Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Barbaars

COLUMN: Barbaars

09/06/2018 14:00 - Ganga

Sharda Ganga

Sharda Ganga  

Van die dingen waar ik liever niet aan denk. Opgroeien in de wetenschap dat je vader je moeder heeft doodgeschoten. Gewoon, op een openbare plek. Het bericht krijgen dat je dochter of je man, je broer, je zoon nooit meer huiswaarts keert, omdat een stel bloeddorstige mensen ze heeft neergeknald. Gewoon, op de openbare weg. Er is weer eens veel bloed gevloeid deze week. Mijn maag draait ervan om.

Ik heb het idee dat ik op deze plek al veels te vaak heb geschreven over de achterlijkheid van de diepgewortelde ideeën die maken dat sommige mannen, maar ook vrouwen, denken dat een vrouw het natuurlijke bezit is van een man. En het idee dat liefde alleen echt is als er ziekelijke jaloezie in het spel is. Hij houdt echt van me, hij kan er echt niet tegen als ik met een andere man praat, zo jaloers is hij, schattig, he? Ren,meisje, ren, wil ik dan altijd zeggen, en soms zeg ik het ook, als er ook andere, voor mij verontrustende tekenen zijn. Het wordt me niet vaak in dank afgenomen. Helaas heb ik het zelden mis gehad. Wat kunnen we doen, wat moeten we doen?

Enige tijd geleden was het een jonge vrouw die haar ex-partner van het leven beroofde, en natuurlijk was het commentaar meteen: waar zijn die 'gendermensen' nu met hun commentaar? Alsof die 'gendermensen', waartoe ik mezelf ook reken, niet met evenveel afschuw naar die daad keken. We moeten al onze kinderen, zowel jongens als meisjes, veel beter leren om vroegtijdig tekenen van gevaar te herkennen in relaties. We moeten veel meer praten met kinderen, maar dat is natuurlijk moeilijker als je als ouder zelf niet uit een nest komt waar er openlijk met kinderen gesproken werd over relaties, over seks, over liefde.

En we moeten beseffen dat diepgewortelde ideeën over mannelijkheid en vrouwelijkheid nog altijd resulteren in disproportioneel meer partnergeweld, inclusief moord, gepleegd door mannen. Het is geen typisch Surinaams probleem, en het is niet een kwestie van elk geval is een geval apart- het is een patroon. En patronen kunnen doorbroken worden, maar het zal veel tijd kosten. Dat het kan weten we- dertig jaar geleden werd er nauwelijks gesproken over huiselijk en seksueel geweld; nu zijn dat, voornamelijk vanwege de niet aflatende inzet van 'gendermensen', erkende maatschappelijke vraagstukken, en zijn er wetten die er eerder niet waren. We hebben het probleem nog niet opgelost, maar we zijn al wat verder dan we waren. U ziet, ik probeer de moed erin te houden.

De toename van geweld op en rond de goudvelden is ook een patroon. Het was gewoon een kwestie van afwachten voor de wildwesttaferelen zich verplaatsten van de velden naar erbuiten. De dodelijke roofoverval van donderdag is een nieuw barbaars dieptepunt. Ook hierin is Suriname niet uniek- en het is ook niet voorbehouden aan het mijnen van goud. Je zou kunnen zeggen dat ongeveer hetzelfde mechanisme de zeeroverij in de hand werkt. Wetteloosheid, gebrek aan toezicht, regelgeving die niet voldoet of niet wordt gehandhaafd, snel geld verdienen, ingewikkelde relaties tussen eigenaren en 'contracten', vergunningen en ga zo door.

Het is alsof er verschillende versies van Suriname zijn, en de werkelijkheid waarin de vissers en de mensen in en rond de goudmijnen zich bevinden is een totaal andere dan die van ons, mensen die op zaterdagochtend rustig een krantje lezen in hun hobbelstoel. Dat kan nooit goed zijn. Intussen wordt er geneuzeld over waarnemend korpschefs die ministers niet tijdig informeren over weetikveelwat. Prioriteiten, please!

gangadwt@gmail.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina