Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • ‘Gooi maar op de grond, we zijn toch in Suriname’

‘Gooi het maar op de grond, we zijn toch in Suriname’

14/03/2019 19:30

De Kleinestraat in Paramaribo Noord wordt zo zoetjes aan een vuilnisbelt. Onverlaten dumpen er maar al te graag hun vuil in de vrij
onbewoonde omgeving.

De Kleinestraat in Paramaribo Noord wordt zo zoetjes aan een vuilnisbelt. Onverlaten dumpen er maar al te graag hun vuil in de vrij onbewoonde omgeving.  

ACHTERGROND - Suriname heeft volgens Glenn Ramdjan, projectcoördinator van stichting Support Recycling Suriname (Suresur), nog een lange weg te gaan op het gebied van milieubewustzijn. De bevolking is kennelijk nog onvoldoende doordrongen van de gevolgen van milieuvervuiling. Daarnaast laat controle en ‘opvoeding’ vanuit de overheid te wensen over.

Tekst: van de redactie  Beeld: Stefano Tull

Milieubewustzijn is niet een vanzelfsprekendheid. "Wanneer het niet wordt aangeleerd of geen regels ervoor zijn, zal er van een milieubewuste bevolking in Suriname nog lang geen sprake zijn", stelt Ramdjan. Volgens hem is met name de laatste dertig jaar in de samenleving het idee gaan postvatten dat in Suriname 'alles mag'. 

Zijn conclusie illustreert Ramdjan aan de hand van twee voorvallen die zich in Suriname en Nederland hebben voorgedaan. In het eerste geval gaat het om een jong, in Suriname geboren echtpaar dat uit Nederland op vakantie komt met hun kind. Het kind heeft een lege fles in de hand, als ze uit de aankomsthal komen aangelopen en vraagt waar die fles weggegooid kan worden. "Gooi het maar op de grond, we zijn toch maar in Suriname", klinkt het antwoord van de vader cru. 

Een ander voorval in Nederland blijkt ook de kern te raken van het probleem van het milieuvraagstuk. In Amsterdam maakt een oma, ook al geboren in Suriname, een wandelingetje met haar kleindochter, die op vakantie is in Nederland. Als het kind op een goed moment de snoepverpakking op de grond gooit, is de terechtwijzing van de grootmoeder: "Nee, nee, nee, raap op, hier is Suriname niet!"

Wetgeving bekendmaken

Wat wil Ramdjan met deze twee voorvallen onderstrepen? "Dus milieubewust of niet; wanneer er vanuit de overheid geen regels en controle is om de samenleving te ordenen en maar van alles wordt gedoogd, zal dit ongewenst gedrag bij mensen ontwikkelen. Je hoeft in Suriname maar tien meter te rijden of te lopen en je ziet overal afval en zwerfvuil gedumpt", verduidelijkt Ramdjan. 

Maar wetgeving alleen is nooit genoeg; dat is om de ordening te regelen. Het moet ook worden bekendgemaakt dat die wetgeving er is. Wie vuil weggooit in het openbaar, riskeert twee maanden hechtenis of een boete van SRD 500. Want in de politiewet staat: 'Hij die vuilnis, afval of andere hem toebehorende zaken nederwerpt, stort of plaatst, dan wel doet nederwerpen, storten of plaatsen in de openbare of publieke ruimte'. Of het nu gaat om wegen, voetpaden, parken, publieke tuinen, grachten, trenzen, kreken of wat dan ook 'tot het domein behorend'. 

Zo nu en dan wordt wel gebruik gemaakt van dit artikel in de wet. In 2018 heeft de politie van Nickerie een persoon die vuil had gedumpt in een kanaal, opgepakt en beboet en ook nog het schoonmaken van het kanaal als taakstraf meegegeven. "Het is jammer, maar juist dit soort zaken zouden we op de televisie moeten laten zien en erover moeten discussiëren op sociale media", vindt Ramdjan. 

Vergroten milieubewustzijn

Suresur wil de komende periode het vergroten van milieubewustzijn niet alleen richten op de gemeenschap maar ook op de overheid, beleidsmakers en politici. "We hebben gemerkt dat sommige assembleeleden niet eens weten dat dit soort wetgeving bestaat. Maar niet wij alleen hoeven het te zeggen", stelt Ramdjan. Hij wijst erop dat het de taak is van de overheid deze wetten bekend te maken aan de gemeenschap.

Suresur zal via de sociale en mogelijk ook traditionele media, de discussie over het milieubewustzijn een diepere dimensie geven. Met stellingen zal het vraagstuk worden aangekaart. "Het is gemakkelijker bij de samenleving te beginnen. Maar met de discussie die daaruit voortvloeit, willen we duidelijk maken aan de overheid dat zij medeverantwoordelijk is voor het opvoeden van de gemeenschap. En ook dat zij er verantwoordelijk voor is dat er systemen en manieren zijn om huisafval op een betere manier aan te bieden." 

Opvoeden kan ook betekenen, legt Ramdjan uit, dat je met regels mensen verplicht hun afval niet zomaar langs de kant te deponeren, maar netjes in een stalen vuilnisrek. Dat opvoeden kan ook op andere gebieden. Bijvoorbeeld een verbod dat kinderen beneden de vijftien jaar na een bepaald tijdstip, niet in het openbaar of op sommige openbare plekken mogen zijn, zonder de begeleiding van een volwassene.

Zo kan het negatief maatschappelijk gedrag van sommige jongeren beperkt worden wanneer de overheid hen daarmee beschermt. "Je moet mensen opvoeden en niet alles wat zich aandient gedogen", zegt Ramdjan.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina