Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Droom en noodzaak

COLUMN: Droom en noodzaak

23/07/2019 14:00 - Rozengeur

COLUMN: Droom en noodzaak

Gerold Rozenblad  

Als je het goed bekijkt, gooit het hoge ogen voor de bekroning tot de grootste nationale klucht. Ik heb het over dat voedselschuur-verhaal van de president. Ironischer kan het niet. Aan het begin van de eerste zittingsperiode was het bijna de nationale slogan. En wat blijkt? Nu, bijna aan het einde van de tweede zittingsperiode, bijkans tien jaar later, moeten we alle zeilen bijzetten om nog een peper het land uit te kunnen krijgen. Althans naar Europa, onze grootste afzetmarkt.

Misschien zijn de standaarden in de regio niet zo hoog, maar je staat toch in je hemd als je al die jaren deze intentie hebt rondgebazuind en je buren nu gniffelend kijken hoe je bakzeil dreigt te halen. Ach, ook wij geloofden erin. Deze krant organiseerde in oktober 2012 een discussieavond met als inleider de landbouweconoom Winston Ramautarsingh. Overigens, de vragen die de goede man zeven jaar terug stelde, staan nog rechtovereind en hij wilde weten waarop de droom van de regering is gebaseerd, wat er al gedaan is en wat er tot nog toe is gedaan om die droom te verwezenlijken.

Zeven jaar terug deed de man de opmerkelijke uitspraak dat de voedselschuur niet alleen een droom moet zijn, maar zal blijken een dringende noodzaak te zijn. Wat het grondvest van die uitspraak was, is in de nevelen, maar dat de Barbadianen in Suriname en Guyana zoeken naar geschikte grond om grootschalig aan schapenteelt te doen, geeft handvatten. Er is geen ruimte op die verzameling rotsen die samen de Caricom uitmaken en de droogte neemt steeds toe. Tot op het punt dat rantsoeneren van water in die gebieden tegenwoordig geen groot nieuws meer is.

Op die avond toen wij allemaal nog geloofden dat er een plan zou komen, ging Ramautarsingh nog gedetailleerd in op de aspecten van grond, kennis, kapitaal, afzetmarkt en beleid. Uit latere presentaties zou blijken dat de man een miljardenplan onder de arm meezeult, waarin de sector voor de komende vijftien jaar tot ontwikkeling gebracht zou moeten worden. Je zou denken dat ze binnen de regering tenminste met een A4'tje rondlopen over hoe dit zaadje planmatig te laten ontkiemen.

Totdat - toen nog - minister van LVV Lekhram Soerdjan in februari vorig jaar onthulde dat dat er niet is. Eerlijk gaf hij toe dat na meer dan (toen) zes jaren van gepraat, nog geïdentificeerd moet worden op welke producten gefocust moest worden. Waarom ik dit alles in herinnering breng? Omdat ik mij in gemoede afvraag binnen welk plan het voornemen van de Barbadianen dan past. Als alles goed zit zijn ze deze week in Suriname om spijkers met koppen te slaan, naar aanleiding van wat wij hen zelf hebben aangeboden.

Ramautarsingh krijgt na zeven jaar zijn gelijk. Die voedselschuur is geen droom, maar een dringende noodzaak. Ondertussen modderen wij aan met de derde minister op het departement die nu de handen vol heeft aan redden wat er te redden valt aan de markt waarvoor wij al drie jaar terug waren gewaarschuwd dat wij die dreigen te verliezen. Wat een klimaat om de oplossing voor die noodzaak te presenteren. Bij terugkeer in Barbados zullen ze ongetwijfeld aan premier Mottley rapporteren dat hoezeer wij mooie dromen hebben, ons wakker krijgen andere koek is.

roziegeur@gamil.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina