Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Stoelendans

COMMENTAAR: Stoelendans

16/05/2019 12:00

COMMENTAAR: Stoelendans

 

HET PRESIDENTIEEL PALEIS is vandaag het toneel van de zoveelste ministeriële stoelendans. Als president Desi Bouterse zich afgelopen nacht niet heeft bedacht, wordt André Misiekaba als minister van Sociale Zaken en Volkshuisvesting geïnstalleerd. Sergio Akiemboto gaat de scepter zwaaien op Natuurlijke Hulpbronnen en Vijay Chotkan ‘krijgt’ Openbare Werken, Transport en Communicatie (OWT&C). Lekhram Soerdjan verhuist van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) naar Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB). Zijn plek op LVV wordt ingenomen door Rabin Parmessar, voormalig OWT&C-minister, tevens oud-directeur van de EBS en het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en ex-presidentskandidaat voor de NDP.

Tot gisteren werd gedacht dat Parmessar op RGB zou komen, maar Bouterse oordeelde plotseling anders. Parmessar is kennelijk óf van alle markten thuis óf hij heeft zoveel macht binnen de NDP, dat Bouterse met goed fatsoen niet om hem heen kon. Al is het laatste maar om ook zijn eigen positie niet in gevaar te brengen. Hij is weliswaar nog de onbetwiste Baas binnen eigen NDP-huis, maar het is publiek geheim dat hij zijn onaantastbare positie te danken heeft aan de steun van enkele hondstrouwe toppers, onder wie Parmessar.

De plotselinge change of mind van de president om Parmessar op LVV te zetten en niet op RGB is alleszeggend. Als leider die het goed voor heeft met het land en voor voorspoed wil zorgen, zorg je ervoor dat de juiste mensen met de juiste kwaliteiten worden geselecteerd om een bepaald ministerie te leiden. Bouterse heeft aangetoond aan die noodzakelijke kwaliteiten geen waarde te hechten.

Slechts mensen die hem en zijn partij zonder tegenspraak adoreren, komen in aanmerking voor cruciale posten. En dat is de laatste bijna negen jaar totaal verkeerd uitgepakt, getuige de ruim zestig bewindsvrouwen en -mannen die als afgedankt meubilair bij het vuil zijn gezet.

Het staatshoofd zal vandaag ongetwijfeld, met een glimlach en een toespraak met een serieuze ondertoon, vertellen dat hij het volste vertrouwen heeft in de (deels oude) nieuwe bewindslieden. En ook dat hij ervan overtuigd is dat met hen de klus, in het laatste jaar van zijn tweede ambtsperiode, nu echt geklaard gaat worden.

Maar wie gelooft hem nog? En bovenal: wat gaat er door zijn hoofd als hij diezelfde woorden voor de zoveelste keer uitspreekt? Er moet toch een moment komen dat ook hij beseft dat alleen hij ervoor verantwoordelijk is dat hij al tientallen keren een verkeerde ministerskeuze heeft gemaakt. En dat misschien de tijd is aangebroken dat hij zelf aan de stoelendans moet deelnemen en gereshuffeld moet worden.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina