Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Principes zonder ruggengraat

COLUMN: Principes zonder ruggengraat

16/05/2019 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Principes zonder ruggengraat

Stuart Rahan  

Ik moest terugdenken aan een gesprek met mijn vader, ergens gevoerd in 1995. Hij was op vakantie in Nederland en ging een keertje mee naar de repetities van de musical ‘Faya’. Het universele verhaal over verboden liefde zoals ‘Romeo and Juliet’ kende en onze eigen ‘Wan Pipel’. “Hier is al voldoende aandacht aan besteed, we kennen deze etnische tegenstellingen niet meer in Suriname”, sprak hij zich vluchtig uit. Maar ik merkte ook dat hij zich er ongemakkelijk bij voelde. Het was een issue waar hij liever niet over sprak. Te pijnlijk, te gevoelig. Het voelde als een taboe die met heiligschennis bedreigd werd en dat proces niet moest worden verstoord.

'Faya' zou oude wonden openrijten. Het is als de dood uitnodigen door over hem te praten. En zo'n gezelschap mag gerust aan jouw deur voorbijgaan. Niemand die leeft, zit hem op te wachten. Bijna vijftig jaar later hebben 'Wan Pipel' en 'Faya' ons niet afgeholpen van het enge etnische hokjesdenken. De politiek van wie je mag verwachten boven partijen uit te stijgen, mag zich in de spiegel bekijken. Niet vluchtig. Gewoon streng. Als sociale problemen etnisch bepaald waren, was voorkoming een fluitje van een cent.

Helaas zijn eeuwenoude scheve verhoudingen met de komst van het socialisme in het kapitalistische systeem nooit gelijkgetrokken. Horigen waren belastingplichtig aan hun koning voor instandhouding van het majestueuze leven in ruil voor bescherming. Hielden horigen zich niet daaraan, waren ze hun leven, gezin en oogst niet zeker.

Vertaald naar nu, vallen deze praktijken onder de noemer maffia. Politiek heeft de stem van de arme massa nodig in ruil voor luchtkastelen en voedselpakketten. Elk individu heeft slechts één stem. Bij elkaar opgeteld geeft het politici de macht zichzelf verder te verrijken onder het mom van democratie door middel van vrije, geheime en eerlijke verkiezingen.

Dat de etnische troef nog steeds inzet is voor winst, blijkt uit handelingen als reshuffeling. Je kan politici economische en financiële onkunde verwijten maar hun kennis van etnische demografie hebben zij cum laude behaald. Het is geen Surinaamse uitvinding, om u de illusie te ontnemen. In Nederland hebben PvdA en CDA daar dankbaar gebruik van gemaakt door kopstukken uit etnische minderheidsgroepen op (onverkiesbare) plekken te plaatsen. Zogenaamd om aan te tonen ook die minderheidsgroepen te (h)erkennen bij hun politieke besluitvorming.

In Suriname is de etnische scheiding nog steeds latent aanwezig als je dieper vraagt en graaft. We weten allemaal dat Landbouw, Sociale Zaken, Grondbeheer traditioneel typische ministeries zijn die etnisch beheerd worden en dat Financiën en Buitenlandse Zaken op dezelfde manier worden ingevuld. Neem bijvoorbeeld het ministerie van Sociale Zaken dat door André Misiekaba is overgenomen van Cristien Polak.

Met één jaar vóór de verkiezingen hoopt de president tegemoet te komen aan de hoop van de marrongemeenschap die hij kwijt is. (Cristien Polak is hier niet rouwig om. Haar pensioen is geregeld zoals beloofd vóór haar aantreden). De NDP geeft hiermee invulling aan de etnische onderbuikgevoelens zoals de president hoopt dat Inheemse groepen in hem de 'kleine Indiaan' herkennen tijdens persoonlijke ontmoetingen.

Wat de president niet in de gaten heeft, is dat hij de aanloop voor (sociale en financiële hulp) op het ministerie van Sociale Zaken vergroot en zelfredzaamheid om zeep helpt. Zijn het de marrons die massaal aan de onderkant van de sociale ladder zitten? Een stigma waar je als groep niet gemakkelijk van af komt en de verdeeldheid binnen de Surinaamse samenleving geen positieve impuls mee geeft.

Daarbij wek je als etnische populist niet de indruk als zouden Hindostanen of Javanen onbevangen voor dringende nood terecht kunnen bij marron Misiekaba. De president stelt hiermee iedere etnische groep teleur terwijl hij ondertussen roeptoetert over een multi-etnische partij te beschikken. Hij helpt slechts nepotisme bevorderen. Over principes zonder ruggengraat gesproken.

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina