Registreren | Inloggen       Colofon
  •  

COLUMN: Feiten

13/01/2018 14:00 - Ganga

Sharda Ganga

Sharda Ganga  

Meneer presidentiële beleidsadviseur Jozefzoon heeft weer iets bedacht. Er komt een onderzoek naar het aantal uren dat leerkrachten in Suriname daadwerkelijk werken, vergeleken met hun collega’s in het Caribisch Gebied. Toch merkwaardig dat dit nieuwswaardig wordt geacht door de beleidsadviseur. Ik zou denken dat dit soort informatie allang hoog en breed door presidentiële commissies was uitgezocht. Nou ja, niet eens presidentiële commissies, maar gewoon, door iemand die wat kan googlen en die wat onderwijsministeries in de regio kan mailen.

Niet eens ministeries hoef je te mailen, je kan elke bewoner van de verschillende landen even vragen: hey, hoe zit het met de schooluren bij jullie? Zo moeilijk lijkt me dat niet. Wel frappant dat nu plots die behoefte ontstaat om de werkuren te vergelijken met andere landen, net nu de onderwijsgevenden zich weer roeren. Maar ik dacht: dit is nu typisch een feitje dat je in je onderhandelingszak hebt als je gaat onderhandelen over looneisen en over werkomstandigheden. Het is één van de eerste zaken die je bekijkt als je wil nagaan of er iets moet veranderen aan ons onderwijssysteem. Gewoon, van die feiten die je even op een rijtje zet, om systemen te vergelijken. Maar ja, feiten, ze blijven moeilijke dingen in ons land.

Het Staatsziekenfonds en de VMS zijn weer eens niet blij met elkaar. De SZF-directeur lamenteert dat het een lust is over onmogelijke declaraties en van alles en nog wat dat niet in orde is. Tussen de regels door lees ik: ja, die medici, onbetrouwbare en frauderende geldwolven zijn het. Toch frappant dat we de klachten over de onbetrouwbaarheid van de declaraties alleen horen als er op de deur wordt geklopt voor geld. De Vereniging van Medici klaagt vervolgens over de onbetrouwbaarheid van het SZF en dat de betalingen die zij willen al drie jaar of langer op zich laten wachten. Wie heeft er gelijk? De waarheid ligt wellicht ergens in het midden, maar wiens midden? Dat hangt er vanaf of je medicus bent, of patiënt. Wij, als publiek, kunnen er geen touw aan vastknopen, want: we beschikken niet over alle feiten.

Het ministerie van LVV heeft problemen met het verstrekken van visvergunningen, maar dat horen we alleen als de vissers klagen dat ze geen vergunningen krijgen. Het stinkt naar rotte vis, daar in de LVV-tent, en de minister gaat het allemaal uitzoeken. Wat valt er uit te zoeken? Het betekent simpelweg dat de feiten niet op een rij zijn, dat alle informatie niet geordend en voorhanden is.

Op het ministerie van RGB is het al decennialang een zootje ongeregeld. Wat hebben al deze, en nog zoveel meer zaken met elkaar te maken? Dat ze allemaal met enkele simpele handelingen tot het verleden kunnen behoren. Door simpele regels, door naleving van die regels, door het bijhouden van zaken. Administratie, ja. Alleen dan heb je altijd de feiten voorhanden, en ren je niet van de ene panieksituatie naar de andere. Daarom zeg ik: teveel beleid in Suriname is niet gebaseerd op feiten, maar op fictie, slechte fictie. We leven in een prulroman.

 gangadwt@gmail.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina