Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Kunstheld

COLUMN: Kunstheld

12/02/2018 14:00 - Von Zeggen

Giwani Zeggen

Giwani Zeggen  

We hebben woensdag afscheid genomen van Erwin de Vries. Hopelijk was het geen definitief adyosi. Als we hem niet de - meer dan verdiende - erkenning gaven toen hij nog leefde, dan moeten wij dat in elk geval wel doen na zijn dood. Misschien omdat we het in Suriname de voorbije veertig jaar te druk hadden met ons af te vragen wat de koers is, hoe we eten op tafel krijgen, onze kinderen naar school sturen en de doktersrekening betalen, dat we niet genoeg aandacht hadden voor Erwin en zijn kunst.

De tijd zal het echter leren: een volgende Erwin zal zich niet gauw aandienen. Een beetje zoals met Anthony Nesty. Hoe meer Olympische Spelen het geleden is dat hij goud won, hoe meer we beseffen hoe bijzonder dat was. Het duurde wat mij betreft dan ook veel te lang voordat het definitief was dat hij met staatseer naar zijn laatste rustplaats is gebracht. Er zullen vast duizend en één redenen zijn waarom de bekendmaking zo lang op zich liet wachten, maar daar heb ik geen boodschap aan. Ik miste ook een verklaring van de regering nadat bekend was geworden dat Erwin de Vries zijn laatste adem had uitgeblazen. De media wordt door het NII overspoeld met berichten over van alles en nog wat, alleen niet over Erwin. Ik kan het gemist hebben omdat ik het bericht heb gemist. Dan bied ik daar nu al mijn excuses voor aan.

Hoe we hem het beste kunnen eren? Ik zou het niet weten. In ieder geval niet door een museum naar hem te vernoemen of in zijn naam te bouwen, om het vervolgens als de Anthony Nesty Sporthal en het Willebrord Axwijk Sportcentrum, aan de grillen van de natuur over te laten. Want daar zijn 'we' in Suriname kampioen in. Gebouwen en accommodaties met alle pracht en praal bouwen om er vervolgens nauwelijks nog naar om te kijken. En als het dan bijna op instorten staat, zoals de Ismay van Wilgen Sporthal enkele jaren geleden, krokodillentranen huilen hoe jammer het is. Een idee om hem in ieder geval nooit te vergeten, is het voorstel van collega Stuart Rahan om Erwins nationaal moment op de kruising te Zanderij te plaatsen.

Er mag wat mij betreft gerust een 'Erwin de Vries Dag' komen. Het hoeft geen nationale vrije dag te zijn, daar hebben we immers al genoeg van, maar gewoon een dag waarop Suriname stilstaat bij het leven en werk van de enige wereldkunstenaar die we tot nu toe hebben gehad. Een dag die volkomen in het teken staat van de kunst. Vooral in ons onderwijs. Zodat jongeren tot ver in de toekomst zullen weten wie Erwin was. Als we er dan toch zo een moeite mee hebben dat onze helden uit het verleden door de kolonisator veelal als criminelen werden weggezet, laten wij dan bewijzen dat we hebben geleerd hoe het hoort en de grootheden uit onze tijd de waardering geven die ze verdienen.

Ik hoop van harte dat de waardering komt. Ook al kan ik de geschiedenis niet als argument voor mijn wens inbrengen. Omdat we in Suriname kennelijk alleen politici eren en de heldenstatus geven. Kijk maar naar de standbeelden die er in het recente verleden zijn geplaatst op en in de omgeving van het Onafhankelijkheidsplein of de straten die naar collega's van hun zijn vernoemd. Niet dat Lachmon, Pengel en Arron geen beeld verdienen en een straat. Of Derby en Bruma geen straat naar zich vernoemd mochten krijgen. Daar gaat het mij niet om. Anderen verdienen het meer, als je het mij vraagt. Alleen lijkt het erop dat politieke partijen en hun leden ons dwingen om personen uit de politieke geschiedenis als helden te zien. De gemiddelde Surinamer weet niet eens waarom.

Van Anthony Nesty en Letitia Vriesde weten we precies wat ze voor het land en de bevolking hebben betekend. Zij hebben iedere Surinamer een gevoel van trots gegeven, wat je niet kunt zeggen van politici. 'Gelukkig' voor ons hebben we met het overlijden van Erwin een nieuwe kans om te laten zien dat we onze helden wel degelijk op waarde kunnen schatten. En gewoon om te voorkomen dat Erwin verwordt tot een regel in 'Vandaag in het Verleden'. Erwin moet voor altijd blijven leven - niet alleen in zijn werk. Elke dag weer moet hij onderdeel zijn van het heden.

giwani@hotmail.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina