Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Dertig jaar later

COMMENTAAR: Dertig jaar later

07/06/2019 12:00

COMMENTAAR: Dertig jaar later

 

VANDAAG IS HET precies dertig jaar geleden dat Suriname in rouw werd gedompeld: de naar Anthony Nesty vernoemde Douglas DC8 Super 62 van de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij stortte in de vroege ochtend kort vóór de landing neer nabij Zanderij. Alle negen bemanningsleden en 167 van de 178 passagiers kwamen om het leven, elf passagiers overleefden de ramp. De oorzaak van de ramp werd toegeschreven aan grove fouten van de piloten, die onbekwaam waren en niet eens een brevet hadden om een DC8 te mogen vliegen.

Onder de slachtoffers bevonden zich profvoetballers van het Kleurrijk Elftal en hun coach, die naar Suriname afreisden om er wedstrijden te spelen. De stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal, die ter nagedachtenis aan de verongelukte voetballers en hun begeleiders is opgezet, heeft onlangs te horen gekregen dat ze eindelijk het tien hectare metende terrein in Commewijne dat in 2016 aan haar was toegezegd door de overheid krijgt om een opleidingscentrum en voetbalacademie neer te zetten.

Dat is een mooi streven dat de herinnering aan niet alleen de voetballers maar ook aan de andere slachtoffers levend houdt. Dat is nodig ook, want soms lijkt het alsof de ramp in Suriname zelf is vergeten. Dat erkent ook Roy de Miranda, voorzitter van Mondiaal Kleurrijk Voetbal. De herdenking beperkt zich al jaren tot een kleine plechtigheid op 7 juni bij het monument op de begraafplaats aan de Jagernath Lachmonstraat. Van nazorg is in al die jaren in Suriname voor de nabestaanden nauwelijks sprake geweest, waardoor zij nog steeds last hebben van trauma's en onverwerkt verdriet.

Het is te hopen dat de Sonny Hasnoe Kleurrijk Academie, zoals het complex te Commewijne gaat heten en wordt vernoemd naar de vorig jaar overleden oprichter van Kleurrijk Voetbal, voor de nabestaanden en andere betrokkenen wat genoegdoening zal opleveren. Bovenal is te hopen dat de academie kan rekenen op steun van de overheid en eventueel de Surinaamse Voetbalbond, zodat het de kans krijgt zijn nut te bewijzen.

In het verleden is gebleken dat dit soort initiatieven door iedereen met woorden worden omarmd, maar vervolgens de toegezegde steun uitblijft. Het fiasco van het Clarence Seedorf Stadion in Para is daar het bewijs van. Maar de samenleving gaat er vanuit dat in dit geval iedereen de volste ondersteuning zal geven om het project te laten slagen. Dat zijn we aan de slachtoffers en nabestaanden verplicht.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina