Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Plastic-gangsters

COLUMN: Plastic-gangsters

25/03/2019 14:00 - Von Zeggen

COLUMN: Plastic gangsters

Giwani Zeggen  

Het is nog geen feit, maar als het de regering daadwerkelijk lukt om de foamproducten uit ons dagelijks leven te verbannen, is dat absoluut een verdienste. Als het ook nog lukt om de zakjes, bakjes, bekertjes en andere producten die van plastic worden gemaakt te verbieden, zou dat helemaal mooi zijn. Het heeft alleen maar voordelen, vooral voor het milieu, en vele landen zijn Suriname al voorgegaan.

Enkele ondernemers wachten niet op een wettelijk verbod en zijn er al zelf toe overgegaan om milieuvriendelijke producten te gebruiken. Ook dat verdient een schouderklopje. Ondernemen is namelijk meer dan alleen maar denken aan het boeken van enorme winsten. 

De verschillende initiatieven om spontaan met vrienden en kennissen plekken in Suriname op te ruimen, geeft de omvang van het plasticprobleem aan. Bij elke regenbui komen de flessen, bakjes, bekertjes, tassen en zakjes weer bovendrijven in de goot. En je vraagt je dan af hoe dat kan. Ik ben namelijk nog niemand in dit land tegengekomen die op balkon zit en na het eten of drinken de bakjes en cups gewoon naar beneden gooit. Rijd echter twee uren door de straten van Paramaribo en je ziet gegarandeerd iemand iets argeloos op de grond gooien tijdens het lopen of uit een auto. 

Eventuele kritiek dat het verbod op plastic in fasen doorgevoerd moet worden omdat er bijvoorbeeld is geïnvesteerd in machines, snijdt geen hout. Bedrijven in de plasticbusiness hadden kunnen anticiperen op wat er nu komt. Er wordt al jaren geklaagd over het plastic dat je overal in ons milieu kunt terugvinden. Zelfs in het binnenland, een plek die voorheen gevrijwaard bleef van de troep uit Paramaribo, zie je de flesjes en zakjes op het water drijven. Al die jaren is er vanuit de plastic gebruikende bedrijven en de producenten te weinig gehoor gegeven aan de klaagzang uit de samenleving. 

Er wordt immers geld verdient door de producenten en de meeste bedrijven die het afnemen hebben de voorbije jaren niet de moeite genomen te zoeken naar milieuvriendelijke alternatieven. Het is te hopen dat hiermee ook de aanzet wordt gegeven tot statiegeld op petflessen. Natuurlijk is het niet de schuld van de bedrijven die ze importeren dat Surinamers zo ongemanierd zijn om hun troep overal en nergens te dumpen. Maar je mag vanuit jouw maatschappelijke verantwoordelijkheid wel helpen met de opvoeding van de bevolking. En dat gebeurt het makkelijkst als ze het voelen in hun zak.

Ik wil nog zien dat iemand na het drinken van een sap de fles weggooit als daar opeens SRD 2,50 extra voor is betaald, die je terug kunt krijgen als je de fles weer inlevert. Ik vind het overigens ook raar dat elke winkelier gratis plastic tasjes meegeeft aan klanten. De gekochte spullen worden in sommige gevallen zelfs in twee aparte zakken gestopt, omdat het ene uit de vries komt en het andere product niet. Zelf moeten de winkeliers wel voor de zakken betalen. Waarom dat niet doorberekenen aan de consument, vraag ik mij elke keer af? Per tas één Surinaamse dollar. Uiteindelijk zegt niemand meer 'omu gi m' wan saka'.

Het belangrijkste is echter dat het voornemen wordt doorgedrukt. En dat Suriname niet wederom blij wordt gemaakt met een dode mus, zoals zo vaker het geval is geweest. Wij weten allemaal hoe dat soort dingen gaan. Een grote ondernemer, met misschien vrienden en vriendinnen in de regering en banden met diverse invloedrijke DNA-leden, ziet het hele plan niet zitten. Komt vervolgens met een zielig verhaal over verloren investeringen en overgangsperiode en meer van die onzin. Er wordt ook niet geschroomd om in voorkomende gevallen met geld te strooien, alleen om het plan te torpederen.

Alle ogen dus op de ministers, president en vicepresident, maar ook onze assembleeleden. Dat ze een keer eensgezind de rug recht houden voor een beter Suriname. Bij veel onderwerpen kun je de discussie aangaan of het goed is of niet goed. Bij plastic weten wij het zeker: a no bun! En als de jongens en meisjes in het bestuur en de politiek het toch zover laten komen dat het niet doorgaat, verdienen ze maar één predicaat: plastic-gangsters!

giwani@hotmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina