikkel gaf het aanbod van Elinkwijk in Nederland te spelen, met beide handen aan te grijpen. Graafland was verbonden aan het Jeugdcentrum in Suriname van de EBGS en Mijnals was de vaste keus bij Robinhood. Met die club behaalde hij vier achtereenvolgende kampioenschappen. Zijn positie op het veld was die van stopperspil.

Legendarisch

Ter gelegenheid van de negentigste verjaardag van de Surinaamse Voetbalbond (SVB) op 1 oktober 2010 en in verband met de tachtigste verjaardag van Humphrey Mijnals op 21 december 2010 werd een brochure uitgegeven waarin drs. Henry Neijhorst, een fervente voetballiefhebber die ooit ook premier is geweest van Suriname, zeer waardevolle gegevens over Mijnals heeft verzameld. In zijn inleiding benadrukt de schrijver dat geschiedschrijving over het Surinaamse voetbal en de SVB onvolledig is zonder de legendarische voetballer Mijnals die in binnen- en buitenland furore heeft gemaakt in de schijnwerpers te plaatsen.  

Neijhorst legt vast dat Humphrey, Stanley, Frank Mijnals en Michel Kruin waarschijnlijk de eerste buitenlanders zijn geweest in het Braziliaanse voetbal. Verder is gebleken dat Humphrey de eerste niet-autochtone Europeaan is die geselecteerd is voor een Europees nationaal team. Een pikante openbaring van het onderzoek van de schrijver is dat Mijnals als eerste kleurling aanvoerder werd van het Europese Elinkwijk. In dezelfde brochure zendt KNVB-voorzitter Michael van Praag een felicitatieboodschap aan Mijnals.

"Toen ik het boek zag ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van Humphrey Mijnals ging mijn hart open. Het sympathieke boekwerkje kenmerkt Humphrey Mijnals, zoals ik hem op afstand ken: onopvallend, bescheiden, maar o zo waardevol. Humphrey kwam als grote Surinaamse voetballer naar het koude Nederland, waar hij vele hindernissen overwon en het Nederlands elftal haalde. Hij opende de deur voor tientallen Surinamers die na hem Oranje haalden en een uithangbord werden voor het voetbaltalent dat Suriname heeft voortgebracht. Humphrey was een pionier, een verkenner en een groot voorbeeld."

Bokaal

Ook de Stichting Suriprofs heeft in het boekwerk 'Van benefiet tot project' waarin een beeld wordt gegeven over de ondersteuning aan Suriname, blijk van waardering gegeven aan Humphrey Mijnals die als symbool geldt voor de opkomst van het Surinaamse voetbal in Nederland. Een bokaal, vervaardigd door de schilder Erwin de Vries  werd naar hem genoemd. In 2003 werd voor het eerst om de wisselbeker gevoetbald in het Olympisch stadion. De Suriprofs wonnen van een selectie bestaande uit spelers van de Nederlandse Eredivisie met 5-2. De beker werd toen door de levende legende Mijnals aan de winnaar uitgereikt. Hij was toen 72 jaar. Op de wisselbeker is afgebeeld de spraakmakende 'omhaal' die Mijnals maakte tijdens de interland tussen Oranje en Bulgarije (4-2).  

Helga Kapel

Even plotseling als de dood van Humphrey Mijnals, is het overlijden van Helga Kapel, in de jaren zeventig doelvrouwe van de club Jokomaka, als een schok aangekomen. Kapel heeft ook gespeeld voor Oema Soso met onder anderen Patricia Uiterloo, Joyce Wiegel en Urmie Clydesdale onder leiding van Wiene Schal. Zij was bekend als een stervoetbalster en als zangeres bij de muziekformatie Klein maar Fijn. In Nederland heeft zij zich ook verdienstelijk gemaakt bij kawina- en kasekomuziekgroepen.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina