Registreren | Inloggen       Colofon
  •  

COLUMN: Phagwa

16/03/2019 14:00 - Ganga

Sharda Ganga

Sharda Ganga  

Die goeie ouwe tijd van Phagwa-feesten zoals Phagwa gevierd hoort te worden, wat een goeie oude tijden waren dat toch. En wat zijn we toch ver afgedwaald van die goede oude tijden, we moeten terug naar die mooie tijden toen we Phagwa nog vierden zoals het hoorde. Als ik het geklaag rond de komende Phagwa-viering bekijk, dan zijn er pakweg twee klaagzangen te onderscheiden.

De eerste klaagzang gaat over het hoog gehalte aan buitenlandse artiesten in de twee evenementen die elkaar bekampen. Surinaamse artiesten in het algemeen komen er wederom bekaaid vanaf, en de tweede klaaglijn borduurde daar op voort, dat je met een vergrootglas moet zoeken naar enige verbinding met Phagwa, en de specifieke muziek die bij Phagwa in Suriname hoort: baithak gana en chautal - de Hindostaanse artiesten kunnen het helemaal schudden.

Heel hip en hip-wannabe-Suriname viel over elkaar heen in het becommentariëren van de evenementen; als je de discussies zo af en toe vanaf de zijlijn bekeek zou je bijna denken dat het he-le-maal leeg zal zijn, zowel op het Onafhankelijkheidsplein (dan kan het gras tenminste nog even doorgroeien) als de Boulevard. Want er was behoorlijk wat collectieve verontwaardiging over deze miskenning van onze eigen artiesten en onze Phagwa-traditie. (Dat ik niet tot de hippe 'it'crew behoor blijkt uit mijn gebruik van het woord hip).

Natuurlijk zal het stampvol zijn op beide locaties, dat hebben de organisatoren echt wel goed bedacht, zo een leuke hype levert alleen maar meer gratis publiciteit. En ik vermoed dat als er een derde evenement was met alleen Surinaamse artiesten, al die hippe klagers daar echt niet voor zouden kiezen, want excuses zijn zo gevonden toch? Dat je die Kries Ramkhelawan elke week wel kan zien, maar Machel Montano? Ook al wist de helft voor zijn komst niet wie dat is.

Het zou me eigenlijk een worst wezen wie naar welk evenement gaat en hoe iedereen Phagwa wil vieren, totdat de Sanathan Dharm Maha Sabha zich in het rumoer stortte, en ons voorhield dat Phagwa een religieus feest is en dat we toch vooral vegetarisch moesten eten, dus ook geen worst, en geen alcohol moesten schenken of drinken. Natuurlijk weet ik, als geboren hindoe, dat Phagwa een religieuze achtergrond heeft.

Maar in al mijn vijftig zoveel jaren van Phagwa is dit de eerste keer dat ik zo een publieke oproep heb meegemaakt. Ik kan meekomen met het sentiment dat het karakter van Phagwa steeds meer is geërodeerd, maar vegetarisch? De doks zit al in mijn freezer te wachten op zijn masalabad! En wat was Phagwa in onze tijd? Je had ook toen, zoals nu, de 'huisfeesten' en de 'openbare feesten' - die op school, het werk, in clubs en andere plekken.

En die laatste waren hetzelfde als nu, misschien zelfs erger. Luide muziek, veel alcohol, bezopen mensen, en jongens en mannen met losse handjes die hun kans zagen om onder het mom van "Phagwa! Lekker poeder insmeren!" meisjes en vrouwen te betasten. Het enige verschil dat ik zie is het soort muziek, de omvang van de feesten en de mensen die er veel geld aan verdienen. Ik zeg maar.

gangadwt@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina