Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Solidair

COLUMN: Solidair

09/02/2019 14:00 - Ganga

Sharda Ganga

Sharda Ganga  

Het is één van mijn standaardverhalen intussen. Over die meneer daar in dat bomvolle zaaltje in een verafgelegen district. En het moment dat ik iets zag klikken bij hem tijdens een standaardsessie over wat gender nu eigenlijk is, en wat gendergelijkheid dan voor beestje was, en ik hem vroeg wat hij dacht, en zijn antwoord dat er uitfloepte, zonder dat hij erbij na had gedacht. Dat hij plotseling begreep waarom zijn vrouw zo boos op hem was toen hij hun bromfiets aan een neef had gegeven.

Hij dacht 'we hebben de brom niet nodig, en familie moet je helpen'. En nu begreep hij het: ze was boos, omdat hij niet met haar had overlegd, omdat het hun brom was, en niet zijn brom, En verdorie, ze had gelijk, hij zou ook boos zijn geworden. Hij zou nooit meer vanzelfsprekend beslissingen nemen voor haar, gaf hij aan. Want gemeenschap van goederen is iets dat je ook tijdens je huwelijk in de praktijk moet brengen, en niet alleen als er een scheiding is. De brom was niet van hem alleen, dus hij had niet in zijn eentje mogen besluiten.

Kijk, riep ik maar half grappend, genderbewustwording kan uw relatie redden! Daar moeten beide partijen natuurlijk dan wel open voor staan - om je vastgeroeste ideeën over mannelijkheid en vrouwelijkheid, over mannenrollen en vrouwenrollen los te laten, en de consequenties daarvan te willen leven. Dan moet je wel de drempel over durven stappen om uitgedaagd te worden om die vastgeroeste ideeën te bevragen. Dan moet je niet alvast beginnen te roepen, zodra je hoort 'gender' - kijk, vrouwen die op het hoofd van mannen willen zitten. Of 'vrouwen die alle mannen varkens vinden'.

Ik zeg het nog maar eens voor de zoveelste keer: gender houdt, kort gezegd in, de door de samenleving opgelegde ideeën over man en vrouw-zijn. En daar hebben we allemaal last van. Vrouwen én mannen. Talenten gaan verloren, levens worden vernietigd, mensen worden ongelukkig, omdat ze niet kunnen zijn en doen wat ze willen, omdat de samenleving al van tevoren voor ze bepaalde wat kan en wat niet kan, wat mag en wat niet mag, op basis van wat er in je onderbroek zit.

Daarom zul je bij het openen van een rekening voor je minderjarig kind bij sommige banken te horen krijgen dat in geval van gehuwde ouders, alleen de vader dat mag doen, en niet de moeder. Is het kind niet uit een huwelijk geboren, dan moet de moeder dat, en kan de vader dat niet. Want ja, een vader, die is de kostwinner van het gezin, zo is ons dat geleerd en op dat idee is de wet gebaseerd. Maar dan wel binnen dat andere instituut dat ons door de cultuur, de samenleving is voorgehouden: het huwelijk.

Is er geen huwelijk, dan zal de moeder wel moeten opdraaien voor alles, denken de vastgeroeste wet en samenleving. Is er een scheiding, dan komt weer een ander stereotiep idee in het spel, namelijk dat vrouwen van nature zorgzamer zijn, en dat kinderen automatisch als eerste keus bij de moeder thuishoren. Grote groepen vrouwen hebben zich decennia-, zelfs eeuwenlang moeten organiseren en inspannen om de maatschappelijke ongelijkheid die het gevolg is van de kromme ideeën te bevechten.

Als grote groepen mannen beknot worden in de beleving van hun vaderschap, dan is het niet de schuld van die gendergelijkheidsstrijd, maar juist van diezelfde patriarchale ideeën waar die 'genderstrijd' tegen gevoerd wordt. Met andere woorden: die gendervrouwen en -mannen vechten tegen hetzelfde idee dat maakt dat de wet u als vader in bepaalde gevallen zo weinig zeggenschap geeft. Laat ons dus liever solidair zijn, in plaats van elkaar van alles en nog wat te beschuldigen.

gangadwt@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina