Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Zorg over monumentenzorg

COMMENTAAR: Zorg over monumentenzorg

12/04/2019 12:00

COMMENTAAR: Zorg over monumentenzorg

 

DE ERFGENAMEN VAN Coenraad Jacob Johan van der Kuyp hebben een monumentaal pand van hun voorouder aan de Prinsessestraat geschonken aan Stadsherstel Suriname. Dat is uniek, want doorgaans kibbelen erfgenamen tot in het oneindige over wat er met bijzondere gebouwen moet gebeuren, waardoor deze volledig in verval raken. Zoals dat is gebeurd met Ston Oso op de hoek van de Zwartenhovenbrug- en Dr. Sophie Redmondstraat. Dat wilde de Nederlandse ambassade een kleine twintig jaar geleden opkopen en in oude glorie laten herstellen, maar de eigenaren konden het niet met elkaar eens worden om de ruïne van de hand te doen. Anno 2019 is er vrijwel niets meer van over.

Door de houding van veel erfgenamen, raken steeds meer monumenten die al dan niet voorkomen op de Werelderfgoedlijst van Unesco, in verval. En als ze wel bereid zijn het te verkopen, dan worden duizelingwekkende bedragen gevraagd die Stadsherstel onmogelijk kan ophoesten. De geste van de erfgenamen van Van der Kuyp, die beseften dat het pand waar niemand interesse in had een roemloos einde tegemoet zou gaan, is daarom zeer bijzonder. Daar kunnen anderen een voorbeeld aan nemen.

Helaas is dit slechts een druppel op een gloeiende plaat. Want in het centrum van Paramaribo staan nog tientallen panden te wachten op de onvermijdelijke ondergang. Het trieste is dat veel van deze gebouwen in het bezit van de overheid zijn. Daar is kennelijk het besef nog niet doorgedrongen dat het opknappen en verfraaien van de monumenten het stadsbeeld ten goede komt en ertoe kan bijdragen dat er meer toeristen komen. Ook nadat een deel van de binnenstad van Paramaribo in 2002 op de Werelderfgoedlijst van de Unesco werd geplaatst, zijn politici en beleidsmakers achterover gaan leunen en hebben sindsdien geen vinger uitgestoken om de status eer aan te doen en te behouden. Sterker nog, er wordt zo weinig gedaan dat vanuit Unesco regelmatig gemor te horen valt.

Enkele jaren geleden heeft architect Philip Dikland becijferd dat Suriname zo'n driehonderd echte monumenten telt, waarvan zestig procent in een goede staat verkeerd. Dus de situatie is niet helemaal hopeloos. Maar het betekent wel dat veertig procent een grondige opknapbeurt nodig heeft. Daar is veel geld voor nodig en bovenal de bereidheid van eigenaren/erfgenamen, de overheid en Stadsherstel om de handen ineen te slaan om te redden wat er nog te redden valt. Want die laatste organisatie kan dat niet alleen.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina