Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Geldgebrek en lak

COLUMN: Geldgebrek en lak

07/06/2018 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Geldgebrek en lak

Stuart Rahan  

Wie de illusie had dat populaire DNA-leden als NDP’er Patrick Kensenhuis politieke macht en invloed konden uitoefenen, moeten zich nogmaals achter de oren krabben. Opnieuw evalueren en heroriënteren op de individuele toekomst is pure noodzaak tenzij u als samenleving voor verdere verarming kiest. Kensenhuis zijn populariteit in Para en onmin met zijn NPS-moederpartij werden aangetrokken door de allesvernietigende NDP. Jongeren van die partij die zich jarenlang hebben ingezet, zagen zich voorbijgestreefd door Patrick Kensenhuis met behulp van de puppetmasters met enge belangen binnen de NDP. Wat zal Kensenhuis beloofd en gegeven zijn nu hij zich aan handen en voeten heeft laten vastbinden?

Als Paraan betekent hij weinig voor zijn achterban en kijkt hij met lede ogen toe hoe de soap rondom de cassavefabriek zich voortsleept zonder dat ook maar één wortelstok is geplant. Laatstaan dat er cassavemeel is geproduceerd. Kensenhuis belooft zich sterk te maken sommige 'dingen' nog dit jaar te realiseren. Maar in dezelfde adem maakt hij duidelijk wat zijn positie in feite waard is. "Ik vraag mij af wat de regering tegenhoudt om de fabriek in productie te brengen." Beste Kensenhuis, als jij jezelf deze vraag stelt, betekent het zoveel als dat jouw politieke macht en invloed van nul en generlei waarde zijn.

Maar troost je hoor Patrick Kensenhuis, jij bent voor dit moment het Jarien Gadden-prototype, het welbekende VHP-statenlid uit vervlogen tijden. "Meneer de voorzitter, hier ben ik. Gebruik me." Antwoord: "Buk noh!" Zijn toenmalige VHP-voorzitter Jagernath Lachmon heeft hem gebruikt omdat Gadden, net als Kensenhuis, een behoorlijk sterke achterban had in het binnenland. Dat de huidige president en zijn adviseurs er voor zichzelf zitten, illustreert de Surinaamse politiek. Een simpel voorbeeld. Wie weet wat de districts- en ressortraden de afgelopen jaren voor elkaar kregen? Of, laat mij de vraag anders stellen. Leven de districts- en ressortraden nog? Decentralisatie en verdere democratisering van het politieke systeem komt uit de koker van presidentieel adviseur Jules Wijdenbosch. Basharat 'Bas' Ahmadali werkte het plan wettelijk uit, maar heeft helaas daar geen vruchten van kunnen plukken. Hij overleed twee jaar geleden en nog steeds wordt decentralisatie centraal gestuurd vanuit het Kabinet van de President. DR en RR zijn dus paradepaardjes.

Ook minister Edgar Dikan van Regionale Ontwikkeling kampt met het dilemma van decentralisatie wat in feite een versterking van de politiek-bestuurlijke orde (één van de vier vernieuwingen van de militaire revolutie) zou moeten betekenen. Kadergebrek is het probleem volgens hem. Haast niemand met een universitaire opleiding wil voor deze overheid werken. Het juridische kader kiest er liever voor de advocatuur in te stappen dan zich in te zetten voor professionalisering van overheidsdiensten. Niet raar want deze overheidsfuncties worden ingevuld door loyalisten bij wie er algeheel gebrek is aan professioneel inzicht. En natuurlijk wil je als professionele intellectueel niet geschoffeerd worden door een analfabetische loyalist.

"Wie is dan wel het kader waar deze regering op moet steunen?" vraagt u zich dan af. Daartoe behoren profiteurs als Ivan Graanoogst, Ramon Abrahams en Dilip Sardjoe. Geen bijster populaire mannen onder de samenleving maar wel mannen die het beleid bepalen in welke zakken ons belastinggeld uiteindelijk terecht komt. Niet verwonderlijk dat Patrick Kensenhuis en Edgar Dikan als voornaamste reden voor stremming van ontwikkeling het chronische geldgebrek aanhalen. We kunnen inderdaad meer bereiken zoals zij aangeven, alleen is hun belang niet het belang van Sardjoe, Abrahams, Graanoogst en consorten rondom de president. Burgers horen rond verkiezingstijd mooie ideale verhalen over ontwikkeling aan van politici als de president terwijl intussen kapitaalkrachtigen rondom de presidentsfiguur bepalen wie wel een graantje meepikt en aan wie men lak heeft. Niet alleen de NDP maakt zich daaraan schuldig, indien u al uw twijfels had.-.

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina